📖 บทที่ 217: ร่างกายของฉันก็กระหายร่างกายของเธอเหมือนกัน~

← รายการบท

บทที่ 217: ร่างกายของฉันก็กระหายร่างกายของเธอเหมือนกัน~

ผู้แต่ง: โอเคโอเค จะเป็นคนดีแล้ว จะไม่ทรมานพวกคุณแล้วนะ

วันนี้จะอัปเดตทุกบทพร้อมกันเลย

อ่านล่วงหน้าได้เลยไม่มีปัญหา

สรรเสริญฉันสิ!

ฝากรีวิวดีๆ ด้วยนะ

ฉันเป็นคนดีนะ

*ไม่มีหน้ากะโหลก*

...

"อูกกกกก! ขอาาาา!"

น้องชายของนักซ์พุ่งน้ำนมร้อนๆ สดๆ กระเด็นไปทั่วร่างกายของอามาย่า

อามาย่าตามสัญชาตญาณยกมือมาปกป้องร่างกาย แต่ก็ไม่ช่วยอะไรเลย ของเหลวร้อนๆ ของนักซ์เทลงมาบนร่างกายเธอ เมื่อเห็นน้องชายของเขาพ่นของเหลวออกมาแบบนั้น อามาย่าก็กลืนน้ำลาย

"นี่...นี่อะไร?" เธอถามขึ้นมาเสียไม่ได้

"มันเรียกว่าการหลั่ง" นักซ์ตอบ

"ฉันรู้นะ! ฉันไม่ใช่เด็ก!" อามาย่าโต้กลับ

"..." นักซ์เงียบไปไม่พูดอะไร

อามาย่าแล้วมองไปที่นักซ์และเริ่มคิด

'การหลั่ง... หรือการถึงจุดสุดยอด คนจะถึงจุดสุดยอดก็ต่อเมื่อรู้สึกดี แล้วแบบนี้แปลว่าเขาเอ็นจอยกับสิ่งที่ฉันทำ...?'

อามาย่าคิด แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอ

ไม่ทราบเพราะอะไร เธอรู้สึกภูมิใจในตัวเอง

เธอแล้วมองไปที่น้องชายของนักซ์ที่ตอนนี้อยู่ในสภาพแข็งครึ่งตัว รอยยิ้มของเธอก็ยิ่งกว้างขึ้น

"ฉันสำเร็จในการปลุกให้มันสงบแล้วนะ..."

นักซ์ที่ได้ยินคำพูดนั้นก็อดยิ้มไม่ได้

"ใช่เลย เธอทำได้ดีมาก ขอบคุณนะอามาย่า"

"อืม"

อามาย่าพยักหน้าแล้วก้มหน้าลงด้วยความอาย

ทันใดนั้นรอยยิ้มกว้างก็ปรากฏบนใบหน้านักซ์เมื่อมองร่างกายของอามาย่าที่ตอนนี้เปื้อนไปด้วยน้ำนมของเขา

"ขอโทษนะที่ควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนกัน ไม่คิดเลยว่าเธอจะเก่งขนาดนี้ทั้งที่เป็นครั้งแรกของเธอ"

หัวใจของอามาย่าเบ่งบานด้วยความสุข เธอพยักหน้า

"ไม่...ไม่เป็นไรหรอก... เธอไม่ต้องขอโทษ..."

"ยังไงก็เป็นไปไม่ได้สิ ดูสิ เธอเลอะอีกแล้ว ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะชดเชยให้"

"หืม?"

"ฉันจะทำความสะอาดร่างกายให้เธออีกครั้ง"

นักซ์พูดพร้อมรอยยิ้ม อามาย่าหน้าแดง

เธอจะปฏิเสธไม่ได้หรอก ตอนที่นักซ์ทำความสะอาดร่างกายให้เธอ มันรู้สึกดี แต่ว่าเธออยากทำอีกไหม?

ไม่

มันน่าอายเกินไปสำหรับเธอ

แต่นักซ์ไม่มีทางถอย

เขาต้อง "ขอโทษ" สำหรับความผิดพลาดของตัวเองอยู่แล้ว

นักซ์เปิดฝักบัว น้ำเย็นจากฝักบัวไหลลงมาบนร่างกายของอามาย่าและเริ่มชะล้างน้ำนมออกจากร่างกายเธอ

นักซ์ยิ้มแล้วคว้าร่างกายของอามาย่า คราวนี้จากด้านหน้า แล้วเขาก็โจมตีเป้าหมายตรงหน้าอกของเธอเลย

"อานห์~"

การโจมตีกระทันหันทำเธอตกใจ อามาย่าครางออกมาดังๆ

"เธอครางแบบนั้นไม่ได้นะอามาย่า เคลตันข้างนอกจะได้ยิน" นักซ์เตือน แต่การกระทำของเขากลับขัดกับคำพูด เพราะเขาหยิบจับนมข้างซ้ายของเธอทันที

"อาานห์!!"

อามาย่าครางดังกว่าปกติ

"เธอต้องควบคุมเสียงครางนะอามาย่า" นักซ์พูดซ้ำ

"แล้วฉันจะควบคุมได้ยังไงถ้าเธอยังจับฉันแบบนั้น!?" อามาย่าโต้กลับ เสียงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เธอกลัวว่าคนอื่นจะรู้ตัว

เห็นเธอเป็นแบบนั้น นักซ์ส่ายหน้าและพึมพำ

"โอเค ให้ฉันช่วยเธอเรื่องนี้ละกัน"

"หา?" อามาย่าขมวดคิ้ว

'ช่วย? จะช่วยยังไง—'

ก่อนที่เธอจะคิดอะไรได้มาก นักซ์ก็ประกบริมฝีปากชุ่มฉ่ำของเธอ

สมองของอามาย่าหยุดทำงาน

ร่างกายของเธอก็หยุดทำงานเช่นกัน

หัวใจของเธอเต้นข้ามไปหลายจังหวะในเวลาเดียวกัน

สำหรับอามาย่าทุกอย่างหยุดนิ่ง

เธอหลงไหล เธอหลงไหลไปกับรอยจูบทันทีทันใด

ใช้เวลา 30 วินาทีจนเธอรู้ตัวว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น และในที่สุดเธอก็รู้สึกได้ถึงริมฝีปากของนักซ์บนริมฝีปากของเธอ ในขณะที่เธออยู่ในอ้อมกอดของเขา

แต่เธอก็ไม่มีใจที่จะขัดขืนเช่นกัน

ความรู้สึกโล่ง สบาย และปลอดภัยแปลกประหลาดชวนซึ้งเข้ามาท่วมร่างกายของเธอ

เธอไม่ขัดขืนเลย

กลับกัน เธอกอดเขาตอบและเริ่มลูกมือไปตามแผ่นหลังกล้ามเนื้อของนักซ์ ในขณะที่เขาดูดริมฝีปากของเธอราวกับมันเป็นของอร่อยที่สุดที่เขาเคยลิ้มลอง

มือของนักซ์ก็ไม่อยู่กับที่เหมือนกัน มือซ้ายของเขาวางอยู่บนหลังของเธอ ส่วนมือขวาก็เลื่อนลงไปยังก้นก้ำกั้นเด้งของเธอ

เขาคว้านนิ้วไปรอบๆ ก้นกลมนั้นแล้วบีบเบาๆ ครั้งนึง

"มห์มมม~"

อามาย่าอยากครางแต่ริมฝีปากถูกประกบอยู่ เสียงครางที่ออกมาได้จึงเป็นเพียงเสียงแผ่วเบา

ทันใดนั้น นักซ์ยกเธอขึ้นโดยไม่เลิกจูบและสลับตำแหน่งกัน

น้ำเย็นไหลลงบนหลังของอามาย่า และมือขวาของนักซ์ที่กำลังเคล้าคลึกก้นของเธอก็ขยับอีก ครั้งนี้มันเลื่อนไปยังจุดซ่อนเร้นของเธอ

ดวงตาของอามาย่าเบิกกว้างด้วยความตกใจ

เธอไม่ใช่เด็ก

เธอรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น

มือของนักซ์ไปถึงจุดซ่อนเร้นของเธอแล้ว นิ้วชี้ของเขาเลื่อนเข้าไปในร่องของเธอ คลื่นความเสียวซ่ามหาศาลพุ่งเข้าทั่วร่างกายของอามาย่า

"มมมมฟฟมม~"

นักซ์ดึงนิ้วออกจากร่องของเธอและเลิกจูบ

"น้องสาวของเธอเปียกแล้วนะ~" เขาพูดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"นั่นเพราะมันอยู่ใต้น้ำไง" อามาย่าตอบ

"ฮ่า" นักซ์หัวเราะ แล้วยกมือขึ้นมาแตะนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้

"จริงเหรอ? ฉันว่ามันไม่ได้กลิ่นเหมือนน้ำนะ~"

อามาย่าหน้าแดง

"ฮีฮี~ ดูเหมือนเธอจะเงี่ยนนะ จูบเมื่อกี้ทำให้เธอเดือดขึ้นมาเหรอ?" นักซ์ถามพร้อมเอาริมฝีปากขยับเข้าใกล้หูของอามาย่า

"..."

อามาย่าไม่ตอบ สมองของเธอตอนนี้ยุ่งเป็นกอง

ทุกอย่างเร็วเกินไป เธอเข้าใจไม่ได้เลยว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

เธอแค่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น กับใบหน้าสวยที่แดงจัด

"เธอไม่ต้องอายขนาดนั้นก็ได้ มันเป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติ

ร่างกายของเธอกระหายฉันนะ~"

นักซ์กระซิบเบาๆ พลางมองเส้นของเหลวที่เกิดขึ้นระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ของเขา

ได้ยินคำพูดนั้น ใบหน้าของอามาย่าก็แดงยิ่งกว่าเดิม

นักซ์ยิ้มแล้วพูดต่อ

"แน่นอน ฉันก็ไม่ต่างกัน"

อามาย่าจ้องมองตามสายตาของเขา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นน้องชายของนักซ์ที่อยู่ใต้น้ำ ยืนเด่นชัดแม้เพิ่งหลั่งน้ำนมออกมาได้ไม่นาน

"ร่างกายของฉันก็กระหายร่างกายของเธอเหมือนกัน~"