เอวานและนักซ์คุยกันเรื่องสกิล Fire Burst และวิธีพัฒนามันต่อไปอีก 2 ชั่วโมง แต่แล้วสายตาของเอวานก็ไปตกอยู่ที่นาฬิกาและเธอก็รู้สึกตัว
"เอาล่ะนักซ์ มันดึกมากแล้ว เธอไปพักในห้องเถอะ ฉันก็ต้องพักเหมือนกัน"
นักซ์ขมวดคิ้ว แล้วมองที่นาฬิกาก็ถึงบางอ้อ
"อ้า ดึกขนาดนี้แล้วเหรอ ฉันไม่รู้สึกเลย..."
เอวานหัวเราะเบาๆ
"อืมอืม ดีแล้วที่เธอกระตือรือร้นอยากเรียนรู้
แต่ตอนนี้เธอควรกลับได้แล้ว"
"ครับอาจารย์"
นักซ์ยิ้มแล้วลุกขึ้นยืน
แต่พอจะเดินออกไป เขากลับหยุดชะงัก
เอวานขมวดคิ้ว
"เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมหยุด ต้องการอะไรหรือเปล่า"
นักซ์หันกลับมาด้วยใบหน้าแดงก่ำแล้วถามเสียงแผ่วเบาราวเสียงยุง
"อาจารย์เอวาน... ฉันเอาภาพวาดนั้นไปด้วยได้ไหม..."
"หืม?" เอวานขมวดคิ้ว
"ไม่ไม่ ไม่ต้องให้ก็ได้ ฉันเข้าใจ..." นักซ์ส่ายหัวรวดเร็วแล้วหันหลัง
"ไม่ ไม่เป็นไร เอาไปได้ถ้าชอบขนาดนั้น"
ดวงตาของนักซ์สว่างขึ้นและเขาก็ยิ้มกว้าง
"ขอบคุณครับ! อาจารย์เอวาน!"
เอวานยิ้ม
นักซ์หยิบภาพวาดที่ว่านั้นและเดินออกจากห้อง
หลังนักซ์ออกจากห้อง เอมิเลียยิ้มแล้วเดินไปยังห้องนอนด้วยท่าทีเกียรคาง
…
หน้าห้องของเธอ นักซ์ยิ้มมองภาพวาดที่ตัวเองเอามา
เขาสนใจภาพวาดหรือเปล่า?
แน่นอนว่าไม่
เขาสนใจแค่คนวาด ไม่ใช่ภาพวาด
นักซ์เดินเข้าห้องแล้วติดต่ออามาย่า
'อามาย่า'
'โอ? ในที่สุดก็มีเวลาคุยกับฉันแล้วหรือ?' อามาย่าตอบกลับรวดเร็วราวฟ้าผ่า
เหมือนเธอรอให้เขาเริ่มบทสนทนาอยู่แล้ว
'เธอเป็นยังไงบ้าง อามาย่าสวยน่ารักของฉัน?' นักซ์ถามพร้อมรอยยิ้ม
'ไม่ดีเลยสักนิด'
อามาย่าตอบ
'ผ่านไป 2 วันแล้วนะ'
แล้วเธอก็บ่น
'โอเคโอเค อีกไม่กี่วันเท่านั้น แล้วฉันจะชดเชยให้'
'เธอทำได้ดีกว่านะ' อามาย่าปัดปากมุ่ย
'แล้ว? ทำไมติดต่อฉันมา?' อามาย่าถาม
'ก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากบอกว่าข้อมูลเรื่องเอวาน สกายฟอลของเธอถูกต้อง เธอชอบวาดรูปจริงๆ'
'หึ แน่นอนสิ ฉันถูกอยู่แล้ว ทำไมเธอถึงบอกฉันเรื่องที่มันชัดเจนขนาดนี้'
พอนักซ์พูดถึงผู้หญิงคนอื่น น้ำเสียงของอามาย่าก็เปลี่ยนทันที
นักซ์รู้จักความหวงแหนเกินตัวของเธอมากขึ้นหลังจากคุยและอยู่ด้วยกันมาเป็นเดือน
มันเป็นนิสัยที่น่ากลัว
ไม่มั้ง จะเอาเขาจริงไหมล่ะ?
มันเป็นนิสัยที่เขาชอบมาก
ใครไม่ชอบยันเดเระที่รักเธอสุดหัวใจ แถมยังเป็นพระสนมหลวงและเจ้าหญิงอีกต่างหาก?
นักซ์ชอบแน่นอน
'เอวาน สกายฟอล เจ้าหญิงองค์ที่สองของอาณาจักรสกายฟอล เป็นบุตรีของเอมิเลีย สกายฟอลและเป็นหลานสาวของดยุกเลออฟริก เวสตาลิส เป็นคนที่สามารถเข้าร่วมการชิงบัลลังก์ได้โดยง่ายจากสถานะของเธอ สถานะของเธอสูงแม้เทียบกับสมาชิกคนอื่นๆ ในราชวงศ์ก็ตาม
แต่เธอชอบความสงบและเงียบสงบ และคิดว่าการเมืองและสงครามเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นและน่าเหนื่อย
นี่คือเหตุผลที่เธอสละความรุ่งโรจน์ทั้งหมดและมาเป็นอาจารย์ที่ราชันวิทยาลัย
งานอดิเรกของเธอคือวาดรูป และเธอ...'
อามาย่าเล่าต่อเรื่องเอวาน และนักซ์ยิ้มฟัง
นั่นคือสิ่งที่เขาชอบเรื่องอามาย่า
แม้จะหวงแหนเขามากเกินไป แต่เธอก็ยอมลงแรงหาข้อมูลเรื่อง 'เป้าหมาย' คนต่อไปของเขา
วิธีทำแบบที่ขัดแย้งและไร้สาระสิ้นดี
แต่อามาย่ายอมทำถ้ามันทำให้นักซ์พอใจ แน่นอนว่าเธอก็ต้องการรางวัลที่แน่นอนจากความพยายามของเธอเหมือนกัน
เธอไม่ทำให้ฟรีหรอก
เธอต้องการค่าตอบแทนที่แน่นอนในรูปแบบของเซ็กส์ในห้องน้ำ 3 ท่า
แน่นอนว่าท่าที่เกิน 3 ก็ยินดีต้อนรับเช่นกัน นับเป็นโบนัสได้เพราะเธอทำงานได้ดีขนาดนี้
'ไหมล่ะเรื่องร่างกายของเธอ ระดับ Mastery เพิ่มหรือยัง'
นักซ์ถาม
'ยัง...'
อามาย่าตอบพร้อมสีหน้าเศร้า
'ไม่ต้องห่วง ฝึกต่อไป ฉันรู้ว่าเธอทำได้ ฉันเชื่อใจเธอ'
รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนใบหน้าอามาย่า
'ค่ะ ฉันจะฝึกเพิ่มขึ้น
ฉันจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ฉันจะมีเวลาฝึกมากขึ้น'
ทันใดนั้นนักซ์ก็ขมวดคิ้ว
'หืม? อะไร?'
'ไม่มีอะไร...' อามาย่าส่ายหัว
นักซ์หรี่ตาแล้วถาม
'อามาย่า เธอไม่ได้วางแผนจะทำสิ่งที่ฉันกำลังคิดใช่ไหม'
'ฉะฉันไม่ได้...'
'เธอคิดว่าโกหกฉันได้หรือ'
'ฉันไม่ได้โกหก...'
'เมื่อไรเริ่ม'
'พรุ่งนี้...'
อามาย่าโกหกไม่ได้
'งั้นฉันจะไปที่ปราสาท' นักซ์พึมพำ
'ไม่ได้!' แต่อามาย่าส่ายหัวรวดเร็ว
'ทำไม'
'เธอได้เจออธิการบดีของราชันวิทยาลัยหรือยัง' อามาย่าถาม
'ยัง ฉันพยายามหาแล้ว แต่คิดว่าตอนนี้เขายังไม่อยู่' นักซ์ตอบ
'แล้วเธอจะรู้ได้ยังไงว่า [พรางกาย] จะใช้ได้กับกษัตริย์หรือไม่'
'ม่าน่าจะใช้ได้...'
'เริ่ดเสี่ยงไม่ได้นะ นักซ์' สายตาของอามาย่าจริงจังขึ้น
'แต่...' นักซ์ยังไม่ยอม
'ไม่ อย่างที่บอก เธอไม่รู้หรอกว่านักบ่มเพาะระดับ King แข็งแกร่งแค่ไหน ตราบใดที่เธอยังไม่ได้เห็นอธิการบดีและยืนยันทุกอย่าง เธอไปเข้าหากษัตริย์ไม่ได้'
'แล้วถ้าฉันแอบเข้าไปในบ้านของดยุกล่ะ' นักซ์ถาม
'แล้วถ้านักบ่มเพาะระดับ King มองเห็นเธอล่ะ แล้วจะทำยังไง'
'...'
นักซ์เงียบไป
'นักซ์ อย่าทำเรื่องบ้าๆ นะ'
เสียงอามาย่าจริงจังขึ้น
'เลื่อนออกไปอีกไม่กี่วันไม่ได้เหรอ... ฉันแน่ใจว่าอธิการบดีจะกลับมาเร็วๆ นี้...'
นักซ์พึมพำ
'เธอรู้ว่าฉันทำไม่ได้
พวกเขาเริ่มสงสัยแล้ว'
อามาย่าส่ายหัว
'อีกไม่กี่วันก็ได้...'
'นักซ์' ทันใดนั้นอามาย่าเรียก
'อะไร'
'เธอรู้ว่าฉันเป็นใครใช่ไหม
ฉันคืออามาย่า สกายฟอล
ฉันเป็นคนที่สร้างองค์กรข่าวกรอรที่ใหญ่ที่สุดในโลกโดยไม่ต้องออกจากวังเลย
ฉันรู้ว่าทุกอย่างจะเป็นยังไง
ฉันรู้ว่าเขาจะตอบสนองยังไง
เชื่อฉันสิ'
'...'
นักซ์เงียบไป และท้ายที่สุดเขาก็ถอนหายใจ
'โอเค ฉันเชื่อเธอ'