หลังจากแช่น้ำอุ่นๆ กันอย่างสบายในห้องน้ำ นักซ์และเฟลเบอร์ตาก็เดินออกมาพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า
แต่ไม่นานนัก รอยยิ้มของเฟลก็หายไป เมื่อเธอรู้ตัวว่าวันนี้ต้องอยู่โดยไม่มีนักซ์ข้างกาย
"โอ๊ย อย่าทำหน้าแบบนั้นสิไวเคาน์ต์สุดที่รักของผม ผมสัญญาว่าจะมาตอนพักเที่ยง ไม่เชื่อผมเหรอ?"
"สัญญาจริงๆ นะ?"
"เธอคิดจริงๆ เหรอว่าผมจะปล่อยโอกาสได้อยู่กับสาวสวยแบบเธอไป? ผมแน่ใจว่าไม่มีผู้ชายคนไหนยอมหรอก ถ้ามีล่ะก็ ก็แสดงว่าเขาเป็นเกย์"
"โอเค งั้นจำไว้นะ ถ้าไม่มาตรงเวลา ฉันจะประกาศว่าเธอเป็นเกย์เลย"
"..."
นักซ์เลือกที่จะใช้สิทธิ์ในการนิ่งเงียบ
"ฮาฮาฮ่า~" เฟลเบอร์ตาหัวเราะออกมาขณะเดินจากไปยังห้องทำงานของเธอ
มองตามร่างที่เดินจากไปพร้อมก้นที่เด้งไปซ้ายขวา นักซ์ส่ายหัว เขายังไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองได้เย็ดกับความงามระดับนี้จริงๆ แถมเธอยังเป็นไวเคาน์ต์อีก
…
อีกด้านหนึ่ง ในห้องน้ำ สไกล่ากำลังซักเสื้อผ้าของไวเคาน์ต์เฟลเบอร์ตา จนกระทั่งสายตาไปหยุดอยู่ที่กางเกงในของเฟลเบอร์ตา เธอหน้าแดงระเรื่อก่อนจะหยิบมันขึ้นมา เธอสำรวจดูรอบตัวอย่างแอบแล่กก่อนจะนำมันไปแนบจมูกแล้วสูดดมเป็นเชิงลึก
หลังจากนั้นใบหน้าของเธอก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีกพร้อมกับพึมพำ
"อูนห์~! กางเกงในของเธอเปียกอีกแล้ว"
แล้วใบหน้าเสียวซ่านของเฟลเบอร์ตาตอนกำลังถูกนักซ์เย็ดก็วูบเข้ามาในห้วงความคิด ทำให้เธอหน้าแดงอีกรอบ
"อาา! มันช่างหื่อกามเอาซะเลย แต่ดูจากสีหน้าของเธอนะ... เซ็กส์มันต้องเสียวซ่านดีแน่ๆ... สงสัยจังว่ามันจะจริงไหมนะ"
"อืมม? ก็แน่นอนสิว่าจริง" ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เธอตกใจสะดุ้งโหยง
เธอรีบหันหลังกลับไปและเห็นชายร่างสูง 1.75 เมตรผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเหมือนปีศาจกำลังยืนอยู่ข้างหลังเธอ เขามีรอยยิ้มจิ้มล้ออยู่บนใบหน้าก่อนจะเอ่ยถามว่า
"สไกล่าตัวน้อย เธอกำลังทำอะไรอยู่กับกางเกงในของไวเคาน์ต์เฟลเบอร์ตากันแน่ล่ะ?"
"ไม-ไม่มีอะไรหรอก! แล-และเธอกล้าเรียกฉันว่าสไกล่าตัวน้อยได้ยังไง ฉันแก่กว่าเธอนะ! ฉันต่างหากที่ควรจะเป็นคนเรียกเธอว่านักซ์ตัวน้อย!" สไกล่าเถียงกลับไปพร้อมกับพยายามเอากางเกงในไปซ่อนไว้ด้านหลังอย่างสุดความสามารถแต่ก็ดูจะไร้ประโยชน์นัก
สไกล่าเป็นหญิงสาวผิวขาวสวย เธอสูง 1.68 เมตร มีผมสั้นสีน้ำตาลแดง ดวงตาสีเขียวโต จมูกเล็กน่ารัก และริมฝีปากสีแดงที่บ้องบาง หน้าอกของเธอไม่ได้ใหญ่มากแต่ก็ไม่เล็กนัก เป็นแบบที่เรียกว่า 'พอดีกับฝ่ามือ' มีสะโพกที่เต่งตึง และถึงแม้เธอจะดูเป็นคนจริงจัง แต่ถ้าได้รู้จักเธอดีๆ แล้ว เธอเป็นคนประเภทที่ค่อนข้างซุ่มซ่าม
ถึงแม้เธอจะไม่สวยเท่าเฟลเบอร์ตา แต่เธอใส่ชุดเมดแบบฝรั่งเศสคลาสสิก ทำให้เสน่ห์ของเธอเพิ่มขึ้นไปอีกระดับ
"เรียกฉันว่าอะไรก็ได้ตามใจนะ แต่ก่อนอื่นบอกก่อนสิ เธอทำอะไรอยู่กับกางเกงในของเฟล?" นักซ์ตอบพร้อมเดินเข้าไปหาเธอ
"หะ- กางเกงในอะไรนะ? ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย"
นักซ์หัวเราะเบาๆ ขณะที่เอามือจับคางของเธอ ก่อนจะยกใบหน้าของเธอขึ้นแล้วเอาใบหน้าตัวเองเข้าใกล้จนอันตราย
"งั้นเธอกำลังซ่อนอะไรจากฉันอยู่?" เขากระซิบอย่างยั่วยวน ริมฝีปากของเขาใกล้กับริมฝีปากเธอจริงๆ
สไกล่ารู้สึกว่าหัวใจเต้นแรง ถึงแม้เธอจะอายุ 25 ปีแล้ว แต่ก็ไม่เคยพูดคุยหรือสนิทกับผู้ชายคนไหนมาก่อน นับประการด้วยคนมีเสน่ห์อย่างนักซ์ พอเห็นเขายืนใกล้ขนาดนี้ พร้อมทั้งจับคางเธอแบบนั้น หัวใจสาวของเธอจะไม่เต้นแรงได้ยังไง
อย่างไรก็ตาม เธอก็รู้ตัวอีกครั้งพร้อมร้องอุทานในใจ
'ผู้ชายคนนี้อันตรายเกินไป เกือบจะหลอกฉันได้แล้ว ห้ามให้เขาเห็นกางเกงในเด็ดขาด!'
มืออีกข้างของนักซ์ขยับไปทางด้านหลังของเธอ แต่ก่อนที่เขาจะหยิบกางเกงในได้ เธอก็ขยับแขนตัวเองไปนิดหน่อย
แน่นอนว่านักซ์ไม่ได้สนใจหรอก เพราะตั้งแต่แรกเป้าหมายของเขาก็ไม่ใช่กางเกงในอยู่แล้ว
แล้วเขาก็ตักตัดก้นกลมกะทัดรัดของเธอ ทันใดนั้นร่างของสไกล่าก็สั่นสะท้านไปทั้งตัวก่อนจะเด้งถอยไปข้างหลัง
'หืม? เธอเป็นอะไร?' นักซ์คิดอยู่ในใจก่อนจะมองดูใบหน้าแดงก่ำของเธอแล้วยิ้มอย่างรู้ทัน
'ดูเหมือนจะง่ายกว่าที่คิดไว้เลย'
เขาไม่คิดเลยว่าจะได้รู้จุดอ่อนของเธอมาแบบสุ่มๆ แบบนี้
เขาค่อยๆ เดินเข้าหาเธอ รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงไม่จางหายไปขณะที่ถามออกไป
"เอ้าน่า บอกมาสิว่าเธอกำลังซ่อนอะไรอยู่ ผมสัญญาว่าจะไม่บอกใครแน่"
"สัญญาจริงๆ นะ?"
"เธอไม่ไว้ใจผมเหรอ? หน้าตาผมเหมือนคนทรยศความไว้วางใจคนอื่นเหรอ?"
สไกล่าค่อยๆ มองไปยังใบหน้าหล่อเหลาของเขา แล้วก็รู้สึกผิดทันทีที่ตัวเองไปสงสัยคนที่หล่อ- อ๊ะ คนที่ดูไร้เดียงสาแบบนี้
จากนั้นเธอค่อยๆ เอามือออกจากด้านหลัง เผยให้เห็นกางเกงในสีม่วงของเฟลที่อยู่ในมือ
"เธอเอามันไปทำอะไรเนี่ย?"
"ฉันจะไม่บอกหรอก!" สไกล่าตอบปฏิเสธอย่างหนักแน่น
"โอ้ย~ พี่สไกล่า พี่ก็เหมือนพี่สาวคนนึงของผมไม่ใช่เหรอ? พี่จะซ่อนเรื่องนี้จากน้องชายจริงๆ เหรอ?" นักซ์ถามพร้อมทำหน้าเศร้าสร้อย
สไกล่าอยากจะถามว่าตั้งแต่เมื่อไหร่เธอกลายเป็นพี่สาวของเขากัน แต่พอเห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของนักซ์ เธอก็ไม่อยากถามเสียแล้ว
"อ-อะแล้วได้ ฉันจะบอกนาย แต-แต่นายต้องสัญญาว่าจะไม่บอกใครนะ"
สีหน้าของนักซ์ทะลุปรุโปร่งขึ้นมาทันที เขารีบวิ่งเข้าไปหาสไกล่าและกอดเธอแน่น
"เย้! พี่สไกล่า ผมรู้อยู่แล้วว่าพี่ดีที่สุด!"
สไกล่ายังตอบสนองอะไรไม่ทันกับความกะทันหันของเขา แต่พอรู้สึกว่ามันดีเยี่ยม เธอเลยยอมปล่อยให้น้องชายคนนี้กอดเธออยู่
"งั้นนะครับ พี่สไกล่า พี่เอากางเกงในของไวเคาน์ต์เฟลเบอร์ตาไปทำอะไรเนี่ย?"
สไกล่าหน้าแดงเมื่อได้ยินคำถามนั้น แต่เพราะเธอตกลงจะบอกเขาไปแล้ว เธอจึงยอมรับสารภาพว่า
"ฉะ-ฉันแค่ส-สงสัยว่าการมีเพศสัมพันธ์มันรู้สึกด-ดีเหมือนอย่างที่คนอื่นพูดกันหรือเปล่า..."
"หืม? มีแค่นั้นเองเหรอ? แล้วทำไมเธอถึงดูสับสนและเขินอายกับเรื่องแบบนั้นล่ะ?"
"ทำไมไม่ลองพิสูจน์ด้วยตัวเองล่ะ?"