“นั่นนักซ์นี่!?”
สไกล่าค่อยๆ พยักหน้าโดยไม่เงยหน้าขึ้น เธอเขินเกินกว่าจะมองหน้าเธอได้
“สไกล่า! เธอห้ามนะ!” ทันใดนั้น เลนก็ตะโกนขณะจับไหล่สไกล่าไว้
“สไกล่า ฉันรู้ว่านักซ์หล่อมากและ...” เธอหน้าแดงกลางประโยคขณะเหลือบมองกำไลข้อมือของเธอ “...แล้วก็ใส่ใจคนอื่นมากด้วย บางครั้งถึงจะทำตัวเป็นพวกโรคจิตบ้าง แต่นั่นก็มีเสน่ห์ของมัน เขาอาจจะเป็นคนที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่เธอจะมีเป็นคู่ครองได้...”
ไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังโน้มน้าวสไกล่า หรือแค่ยืนยันความคิดของตัวเองกันแน่ ขณะที่เธอพูดต่อ “...แต่เธอห้ามตกหลุมรักเขานะ! เขาเป็นของไวเคาน์เตสเฟลเบอร์ตา”
“แตะ-”
“ไม่มีแต่ จำไว้ เขาเป็นของไวเคาน์เตสเฟลเบอร์ตา ฉันรู้ว่ามันจะทำให้เธอเจ็บปวด เธอคงตกหลุมรักเขาไปแล้วตอนนี้ และคงคิดถึงเขาตลอดเวลาขณะทำงาน แต่เธอห้ามเข้าใกล้เขาเด็ดขาด มันจะทำให้ไวเคาน์เตสเฟลเบอร์ตาเสียใจ”
“ฉันจะให้เคล็ดลับเธอ จำทุกอย่างที่ท่านอัลวีทำให้เราสิ เขาคือเหตุผลที่เรามีหลังคาคลุมหัวและมีอาหารดีๆ กินทุกวัน เขาทำเพื่อเรามากขนาดนี้ แล้วเราจะไปทำร้ายลูกสาวสุดที่รักของเขาได้ยังไง? ไม่ เราจะไม่เห็นแก่ตัวขนาดนั้น! เข้าใจไหม?”
ไม่มีใครรู้ว่า ‘เรา’ นั้นมาจากไหน
“แต่พี่เลน ไวเคาน์เตสเฟลเบอร์ตาตกลงแล้วนะ!”
“ดี ฉันรู้ว่าเธอจะ— ห๊ะ!?”
“ใช่ ไวเคาน์เตสเฟลเบอร์ตารู้เรื่องความสัมพันธ์ของเราแล้ว และเธอก็ให้การยอมรับแล้ว!”
“เ-เธอแน่ใจนะ?”
“แน่นอนสิ ทำไมฉันต้องโกหกพี่ด้วยล่ะ?”
เลนช็อกกับคำพูดของเธอจนอ้าปากค้าง
“แ-ไม่ใช่แค่นั้นนะ แต่ฉัน... ฉันเป็นของนักซ์ไปแล้ว” สไกล่าโยนระเบิดลูกใหม่ใส่
“ม-หมายความว่าไง?”
“ร-ร่างกายของฉัน เ-เป็นของเขาไปแล้วตอนนี้...” สไกล่าตอบด้วยใบหน้าแดงก่ำราวกับมะเขือเทศ
“โอ้พระเจ้า! ยังไง? เมื่อไหร่?” เลนตะโกนด้วยความตกใจขณะซักถาม
“ม-เมื่อวานเป็นครั้งแรก แล้วเช้าวันนี้ก็ค-ครั้งที่สอง...” สไกล่าตอบอย่างเขินอาย
“เธอทำถึงสองครั้ง!?” เลนกรีดร้องด้วยความแปลกใจ ที่ไหนสักแห่งในใจของเธอ ความรู้สึกไม่เห็นด้วยและไม่พอใจก็ผุดขึ้นมา
เธออยากดีใจให้กับน้องสาวของเธอ แต่เธอก็ทำไม่ได้... กลับกลายเป็นว่าเธออิจฉาเธอ เธออยากโยนความรู้สึกนี้ทิ้งไป แต่ก็ทำไม่ได้
“พ-พี่เลน ท-ทำไมพี่ไม่ลองคบนักซ์เป็นคู่ครองด้วยล่ะ?” สไกล่าถามพลางโยนระเบิดอีกลูก
“ฮะ? ไม่สิ แน่นอนว่าไม่! ฉันจะกล้าไปเอาผู้ชายของเธอได้ยังไง เราเป็นพี่น้องกันนะ” เลนวางก้อนหินก้อนใหญ่ไว้ในใจขณะตอบ
“ไม่หรอก มันไม่ได้ทำให้ฉันเจ็บปวด... กลับกัน มันจะทำให้ฉันรู้สึกดีด้วยซ้ำ พี่เลน รู้ไหม ฉันใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่กับพี่”
“จากสิ่งที่ฉันรู้ นักซ์จะออกจากคฤหาสน์นี้ไม่ช้าก็เร็ว และฉันคงต้องเลือกระหว่างพี่กับเขา ซึ่งจะสร้างความกดดันให้หัวใจฉันมากเกินไป”
“ทั้งสองคนเป็นส่วนสำคัญในชีวิตของฉันที่ขาดไม่ได้ ได้โปรดอย่าทำให้ฉันต้องเลือกใครสักคนเลย”
“พี่เลน ลองจินตนาการดูสิ เราสองพี่น้องมีผู้ชายคนเดียวกัน เราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปพร้อมกับผู้ชายที่เรารัก! มันจะสุดยอดมากเลยใช่ไหมล่ะ!” สไกล่าเสนอ ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความหวัง
‘และนี่ก็เพื่อเธอ นี่คือวิธีของฉันที่จะบอกว่าฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ ถ้าเธอรู้สึกเหงาเมื่อไหร่ ก็มาหาฉันได้’
ทันใดนั้น คำพูดของนักซ์ก็สะท้อนอยู่ในใจของเลน และเธอก็หน้าแดง เธอพิจารณาข้อเสนอของสไกล่าแล้วอดคิดไม่ได้ว่ามันน่าดึงดูดเกินไป
“พี่เลน พรุ่งนี้เช้า ฉันจะไปที่ห้องของนักซ์ พี่มาด้วยกันไหม?” สไกล่าถาม
ทันใดนั้น เลนก็หันไปมองสไกล่าขณะถามอย่างจริงจัง “พรุ่งนี้เธอจะมีเซ็กส์อีกเหรอ?”
“แน่นอนสิ เ-เราจะมีเซ-เซ็กส์ก-กันทุกวัน”
ความรู้สึกหนึ่งพลุ่งพล่านขึ้นมาในใจของเลน
‘ฉันต้องไม่พลาด! ฉันเสียอะไรไปมากเกินไปแล้ว!’
“โอเค ฉันจะไปกับเธอ!” เลนตัดสินใจ
“เย้! พี่เลนที่สุดเลย!” สไกล่ากระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ก่อนจะกอดเธอแน่น
‘ฉันไม่ใช่คนที่สุดหรอก สไกล่าตัวน้อย ฉันแค่คนเห็นแก่ตัวเท่านั้น...’ เลนพึมพำในใจ รู้สึกรังเกียจตัวเองอย่างชัดเจน
…
เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากส่งเฟลเบอร์ตาไปที่ห้องทำงานของเธอ นักซ์ก็กลับไปที่ห้องของเขา รอใครสักคน หรือหลายคน
เขาไม่ต้องรอนานนัก เพราะประตูก็เปิดออกและสไกล่าก็เดินเข้ามา
“โอ๊ะ! สไกล่า! มาแล้วเหรอ— หืม? พี่เลน? พี่มาทำอะไรที่นี่?” นักซ์ถามด้วยความแปลกใจ
เมื่อได้ยินคำถามของเขา เลนก็หน้าแดงก่อนจะหยิกเอวสไกล่า เป็นสัญญาณให้เธออธิบายให้เขาฟัง
“อ๊าห์! น-นักซ์ ฉันมีคำขอ” หลังจากกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด สไกล่าก็เริ่มพูด
“เธอขออะไรฉันก็ได้นะ ที่รัก” นักซ์ตอบอย่างอ่อนโยน
สไกล่าและเลนหน้าแดงเล็กน้อยก่อนที่สไกล่าจะพูดต่อ
“นักซ์ คือว่า พี่เลนกับฉันอยู่ด้วยกันมาตลอด ตอนที่ฉันคิดถึงเรื่องนี้ ฉันดูเหมือนจะเลือกไม่ถูกระหว่างพี่กับนาย ด-ดังนั้น ฉันอยากให้นายรับพ-พี่เลนพร้อมกับฉันด้วย”
“พูดอีกอย่างคือ เธออยากให้ฉันมีเซ็กส์กับเธอทั้งสองคนพร้อมกันใช่ไหม?”
ก่อนที่สไกล่าจะตอบได้ เลนก็พยักหน้าทันที
“ฉันตื่นเต้นและดีใจมากกับข้อเสนอนี้ แต่ฉันขอโทษ ฉันทำแบบนั้นไม่ได้” นักซ์ส่ายหัวทันที
สไกล่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
ส่วนเลนแย่ยิ่งกว่า หัวใจของเธอจมดิ่งสู่ความสิ้นหวัง เธอคิดว่าทุกสิ่งที่นักซ์พูดกับเธอเมื่อวานเป็นเรื่องโกหก และโลกทั้งใบของเธอก็พังทลาย น้ำตาคลอในดวงตาของเธอ แต่ก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมา คำพูดต่อไปของนักซ์ก็ดึงเธอจากความสิ้นหวังและพาเธอขึ้นสวรรค์
“นี่น่าจะเป็นครั้งแรกของพี่เลนใช่ไหม? ครั้งแรกของผู้หญิงเป็นสิ่งที่มีค่ามาก ฉันต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษกับเธอ สไกล่า ที่รัก เธอจะออกไปข้างนอกสักพักได้ไหม? อีกชั่วโมงค่อยกลับมาเถอะ และฉันสัญญาว่าจะชดใช้ให้เธอ”