📖 บทที่ 30: แล้วเธอล่ะ?

← รายการบท

บทที่ 30: แล้วเธอล่ะ?

ทันทีที่เขาหลั่งออกมา นักซ์รู้สึกได้ถึงพลังงานจิ๊ดๆ นิดเดียวไหลเข้ามาในร่างกาย เขาเข้าใจทันทีว่าหลังจากเลเวลอัปแล้ว ต่อไปพลังงานที่ได้จากเฟลเบอร์ตาคงไม่ช่วยอะไรเขาได้อีกแล้ว

แน่นอนว่านั่นไมไิ่หมายความว่าเขาจะเลิกเย็ดกับเธอ เขามีแผนอื่นอยู่ในหัว เขาหันไปมองเฟลเบอร์ตาก่อนเปิดใช้ [ดวงตาหยั่งรู้]

[ชื่อ: เฟลเบอร์ตา อัลเวย์]

[อายุ: 28]

[การบ่มเพาะมานา: Mortal]

[การบ่มเพาะกาย: Mortal]

[อาชีพ: ไวเคาน์ต์แห่งอาณาจักรสายฟ้าตก]

[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]

[พรสวรรค์: ต่ำ]

[LVL: 5]

[HP: 120/120]

[STR: 9]

[AGL: 10]

[VIT: 12]

[STM: 10]

[INT: 9]

[DEF: 9]

ทันทีที่นักซ์หลั่งเข้าไปในตัวเธอ เฟลเบอร์ตารู้สึกได้ถึงพลังงานมหาศาลไหลเข้ามาในร่างกาย ปกติเธอคงไม่สนใจเพราะติดอยู่กับความเพลิดเพลินจากความรู้สึกหลังเสร็จ แต่คราวนี้มันเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เธอกำลังห่วงอยู่

เธอรู้สึกได้ว่ากำลังของเธอเพิ่มขึ้น และไม่ได้เพิ่มนิดหน่อย เธอถึงกับคิดว่าตัวเองคงเพ้อเพราะคิดเรื่องนี้มากเกินไป แต่คำพูดของนักซ์ยืนยันว่าเธอไม่ได้เพ้อจริงๆ

"เธอรู้สึกไหมว่ากำลังเพิ่มขึ้น?"

"ฮะ? อะ—ไอ้ยังไง?"

นักซ์ยิ้มแล้วจูบหน้าผากเธอก่อนอธิบาย

"จำได้ไหมที่เธอบอกให้ผมบ่มเพาะวิชีที่เธอให้ แล้วผมบอกว่ามีวิธีของผมที่จะแข็งแกร่งขึ้น?"

"จ-จำได้ แล้วมันเป็นยังไง?"

"ก็นี่คือวิธีนั่นแหละ ผมมีความสามารถอย่างหนึ่ง ทุกครั้งที่ผมมีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิง พลังงานประหลาดจะถูกปล่อยออกมาแล้วกระจายระหว่างคู่กัน แน่นอนว่าฝ่ายที่อ่อนแอกว่าจะได้ส่วนมากกว่า ผมเรียกมันว่าการบ่มเพาะคู่"

เฟลเบิดตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่อาจเชื่อได้ว่าความสามารถบ้าๆ แบบนี้มีอยู่จริง

"ง-งั้น—"

"ตอนที่เราเริ่มกัน ผมเป็นแค่คนอ่อนแอคนหนึ่ง ส่วนเธอน่ะแข็งแกร่งกว่าผม นั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมกำลังของผมถึงเติบโตเร็วนัก และก็เป็นเหตุผลที่เธอไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลง เพราะพลังงานที่เธอได้น้อยเกินไปจนสังเกตไม่ได้ตอนที่เธอกำลังเพลิดเพลินอยู่"

"แ-แต่นั่นก็ยังไม่อธิบายได้ว่าทำไมเธอถึงแข็งแกร่งขึ้นเร็วขนาดนี้—รอบี" เฟลเบอร์ตาเริ่มตระหนักถึงอะไรบางอย่าง สีหน้าของเธอมืดมนดุจะกำลังประมวลผลสิ่งที่ได้รับรู้ เธอตกใจกับสิ่งที่เพิ่งรู้จนสมองเริ่มขัดแย้งกันเอง พยายามหาทางพิสูจน์ว่าทฤษฎีของเธอผิด

แต่หลังจากคิดอยู่นานก็ไม่เจออะไร เธอจึงหันไปมองนักซ์ด้วยความโกรธที่ไม่อาจปิดได้

ไม่ใช่แกล้งโกรธแบบที่เธอทำเป็นประจำ ครั้งนี้เธอโกรธจริงๆ

"ผมจะไม่ปิดเธอ ผมมีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่นจริงๆ"

"เธอนี่! มีหน้า!? เธอคิดหรือว่าแค่แข็งแกร่งขึ้นนิดหน่อย ฉันจะฆ่าเธอไม่ได้!? ฉันมีวิธีมากมายที่จะให้เธอตายโดยไม่ต้องเปื้อนมือเลย!" เฟลเบอร์ตาตะคอกใส่พร้อมคว้าปกเสื้อของเขาด้วยความโกรธและเกลียด

"…" ส่วนนักซ์นั้นเงียบไว้ เขารู้ว่าเขาผิด แต่เขาก็รู้ว่านี่เป็นทางเดียวที่จะเอาตัวรอดและใช้ชีวิตที่ดีในโลกใบนี้

เมื่อไม่ได้คำตอบจากเขา ความโกรธของไวเคาน์ต์พุ่งสูงขึ้น น้ำตาเกือบไหลออกจากตา เธอจึงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ลุกจากตักเขาแล้วสั่ง

"ออกไป"

"เฟ—"

"ฉันบอกว่า ออกไป"

นักซ์พยักหน้าก่อนเดินออกจากห้องทำงาน

หน้าห้องทำงาน สไกล่ายืนอยู่ที่นั่นและมองมาที่เขา เธอดูเป็นกังวลมากและอยากจะคุยด้วย แต่นักซ์ส่ายหัว

เลนออกไปทำธุระอยู่วันนี้ ดังนั้นจะไม่มีใครอยู่ดูแลเฟลเบอร์ตาถ้าสไกล่าเดินจากไป

หลังนักซ์ออกไป เฟลเบอร์ตาใส่กางเกงใน จัดชุดเดรสก่อนเดินเข้าห้องน้ำและล้างหน้า

จากนั้นเธอก็กลับเข้าห้องทำงานและนั่งบนเก้าอี้ ตลอดเวลานั้นใบหน้าของเธอไม่มีการแสดงอารมณ์ใดๆ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา โจยับมาถึง เขาขมวดคิ้วเมื่อสังเกตเห็นบรรยากาศผิดปกติแล้วถาม

"ไวเคาน์ต์เฟลเบอร์ตา มีอะไรรบกวนหรือเปล่าครับ?"

"ไม่มี"

โจยับรู้ว่าคำว่าไม่มีนั่นหมายความว่ามี เขาคิดทบทวนแล้วสังเกตว่านักซ์ไม่อยู่แล้ว สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันทีก่อนถามต่อ

"ไวเคาน์ต์เฟลเบอร์ตา ถ้ามันเป็นเพราะเด็กเล่นชู้คนนั้นที่ทำให้คุณเสียใจ เรากำจัดเขาได้นะครับ"

ไวเคาน์ต์ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำนั้นและพึมพำ "เด็กเล่นชู้…?"

โจยับขมวดคิ้วถามว่า "เขาเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอครับ?"

ทันใดนั้น เฟลเบอร์ตานึกถึงเรื่องบางอย่างและขมวดคิ้วแน่นขึ้นไปอีก ไม่อาจทนได้อีกต่อไป เธอลุกขึ้นแล้วประกาศ "งานวันนี้จบเท่านี้ ส่วนที่เหลือเราทำต่อพรุ่งนี้"

แล้วโดยไม่รอคำตอบจากเขา เธอลุกขึ้นและเดินออกจากห้องทำงาน

"นักซ์อยู่ไหน?" เธอถาม

"ฉันว่าเขาอยู่ในห้องค่ะ" สไกล่าตอบ เสียงของเธอมีความกลัวเล็กๆ แต่ไวเคาน์ต์ไม่ได้สังเกตเห็น

เฟลเบอร์ตาพยักหน้าแล้วเร่งฝีเท้าเดินรีบไปยังห้องของนักซ์

แบม!

นักซ์หันไปทางประตูที่ถูกกระแทกเปิดและเห็นร่างคุ้นตาเดินเข้ามาก่อนปิดประตูดังแบมอีกครั้ง เขาลุกขึ้นต้อนรับแขกที่มาเยือนขณะได้ยินคำถามของเธอ

"ทำไมเธอถึงทำแบบนั้น?"

"ทำอะไร?"

"ทำไมเธอถึงเย็ดกับฉัน แทนที่จะแค่หนีไปหลังจากทำภารกิจที่นี่เสร็จ? เธอก็รู้จักฉันนะ ฉันอาจจะส่งคนไปตามหาเธอ แต่ฉันคงไม่ทำร้ายเธอหรอก"

"แล้วหลังจากนั้นผมจะทำอะไรต่อ?"

"กับหน้าตาแบบเธอ ฉันว่าเธอคงไม่ลำบากหรอกที่จะหาและยั่วผู้หญิงคนอื่น เธอก็เพิ่มกำลังไปเรื่อยๆ แบบนั้นได้"

"เธอคิดว่าผมควบคุมความสามารถของตัวเองไม่ได้หรือ? ถ้าผมจะซ่อนตัว ผมก็แค่ปิดความสามารถบ่มเพาะคู่แล้วอยู่ที่นี่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ได้ แต่…"

"แต่ว่ายังไง?"

"แต่ถ้าผมทำแบบนั้น แล้วเธอล่ะ?"