ด้วยสัญชาตญาณ นักซ์ใช้ [รับรู้] เพื่อดูว่าคนที่เข้ามาคือใคร แต่ก่อนที่เขาจะทันเปิดใช้งาน
เขาก็ได้ยินเสียงหนึ่ง
"ท่าทางดีนี่
ไม่ค่อยได้เห็นสีหน้าแบบนี้บนหน้าเธอเท่าไหร่เลย"
นักซ์ขมวดคิ้ว
"เอมเบอร์?"
รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้าของเอมเบอร์ เธอพยักหน้า
"จำเสียงฉันได้นะ ดีมาก
ถ้าทำแบบนี้ไม่ได้ เธอคงมีปัญหาใหญ่แล้วล่ะ"
"มาทำอะไรที่นี่ครับ ท่านแม่ทัพ?"
"ฉันเป็นผู้หญิงใจร้อนนะ นักซ์"
เอมเบอร์ยิ้ม
แล้วเธอก็ขยับมีดเข้าใกล้คอของนักซ์อีกนิด พร้อมกล่าวต่อว่า
"อย่าขยับ"
เอมเบอร์คว้ามือของนักซ์ทั้งสองข้าง วางไว้บนศีรษะของเขาทีละข้าง แล้วจับมือทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว เอมเบอร์ยิ้มด้วยสีหน้าพึงพอใจ จากนั้นเธอจึงคลานทับตัวนักซ์
นักซ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเอมเบอร์ปรากฏตัวตรงหน้า
"ฉันดูเป็นยังไง?"
เอมเบอร์ถามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์
"…"
นักซ์ไม่ตอบ
เขายุ่งเกินไปกับการชื่นชมภาพอันเย้ายวนตรงหน้า
ตอนนี้เอมเบอร์ไม่ได้ใส่ชุดปกติ แต่ใส่เสื้อคลุมสีดำบางจนแทบโปร่งใส ที่แทบไม่ช่วยอะไรเลยในการปกปิดร่างกายอันชั่วร้ายของเธอ
นอกจากจุดซ่อนเร้นที่ปกคลุมด้วยชุดชั้นในและกางเกงในสีดำแล้ว ส่วนอื่นของร่างกายเธอก็แทบจะเปลือย
"…"
นักซ์ไม่พูดอะไรและยังคงจ้องมองซิกแพ็กที่กระชับเฟิร์มเหล่านั้น
น้องชายของเขากระตุก
วันนี้ นักซ์ได้เปิดเฟติชใหม่
ซิกแพ็ก
'เวรย์ มันเย้ายวนจริง'
เขาด่าในใจ
เอมเบอร์ที่ไม่ได้คำตอบอย่างที่ต้องการกลับไม่ผิดหวังเลย
เธออาจจะไม่ได้รับการตอบรับอย่างที่คาดหวังหรืออยากได้ แต่สิ่งที่ได้รับกลับน่าพึงพอใจกว่าที่คิดเอาไว้มาก
โดยเฉพาะการกระตุกเล็กๆ ตรงส่วนล่างของนักซ์
แน่นอนว่าเธอไม่พลาดสิ่งนั้น
เอมเบอร์ยิ้ม แล้วเธอก็ขยับร่างกายและ 'ไม่รู้ตัว' วางส่วนหญิงของเธอทับบนแก่นของนักซ์
นักซ์รู้สึกคลื่นความเสียววาบวิ่งผ่านร่างกาย
แต่เอมเบอร์ไม่ได้ให้โอกาสเขาได้สติ แล้วเคลื่อนใบหน้าเข้าใกล้ใบหน้าของนักซ์อย่างอันตราย
ตอนนี้ใบหน้าของทั้งคู่ใกล้กันมากจนหากใครสักคนขยับเข้าไปอีกนิดเดียว ริมฝีปากของพวกเขาจะประกบกัน ทั้งสองแทบจะรู้สึกได้ถึงลมหายใจของกันและกัน
"ท่านกำลังทำอะไรครับ ท่านแม่ทัพเอมเบอร์?"
นักซ์ที่หลงวูบอยู่ในดวงตาสีแดงสวยของเอมเบอร์ถามขึ้น
เส้นผมสีดำแดงของเอมเบอร์ที่ร่วงลงมาบนใบหน้าเขาไม่ได้ทำให้เขาเสียสมาธิเลย กลับทำให้สถานการณ์นี้กลายเป็นเหมือนว่าสิ่งเดียวที่เขาเห็นคือใบหน้าของเอมเบอร์ ซึ่งเขาก็พอใจมากที่มันเป็นแบบนั้น
เพราะมันเป็นภาพที่ควรค่าแก่การชื่นชม
มองดูใบหน้าของนักซ์ เอมเบอร์ยิ้มยั่วยวน
"ฉันมานี่เพื่อจะเย็ดเธอ
เด็ดขาดถ้าจำเป็น"
ด้วยเหตุผลบางอย่าง หัวใจของนักซ์เต้นข้ามจังหวะ
เอมเบอร์ฉีวนน้ำหอมไว้บนตัว และจากเสื้อผ้าที่เปียกชุ่ม นักซ์รู้ว่าเธออาบน้ำและเตรียมตัวมาก่อนมาที่นี่
แค่คิดถึงเรื่องพวกนี้ นักซ์ก็แข็งตัว
เขาถูกหล่อหลอมโดยผู้หญิงตรงหน้านี้อย่างสมบูรณ์
แต่ไม่นาน ตัวซาดิสต์ด้านในของเขาก็ตื่นขึ้น
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าของนักซ์
"ท่านแม่ทัพเอมเบอร์ วินด์สตาร์ ท่านรู้นะว่าสิ่งที่ท่านกำลังจะทำเป็นอาชญากรรมใช่มั้ย?"
"ใช่ ฉันรู้"
เอมเบอร์ยิ้ม
"ท่านจะไม่มีปัญหาหรือถ้าทำความผิด?"
นักซ์ถาม
"เธอคิดว่าแม่ทัพของราชวงศ์จะมีปัญหาเพราะเรื่องจิปาถะแบบนั้นหรือ? ห่วงไม่ได้ ฉันมีอิทธิพลพอจะหลุดจากสถานการณ์นี้ได้ไม่มีปัญหา
และก็ไม่ใช่ว่าฉันจะมีปัญหาอะไรตั้งแต่แรกอยู่แล้ว"
"อ้า? ทำไมถึงพูดอย่างนั้น?"
นักซ์ถามด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น
"เฮฮ"
แม่ทัพหัวเราะเบาๆ
"มันเรียกว่าอาชญากรรมถ้าถูกจับได้ แต่ฉันจะไม่ถูกจับ เพราะว่าเหยื่อในคดีของฉันจะไม่ฟ้องฉัน ใช่มั้ย?"
"เอ๊ะ? ท่านมั่นใจเรื่องนั้นได้ยังไง?
ฉันมีคนรักนะรู้มั้ย? แค่คิดว่าเธอจะเสียใจแค่ไหนถ้ารู้ว่าคนรักของชีวิตเธอถูกข่มขืนโดยคนอื่นก็ทำให้ฉันโกรธแล้ว
โกรธจนฉันจะฟ้องร้องท่านเป็นสิบๆ คดีแล้วเรียกร้องความยุติธรรม"
"โอ้ เธอมีคนรักเหรอ?"
เอมเบอร์ยิ้ม แล้ว
เธอถาม
"ทำไมเธอไม่คิดถึงคนรักคนนี้ตอนที่เธอกำลัง 'สะสม' บุญคุณเพื่อจะได้เย็ดฉันล่ะ?"
"ท่านรู้ตั้งแต่แรก"
นักซ์ยิ้ม
"มันยากที่จะไม่รู้ตอนที่เธอทิ้งร่องรอยชัดเจนขนาดนั้น เด็กหนุ่ม
เธอคิดว่าการมองฉันด้วยสายตาที่อ้อนวอนและเร่าร้องนั้นจะปกปิดมันได้หรือ? ไม่ จริงๆ แล้วเธอพยายามจะปิดมันด้วยซ้ำหรือเปล่า?"
เอมเบอร์ถามพร้อมหัวเราะเบาๆ
นักซ์หัวเราะตาม
แล้วกะทันหัน
เอมเบอร์ประกบริมฝีปากเขา
"!!!"
นักซ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจและไม่ทันตอบโต้
ริมฝีปากของเอมเบอร์สัมผัสปากเขาต่อไป แต่เมื่อเขาฟื้นจากการหลงวูบและเริ่มเพลิดเพลินกับริมฝีปากหวานของเธอจริงๆ เอมเบอร์ก็ผละจากการจูบ
"เด็กหนุ่ม เธอหล่อ เธอฉลาด เธอแข็งแกร่ง เธอน่าไว้วางใจ และเธอมีพลัง
เธอเป็นชายที่ยอดเยี่ยม แต่เธอมีข้อเสียอยู่อย่างเดียว"
"คืออะไร?" นักซ์ถาม
"เธอตรงไปตรงมาไม่พอ"
เอมเบอร์ตอบ
"หา?"
นักซ์ขมวดคิ้ว แล้วเอมเบอร์ก็อธิบาย
"การมองฉันด้วยสายตาเต็มไปด้วยความหลงใหล จินตนาการถึงฉัน แล้วก็วางแผนจะได้ตัวฉันจากแดนไกล มันฝ่ายรับเกินไป
เป็นนักรบสิ เด็กหนุ่ม
ถ้าอยากได้อะไร ก็ขอมัน
เธอไม่ต้องการบุญคุณหรืออะไรแบบนั้นหรอก
ถ้าอยากจะค้างคืนกับฉัน ก็ให้มีไส้ให้มากพอที่จะเข้ามาขอมันตรงๆ
นักรบทำอะไรกันแบบนั้น"
เอมเบอร์อธิบาย แล้ว พลังกายหาญก็ถูกปล่อยออกมาจากร่างเธอ
"แต่ไม่ต้องห่วง
ฉันจะสอนวิถีของนักรบให้เธอเอง
อย่าง. ละเอียด. ที่สุด.
เตรียมตัวให้ดีนะ
เด็กหนุ่ม"