[ภารกิจ: เย็ดสไกล่า เฮล]
[รายละเอียด: ก็เย็ดสไกล่า เฮล ไง]
[รางวัล: คะแนนระบบ 10 แต้ม]
[คำเตือน: หากภารกิจล้มเหลว ความสามารถ [สัมผัสปลุกเร้า] จะถูกปิดการใช้งาน]
[เวลาจำกัด: 15 วัน (เหลือ 10 วัน)]
[สถานะภารกิจ: สำเร็จ]
[รางวัลจะถูกส่งไปยังคลังเก็บของระบบ]
…
[ชื่อ: นักซ์ ลีแอนเดอร์]
[อายุ: 18]
[การบ่มเพาะมานา: Mortal]
[การบ่มเพาะร่างกาย: Mortal]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]
[พรสวรรค์: ต่ำ]
[เลเวล: 9]
[พลังชีวิต: 260/260]
[พละกำลัง: 23]
ความว่องไว: 30]
[ความแข็งแกร่ง: 26]
[ความอดทน: 27]
[สติปัญญา: 17]
[ป้องกัน: 22]
[แต้มว่าง: 33]
[ความสามารถ: สัมผัสปลุกเร้า, ดวงตาหยั่งรู้]
[สมาชิกฮาเรม: เฟลเบอร์ตา อัลเวย์, สไกล่า เฮล]
…
หลังจากที่นักซ์เพลิดเพลินกับรสชาติตกค้างจากฉากดุเดือดเมื่อครู่ เขารีบกวาสายตามองสถานะของตัวเองแล้วก็พลันตื่นเต้นดีใจ
กระโดดจากเลเวล 3 ตรงขึ้นไปเลเวล 9 เลย!
ผลตอบแทนมหาศาลจริงๆ!
เขายังสังเกตเห็นว่านอกจากค่าสติปัญญาแล้ว ค่าสถานะอื่นๆ ของเขาก็ใกล้เคียงกับสไกล่าและเลนแล้ว ทั้งที่ยังไม่ถึงเลเวล 20 ด้วยซ้ำ!
'แบบนี้ก็แปลว่าพื้นฐานของกูหาทางเทียบไม่ได้สิ?'
เขายิ้มในใจ จากนั้นก็เห็นว่าแต้มว่างพุ่งขึ้นไปถึง 33 เต็ม!
คราวนี้เขาก็เรียกความทรงจำของเจ้าของร่างก่อนหน้ากลับมาได้แล้ว!
แต่ทันทีที่คิดได้ เขาก็โบกความคิดนั้นทิ้ง
'เฮอะ! แกก็แค่สามัญชน จะรู้อะไร? กูเลเวลขึ้นเร็วอยู่ตอนนี้ ก็ไม่รู้ว่ามันจะไปต่อได้นานแค่ไหน มันไม่มีเหตุผลเลยที่จะเปลืองแต้มว่างอันล้ำค่าไปกับความทรงจำที่กูอาจจะไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรเลย'
ถ้ากูอยากรู้อะไร กูจะถามเฟลโดยตรง กูไม่ยอมเชื่อหรอกว่าสามัญชนจะรู้อะไรที่ไวเคาน์ต์ไม่รู้!
กูจะยอมรับความทรงจำของแกก็ต่อเมื่อกูมีแต้มว่างมากกว่า 1000 นั่นแหละ อย่างน้อยถ้าเปลืองไปบ้างก็ไม่เสียดายเกินไป ใครจะรู้ บางทีกูอาจได้อะไรจากมันก็ได้'
นักซ์กำกำมือแน่น เขาสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่เดือดพล่านอยู่ในร่างกาย เขาอยากลองใช้มันดูมากแต่ก็รีบสงบอารมณ์แล้วหันไปมองสไกล่าที่นอนอยู่ข้างๆ ก่อนถามขึ้น
"ไง? เป็นไงบ้าง? เซ็กส์ดั่งใจที่คิดไว้ป่ะ?"
"ดีกว่าที่คิดไว้เป็นพันเท่า~" สไกล่าตอบพร้อมรอยยิ้มสดใส
นักซ์ยิ้มตอบ "งั้นเตรียมตัวไว้พรุ่งนี้นะ กูจะมาเจอเธอที่นี่เวลาเดิม โอเคมั้ย?"
"เร-เราจะทำอีกได้เหรอ?" สไกล่าถามด้วยความตกใจ หายใจหอบเร่งขึ้น
"หา? ก็แน่นอนสิ ตอนนี้เราเย็ดกันแล้ว เธอก็เป็นผู้หญิงของกูแล้ว จะไม่ทำอีกได้ยังไง?"
"ผู้หญิงของค-คุณ? แต่คุณบอกว่าไม่—" ยังไม่ทันพูดจบ นักซ์ก็ปิดปากเธอด้วยจูบสั้นๆ
"เราเย็ดกันแล้ว เธอก็เป็นผู้หญิงกูแล้ว โอเคมั้ย?" เขากระซิบข้างหูเธอเสียงยั่วยวน
ใบหน้าสไกล่าแดงระเรื่อ ร่างกายขยับเองโดยไม่รู้ตัวพร้อมพยักหน้า
"ดี พรุ่งนี้มาให้ตรงเวลานะ โอเค? ยกเว้นแต่ว่าเธอจะไม่ชอบเซ็กส์นะ ถ้างั้นกูก็ไม่บังคับหรอก"
"ไม่! ไม-ไม่ กู—กูจะมาให้ตรงเวลา…" สไกล่าพยักหน้าพร้อมอายเอิ่นเอย
นักซ์หัวเราะก่อนประทับจูบอีกครั้งบนริมฝีปากเธอ แล้วถาม
"งั้นเอานี่ สไกล่า กูฝากทำความสะอาดนี่ให้กูหน่อยได้มั้ย? ช่วยทีนะ"
"อ-อะไรก็ได้ ไม่ต้องห่วงหรอก กูก็ต้องซักเสื้อผ้าของไวเคาน์ต์อยู่แล้ว ก็จะทำความสะอาดนี่ด้วยเลย"
"ขอบใจนะ~"
"อืม"
"งั้นกูไปก่อนนะ โอเค?"
"อืม"
"โอเค รักนะ~"
พูดจบ นักซ์ก็เดินออกจากห้องน้ำด้วยความกระตือรือร้นอยากลองพลังของตัวเอง ส่วนสไกล่ายืนนิ่งอยู่กับที่ ใบหน้าแดงจัดจนไม่สามารถแดงไปได้มากกว่านี้แล้ว ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเบาเสียงลอย
"กู-กูก็รักเธอเหมือนกัน"
เธออายจนต้องเอามือปิดหน้า
…
นักซ์รีบวิ่งกลับเข้าห้องของตัวเองด้วยความตื่นเต้นจากพลังที่เพิ่มขึ้นกะทันหัน
หกวันแล้วที่เขาไม่ได้ก้าวเข้าห้องนี้ เพราะใช้เวลาอยู่กับเฟลเบอร์ตาและมักจะค้างที่ห้องเธอ พูดตามตรง ห้องนี้มีไว้แต่เพื่อให้ดูดีเท่านั้น ห้องจริงๆ ของเขาคือห้องที่เขาและเฟลอยู่และเย็ดกันด้วยกัน
แน่นอน แม้จะไม่ได้ใช้ห้องนี้ก็ไม่ได้แปลว่าคนรับใช้จะไม่ทำความสะอาด นักซ์รีบนั่งลงบนเตียงและนั่งขัดสมาธิ
เขาเห็นคำใหม่บนหน้าจอระบบแล้วอยากลองดู
'คลังเก็บของระบบ'
เขาคิดในใจ ถ้ามันเป็นอย่างที่เขาคิดจริง ก็จะสะดวกมากๆ แค่คิดถึงมันก็ทำให้เขาตื่นเต้นแล้ว แต่ไม่นานความตื่นเต้นนั้นก็มลายหายไปเมื่อเขาได้อ่านข้อความตรงหน้า
[คลังเก็บของระบบ: ล็อก]
[ฟีเจอร์นี้ถูกล็อกอยู่; เลเวลอัปเพื่อปลดล็อกฟีเจอร์นี้]
'อะไรนะ!? งั้นรางวัลภารกิจนี้ของกูล่ะ!? ไม่บอกว่าจะส่งไปที่คลังเก็บของระบบโดยตรงเหรอ? แล้วจะรับยังไง?' นักซ์ถามแต่ไม่มีใครตอบ
'ตอบอะไรบ้างก็ได้นะ! เฮ้! ฮาโล!?'
อีกครั้ง ไม่มีใครตอบ
'ระบบเหี้ยอะไรวะแบบนี้!!'
นักซ์ด่าออกไป แต่เขารู้ว่าทำอะไรไม่ได้ เขาสงบอารมณ์ที่กำลังฉุนเฉียวแล้วหลับตาลง
'ยังไงกูก็เลเวลอัปได้อยู่แหละ คิดว่าตอนนั้นกูน่าจะได้รางวัล ไม่ต้องคิดมาก ไปลองพลังของกูดีกว่า'
เขากำมืออีกครั้ง รู้สึกถึงพลังที่ไหลพุ่งเข้าร่างกาย เขามองรอบๆ เพื่อหาเป้าหมาย เขากวาสายตาไปที่ผนังห้องแล้วก็มองกำปื้นของตัวเอง
'ไม่ไม่ไม่ไม่ใช่! กูยังหวั่นๆ อยู่ ตี้ผนังไม่ได้ มันจะเจ็บมาก— อ๊ะ กูหมายถึง ถ้าผนังพังจะเป็นเรื่องวุ่นวาย'
เขารีบส่ายหัว จากนั้นก็มองไปที่หวีไม้บนโต๊ะ เขาหยิบมันขึ้นมาก่อนจะลงแรงเล็กน้อย
*แคร๊ก*
หวีหักเป็นสองท่อนโดยไม่มีแรงต้านใดๆ
'กูแข็งแรงเกินไปหรือหวีนี้มันกะท่อนๆ วะ?'