"น-นายท-ทรยศฉัน..."
รอยซ์ สายลับพึมพำด้วยเสียงแหบพร่า
ตอนนี้เขานอนแผ่ไปกับพื้น ใบหน้าซีดเซียว หายใจหอบเหนื่อย ส่วนดวงตาก็เปิดกว้างค้าง
ใช่ ทายถูกแล้ว เขาเพิ่งผ่านความเจ็บปวดที่ทรมานนั้นมา
3 ครั้ง
ความคิดที่จะทรยศนายนักซ์ ตอนนี้ในหัวของเขาไม่มีอะไรแบบนั้นแล้ว
แต่เขาก็ยังไม่พอใจที่ถูกหลอก
"ก็จะโทษฉันไม่ได้จริงๆ นะ นายต่างหากที่โง่พอจะเชื่อใจคนอื่น โดยเฉพาะคนที่นายแอบมองและค้นพบความลับของเขา"
นักซ์แค่ยักไหล่
รอยซ์กัดฟันกรอด ไม่อาจทนได้
เขาประมาทเกินไป
ผู้ชายตรงหน้านี้มีกลิ่นอายของความปั่นป่วนชนิดที่เห็นประจักษ์
อายุยังน้อยแต่เป็นผู้บ่มเพาะระดับแกรนด์มาสเตอร์ แค่มองปุ๊บก็รู้ทันทีว่าเขามาจากห้องข้อมูลพันแห่ง แถมยังอยู่กับพระสนมกลางดึก ในเขตพระราชวัง
ไม่มีทางที่เขาจะเป็นคนธรรมดา
รอยซ์เสียใจ!
เขาควรระวังตัวให้มากกว่านี้ 100 เท่าตั้งแต่ตอนที่ได้เจอผู้ชายคนนี้ แต่เขากลับทำตรงกันข้าม
ส่วนนักซ์ ไม่สนว่ารอยซ์รู้สึกยังไง
เขาแค่ต้องการข้อมูล
"เอาล่ะ ตอบฉันมา ใครส่งนายมาที่นี่?"
รอยซ์ไม่คิดจะปิดอะไรจากนักซ์เลย เขาตอบ "เคลตัน แอคเคิร์ก"
"เขาเป็นใคร? ระดับการบ่มเพาะเท่าไหร่? ทำไมส่งนายมาที่นี่?" นักซ์ถามต่อเป็นชุด
"เขาเป็นผู้บ่มเพาะระดับแกรนด์มาสเตอร์และเป็นหัวหน้าของห้องข้อมูลพันแห่ง
ส่วนทำไมส่งฉันมา ฉันไม่ทราบ"
รอยซ์ตอบตรงๆ
"งั้นนายบอกว่าหัวหน้าของห้องข้อมูลพันแห่งที่ยิ่งใหญ่นั่นเป็นแค่ผู้บ่มเพาะระดับแกรนด์มาสเตอร์ธรรมดา? ไม่ใช่แค่นั้น สายลับที่เป็นผู้บ่มเพาะระดับมาสเตอร์ยังรายงานตรงกับหัวหน้าองค์กรเลย?
องค์กรนี้มันทำงานกันยังไง?" นักซ์สงสัย
ส่วนอัลลูร่าและรอยซ์ที่ได้ยิน มุมปากก็กระตุก
'แค่' แกรนด์มาสเตอร์?
'แค่' มาสเตอร์?
โว้ย!?
รู้ไม๊ว่ามีคนติดอยู่ในระดับเหล่านี้ทั้งชีวิตเท่าไหร่!?
มาสเตอร์อ่อนไหว!?
แกรนด์มาสเตอร์อ่อนไหว!?
ไม่ ไม่อ่อน!
"องค์กรของเราเป็นองค์กรที่ทำงานด้านสายลับและข้อมูล นายนักซ์ ไม่ใช่นักสู้" รอยซ์สงบอารมณ์แล้วตอบสุภาพ
"ฉันเข้าใจนะ... แต่... ผู้บ่มเพาะระดับมาสเตอร์รายงานตรงกับหัวหน้า... มันฟังไม่ค่อยน่าเชื่อสักเท่าไหร่..." นักซ์พึมพำ มุมปากรอยซ์กระตุกอีกครั้ง
เขาแน่ใจว่านายนักซ์ทำแบบนี้ตั้งใจแน่ๆ
แต่ถึงจะทำอะไรกับเขาไม่ได้ เขาก็ตอบกลับไปแบบหน่อยๆ ไม่พอใจ
"นายนักซ์ ห้องข้อมูลพันแห่งไม่ได้เลือกคนแบบสุ่มนะ ถ้าอยากเป็นสายลับระดับสูงของห้องข้อมูลพันแห่ง นายต้องผ่านเกณฑ์ที่เข้มงวด
ถ้าผ่านไม่ได้ ถึงจะเป็นผู้บ่มเพาะระดับเอ็กเปิร์ตก็จะไม่ถูกรับเข้าร่วม"
"อ๋อ? เกณฑ์อะไร?"
"ต้องมีสัมพันธ์กับธาตุไฟและลมทั้งคู่ ส่วนฉัน มีสัมพันธ์ระดับกลางกับทั้งสองธาตุ!"
รอยซ์พึมพำด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ
ตอนนี้นักซ์เข้าใจแล้ว เขาได้อ่านและเรียนรู้เกี่ยวกับโลกนี้มาบ้าง
เขารู้ว่าการมีสัมพันธ์กับมากกว่าหนึ่งธาตุนั้นหายาก
ถ้าห้องข้อมูลพันแห่งรับคนที่มีสัมพันธ์คู่ไฟและลมจริงๆ ก็สมเหตุสมผลดีที่ผู้บ่มเพาะระดับมาสเตอร์จะรายงานตรงกับหัวหน้า
"เอาล่ะ แล้วหัวหน้าคนนี้อยู่ที่ไหน?" นักซ์ถาม
เขาอยากคุยกับหัวหน้านิดหน่อย
"ฉันไม่ทราบ" รอยซ์ส่ายหัว
"นายไม่บอกว่ารายงานตรงกับหัวหน้าเหรอ?" นักซ์ถามพร้อมหน้านิ่ว
"ใช่ แต่ฉันไม่รู้ว่าหัวหน้าอยู่ที่ไหน ฉันแค่ทำตามคำสั่งแล้วไปพบตามเวลาและสถานที่ที่กำหนด"
"นายจะไปพบเขาอีกเมื่อไหร่?" นักซ์ถามต่อ
"ฉันต้องรายงานสิ่งที่พบที่นี่ให้เขา ดังนั้นการพบครั้งต่อไปคืออีก 2 ชั่วโมง แน่นอนว่าฉันจะรายงานแค่สิ่งที่นายต้องการเท่านั้น" รอยซ์ตอบ
รอยยิ้มพอใจปรากฏบนใบหน้าของนักซ์ขณะที่พยักหน้า
"ฉันจะไปกับนายและดูหัวหน้าที่นายพูดถึง ส่วนที่นายจะรายงาน แค่บอกว่าไม่เห็นอะไรเลยและเลดี้อัลลูร่ากำลังนอนหลับอย่างสงบ"
"นายจะไปกับฉัน?"
"ใช่ แต่ไม่ต้องห่วง ฉันจะซ่อนตัว" นักซ์ตอบ รอยซ์ส่ายหัวแล้วพยัก
"เอาล่ะ ออกจากห้องไปเลย อย่ามารบกวนเรา 2 ชั่วโมงข้างหน้า"
นักซ์เตะเขาออกไป แล้วหันไปทางอัลลูร่าพร้อมรอยยิ้ม
"เรามีเวลา 2 ชั่วโมง ดาร์ลิง~"
เขาอยู่กับอัลลูร่ามา 2 วันแล้ว เขารู้ว่าเธอชอบให้เรียกอย่างใกล้ชิด
รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนใบหน้าอัลลูร่า เธอพยักหน้า
"เราจะทำอะไรกันดีใน 2 ชั่วโมงนี้?" อัลลูร่าถามเล่นๆ
"เล่นเกมกันไหม?" นักซ์ถามเสียงยั่ยวน
"เลิกเล่นเกมไร้สาระได้แล้ว ไปต่อกับขั้นที่มันเด็ดกว่า เสียวกว่าเยอะได้ไหม?" รอยยิ้มยั่ยวนปรากฏบนใบหน้าสวยของอัลลูร่าขณะถามกลับ
นักซ์ไม่ต้องให้บอกซ้ำ เขาอุ้มอัลลูร่าขึ้นและกระโดดขึ้นเตียง
"อานห์~"
…
2 ชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้นักซ์กำลังเดินข้างรอยซ์พร้อมรอยยิ้ม ส่วนรอยซ์นั้นหน้าแข็งค้าง
'เขาไม่บอกว่าจะซ่อนตัวเหรอ!? แล้วทำไมยังตามฉันมา!?'
นั่นคือคำถามเดียวที่อยู่ในหัวเขา
เขากลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อได้พบหัวหน้า
ถึงจะรู้ว่านายนักซ์เป็นผู้บ่มเพาะระดับแกรนด์มาสเตอร์เช่นกัน แต่หัวหน้าของเขาเป็นคนที่มีสัมพันธ์กับ 2 ธาตุ!
เขาแข็งแกร่งกว่าผู้บ่มเพาะระดับแกรนด์มาสเตอร์ธรรมดามาก
'หยุดคิดเรื่องไร้สาระแล้วเดินต่อ'
ทันใดนั้นเขาได้ยินคำสั่งของนักซ์ในหัว รอยซ์จึงเดินต่อ
ไม่กี่นาทีต่อมา พวกเขาเดินเข้าสู่ห้องโถงมืดมิด รอยซ์หยุด
'หยุดทำไม?' นักซ์ถาม
'นายนักซ์ นี่คือจุดนัดพบ'
'อะไร? นายจะมาพบหัวหน้าของห้องข้อมูลพันแห่งที่นี่? ในเขตพระราชวัง?'
'ใช่ครับนายนักซ์ ไม่ใช่แค่นั้น ฉันเชื่อว่าหัวหน้าอาศัยอยู่ในเขตพระราชวังด้วย แต่นี่เป็นแค่ข้อสันนิษฐานของฉัน'
'หัวหน้าขององค์กรใหญ่โตแบบนี้อาศัยอยู่ในเขตพระราชวังเลย เกลื่อนกลาดใจกลางอาณาจักรเลยเหรอ?
ต้องมีความเด็ดขนาดไหนถึงทำแบบนั้นได้?'
นักซ์ตกตะลึง เขาอ้าปากค้างด้วยความไม่เชื่อ
เขารออยู่สักครู่ แล้วไม่นานร่างที่หุ้มล้อมไปด้วยหมอกดำก็ปรากฏตรงหน้าพวกเขา
*กุ๊ก* *กิ๊ก* *กุ๊ก*
ยิ่งร่างนั้นเดินเข้ามาใกล้เท่าไหร่ ใบหน้าของรอยซ์ก็ยิ่งซีดลง เขาหันมองจากนักซ์ไปหัวหน้าแล้วกลับมานักซ์อีกครั้ง เริ่มตื่นตระหนก
'นายนักซ์ ไม่ซ่อนตัวเหรอ!?'
สุดท้ายเขาก็ทนไม่ได้และถามออกไป
'ไม่ต้องห่วง เขามองเห็นฉันไม่ได้หรอก'
นักซ์ตอบ และเหมือนจะพิสูจน์คำพูดของเขา หัวหน้าก็เอ่ยปาก
"บีตา มองไปรอบๆ ทำไม? แล้วหน้าทำไมซีดแบบนั้น?"