วันรุ่งขึ้น เอ็ดดา้ตื่นขึ้นมาและสายตาก็ไปตกอยู่บนนักซ์ ผู้ซึ่งกำลังมองเธอด้วยรอยยิ้มเล็กๆ บนใบหน้า
"อรุณสวัสดิ์นะ สาวใช้โรคจูบ~" นักซ์ทักทาย
รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของเอ็ดดาเช่นกัน
นี่แหละวิธีเริ่มต้นวันที่ดีที่สุดจริงๆ
เธอพยักหน้าในใจ
ไม่นาน ความทรงจำเมื่อคืนก็หลั่งไหลเข้ามาในหัว เธอยิ้มกว้างขึ้น
"เมื่อคืนนายเจ๋งมากเลยนะ นายท่าน~"
"เธอก็เจ๋งไม่แพ้กันนะ~" นักซ์พึมพำ
"แล้วมือสังหารคนนั้นล่ะ เธอกลับไปแล้วเหรอ?" เอ็ดดาถาม
"ก็แน่นอนสิ กลับไปแล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่า~ เธอน่ะ นายทำให้เธอขวัญผลุบไปเลยนะ~" นักซ์กลั้นขำไม่อยู่และหัวเราะออกมา
"หึ! ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรนะ แค่ทำตามที่นายสั่งเท่านั้นเอง" เอ็ดดาแย้ง ทว่าแม้จะพยายามทำเสียงให้ดูโมโห แต่รอยยิ้มบนใบหน้าก็แฉเธอไปหมดแล้ว
เมื่อคืน มีคนแอบมองพวกเขาอยู่ขณะที่กำลังมีสัมพันธ์กัน ไม่ พูดแบบนั้นไม่ถูกต้องนัก น่าจะพูดว่าเธอถูกจัดฉากให้แอบมองมากกว่า
ถ้านักซ์ไม่สั่งให้อัลเกอร์ไปเรียกไธรา ก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แน่นอน ไม่มีใครจำเป็นต้องรู้เรื่องนั้นหรอก
ฉะนั้น ชู่ว!
อืม อืม
แน่นอน เพราะนักซ์เป็นคนจัดฉากทุกอย่าง เขาจึงรู้อยู่แก่ใจว่าไธรากำลังแอบมองอยู่ และเขาก็บอกให้เอ็ดดาแสดงไปตามสถานการณ์
ก่อนอื่นเขาจัดฉากที่ไธราควรจะคุ้นเคยขึ้นมา แล้วสังเกตปฏิกิริยาของเธอ เมื่อแน่ใจว่าเธอ 'ตื่นเต้น' แล้ว
เขาก็มอบตั๋วแถวหน้าให้เธอดูการแสดง
ไธราคอยดูและ 'เล่น' ตัวเองไปด้วยขณะที่พวกเขากำลังเย็ดกันและถึงจุดสุดยอดหลายครั้ง แต่ทันทีที่เธอถึงจุดสุดยอดครั้งที่สาม นักซ์และเอ็ดดาก็หันไปมองทิศทางของเธอพร้อมกัน
ตาของไธราเบิกกว้างด้วยความกลัว และเหมือนกวางที่สังเกตเห็นสิงโตอยู่ใกล้ๆ เธอวิ่งหนีไปอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
"ฮ่าฮ่าฮ่า~" เอ็ดดาหัวเราะออกมาดังๆ เมื่อนึกถึงสีหน้าที่ตื่นตระหนกของเธอ
มันสนุกจริงๆ ที่ได้แกล้งเธอ โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าไธราเป็นมือสังหารสายเลือดเย็นที่จริงจังและเคยพรากชีวิตคนมานับไม่ถ้วน
ทว่าไม่นาน สายตาของเอ็ดดาก็ไปตกอยู่ที่หน้าต่าง รอยยิ้มของเธอก็หายไป
"ฉันสายแล้ว!" เธอกรีดร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนกขณะลุกจากเตียง
แล้วเธอก็หันไปหานักซ์ผู้ซึ่งกำลังมองเธอด้วยรอยยิ้มและถามขึ้น "ทำไมนายไม่ปลุกฉันล่ะ!?"
"เธอนอนหลับสบายมากเลย ฉันไม่อยากรบกวน" นักซ์ตอบ
เห็นรอยยิ้มแกล้งๆ บนใบหน้าเขา เอ็ดดาก็แน่ใจว่าเขาทำไปเพื่อแกล้งเธอเท่านั้น
"อ๊าา! ฉันจะสายแล้ว~" เอ็ดดาครางออกมาด้วยความหงุดหงิด
ทันใดที่เธอกำลังจะเดินไปห้องน้ำ นักซ์ก็คว้ามือเธอและดึงกลับไปบนเตียง เธอพยายามดิ้น แต่เขาก็กอดเธอจากด้านหลังและพึมพำ
"สายก็สายสิ เธอเป็นหัวหน้าสาวใช้นะ เอ็ดดา ไม่มีใครว่าเธอหรอก"
"อ๊าา! นักซ์ ปล่อยฉันนะ~ ฉันสายแล้ว! การมาสายมันไม่ดีเลย โดยเฉพาะตอนที่ฉันเป็นหัวหน้าสาวใช้ ฉันต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้คนอื่น!" แม้พูดอย่างนั้น เธอก็ไม่ได้ดิ้นขัดขืนการกอดของเขาเลย กลับขยับร่างเข้าใกล้เขาและเพลิดเพลินกับการสัมผัส
"โอ้? ตั้งแต่เมื่อไรเธอจริงจังกับงานขนาดนี้ล่ะ ฉันคิดว่าสิ่งเดียวที่เธอคิดอยู่ตลอดคือท่าใหม่ๆ ที่จะถูกมัด…" นักซ์พึมพำ
ใบหน้าของเอ็ดดาแดงก่ำและเธอก็ปากยื่น
"หึ! ใครพูดล่ะ!? ฉันต้องทำงานให้ดีในฐานะหัวหน้าสาวใช้ ไม่งั้นฉันจะถูกเปลี่ยนตัวเร็วๆ นี้ นายก็รู้นะว่ามีคนอยากชิงตำแหน่งของฉันตั้งเยอะ" เอ็ดดาถามขณะนึกถึงเอ็ดเรีย
แล้วรอยยิ้มเล็กๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าเอ็ดดา เธอพึมพำว่า "ฮมมม ฉันว่าพอนายได้เป็นกษัตริย์ ฉันคงจะขี้เกียจขึ้นอีกนิด นายคงไม่เอาตำแหน่งหัวหน้าสาวใช้ของฉันไปใช่ไหม? นายท่าน~?"
นักซ์กอดเอ็ดดาแน่นขึ้น ลดระยะระหว่างปากเขากับหูเธอและกระซิบเย้ายวน "เฮ้อ~ ขี้เกียจเหรอ ตลกอะไรเนี่ย! พอฉันได้เป็นกษัตริย์ เธอต้องทำงานยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อวัน ห้ามขี้เกียจเด็ดขาด!
เธอจะถูกบังคับให้อยู่เป็นเพื่อนฉันโดยไม่ได้พักเลยนะ! ฮี่ฮี่~"
เอ็ดดารับคำชมของเขาด้วยรอยยิ้มกว้าง เธอรอคอยช่วงเวลานั้นจริงๆ
ตอนนั้นเธอคงไม่ต้องทำงานหนักขนาดนี้ เพียงแค่อยู่ใกล้นักซ์และเพลิดเพลินไปกับเขา
เธอหวังจริงๆ ว่านักซ์จะได้เป็นกษัตริย์โดยเร็วที่สุด และเพื่อให้เขาบรรลุเป้าหมายนั้นได้เร็วขึ้น เธอจึงขยันทำงานเช่นกัน
"อ๊ะ ฉันค้นหาดูนิดหน่อยและหาเป้าหมายที่เพอร์เฟกต์ให้นายแล้วนะ" แล้วเอ็ดดาก็ยิ้มเจ้าเล่ห์และพึมพำว่า "และหายห่วงได้เลยนะ ฉันดูให้แล้วว่าเธอเข้ากับรสนิยมของนาย"
"ฮม? รสนิยมของฉัน เธอรู้รสนิยมของฉันเหรอ?" นักซ์ถามด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น
"ก็แน่นอนสิ ฉันรู้นะ นายชอบหนังใหญ่!" เธอคว้ามือนักซ์และวางลงบนหน้าอกตัวเอง
"ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ"
"ฉัน เฟลเบอร์ตา เลน พวกเราทุกคนมีหน้าอกใหญ่"
"แล้วสไกล่าล่ะ?" นักซ์ถาม
"เด็กคนนั้นน่ะ ความบริสุทธิ์และความใสซื่อของเธอสามารถละลายหัวใจใครก็ได้ ไม่สำคัญหรอกว่าเธอจะมีหน้าอกใหญ่หรือไม่ ไม่มีใครไม่ตกหลุมรักเธอได้หรอก มันเป็นไปไม่ได้ที่จะขัดขืนเธอ
ฉะนั้นเธอไม่นับ" เอ็ดดาส่ายหัว
จากผู้หญิงทุกคนรอบตัวนักซ์ เธอชอบสไกล่ามากที่สุด เธอเป็นคนบริสุทธิ์ เป็นมิตร และร่าเริง
เธอเป็นเด็กสาวที่น่ารักมาก
นักซ์ก็ยิ้มเช่นกัน สไกล่าน่ารักก็จริง แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเอ็ดดาพูดถูกนะ เขาไม่ได้ชอบหน้าอกใหญ่มากกว่าหน้าอกเล็กหรอก
เขาชอบเท่ากันหมด
หน้าอกก็คือหน้าอก
ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็กก็ตาม
ทันใดนั้น รอยยิ้มของเขาก็กว้างขึ้นและเขาส่ายหัว
เฮ้อ~ เขากำลังหลอกใครอยู่นะ หลอกตัวเองเหรอ?
หน้าอกใหญ่ตลอดชีวิต!
แน่นอน หน้าอกใหญ่คือดีที่สุด
แล้วเขาก็จับหน้าอกที่เต่งตึงของเธอและถาม
"งั้นเธอกำลังพูดถึงใครอยู่ล่ะ"
"อัลลูร่า สกายฟอล"