ทันทีที่เขาหลั่ง พลังงานจำนวนมากไหลเข้าสู่ร่างของนักซ์ และข้อความหลายชุดปรากฏขึ้นตรงหน้า แต่เขาเหนื่อยเกินกว่าจะสนใจ จึงสลบไปในอ้อมกอดของสไกล่าโดยตรง
แน่นอนว่าสไกล่าก็ไม่ได้ดีไปกว่านี้ ทันทีที่เธอหลั่ง เธอก็สลบไปเช่นกัน
…
“..ักซ์”
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว นักซ์ได้ยินเสียงขณะหลับ
“นักซ์”
“นักซ์!”
“นักซ์!!”
เสียงแผ่วเบาค่อยๆ กลายเป็นเสียงตะโกนที่แทงทะลุหู เขาตอบกลับด้วยความโกรธ
“อะไรกัน!?”
แต่เมื่อเห็นว่าใครเรียกเขา ความโกรธก็ลดลง เขายิ้มแหยๆ แล้วถามด้วยเสียงง่วง
“เฟล เกิดอะไรขึ้น?”
ใช่แล้ว คนที่เรียกเขาคือไวเคาน์ต์เฟลเบอร์ตา สไกล่าและเลนยืนอยู่ข้างหลังเธอ ใบหน้ายังแดงระเรื่อ
“นายรู้ไหมว่ากี่โมงแล้ว?” เฟลถาม
นักซ์เหลือบมองหน้าต่าง เห็นพระอาทิตย์ส่องจ้า เขายิ้มแหยเมื่อรู้ว่าตอนนี้บ่ายแล้ว
“เฟล ที่รัก ผมเหนื่อยเกินไปสำหรับช่วงบ่ายของเราแล้วจริงๆ ยกโทษให้ผมครั้งนึงเถอะ ผมจะชดเชยให้แน่นอน ว่าไง พรุ่งนี้เป็นวันหยุดของเธอใช่ไหม? พรุ่งนี้ผมใช้เวลาทั้งวันกับเธอเลยดีไหม?” นักซ์เสนอ
อีกฝ่ายขมวดคิ้ว ก่อนจะเข้าใจได้อย่างรวดเร็วว่าเขาเข้าใจผิดเรื่องที่เธอมาที่นี่ แม้ว่าแรกเริ่มเธอจะมาบ่นจริงๆ แต่พอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็แค่อยากถามว่าเขาจะกินข้าวเที่ยงหรือเปล่า เธอไม่ได้มาเรียกร้องค่าชดเชย
แน่นอนว่าเธอผิดหวังนิดหน่อยที่พลาดช่วงบ่าย แต่เธอก็ตัดสินใจแล้วและรู้ว่าแบบนี้คงเกิดขึ้นอีกในเร็วๆ นี้
แน่นอนว่าอารมณ์ของเธอดีขึ้นเมื่อได้ยินข้อเสนอของเขา เธอไม่มีความตั้งใจจะแก้ความเข้าใจผิดนี้ การได้เขาทั้งวันทั้งคืนเป็นข้อเสนอที่คุ้มค่าจะโกหก
“ฮึ่ม! เนื่องจากฉันใจดีและให้อภัยมาก ฉันจะปล่อยนายไปวันนี้ แต่จำสัญญาพรุ่งนี้ให้ดีนะ แล้วก็ ข้าวเที่ยงพร้อมแล้ว กินก่อนกลับไปนอนต่อ”
นักซ์พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็จูบหน้าเฟลเบอร์ตาแล้วเดินไปที่ห้องกินข้าว
หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ เขาก็เดินกลับเข้าไปในห้องและนอนต่อ
เมื่อเห็นเขาทำแบบนั้น เฟลเบอร์ตามองไปที่สาวใช้สองคนแล้วหัวเราะเบาๆ
“พวกเธอทำให้เขาหมดสภาพเลยสินะ…”
ทั้งสองอายจนหน้าแดง เมื่อเห็นดังนั้น เฟลเบอร์ตาก็ยิ้มแล้วพูดต่อ
“บอกฉันสิ? เป็นยังไง? รู้สึกดีไหม? การดูดน้ำรักของกันและกันรู้สึกยังไง?”
ยิ่งเธอถามมากเท่าไหร่ พวกเธอก็ยิ่งแดงมากขึ้นเท่านั้น
ไวเคาน์ต์ชอบแกล้ง ‘พี่สาวคนใหม่’ และสมาชิกกลุ่มอนาคตของเธอ
…
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา นักซ์ก็ตื่นขึ้น เขายังรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้างแต่ไม่แย่เหมือนก่อน เขามองดูร่างกายของตัวเองและเห็นว่ากล้ามเนื้อชัดเจนกว่าเดิม เขากำหมัดและรู้สึกถึงพลังมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ในร่างกาย
จู่ๆ เขาก็นึกถึงข้อความมากมายที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าก่อนจะสลบไป เขาคิดถึงมัน แล้วข้อความเหล่านั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียง *ดิง* ที่เขาชอบ
[ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของที่เลื่อนขั้นจากผู้บ่มเพาะพลังปราณขั้นเริ่มต้นเป็นผู้บ่มเพาะพลังปราณขั้นสูง]
[INT: +5]
[คะแนนว่าง: +10]
[ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของที่เลื่อนขั้นจากผู้บ่มเพาะร่างกายขั้นเริ่มต้นเป็นผู้บ่มเพาะร่างกายขั้นสูง]
[STR: +3]
[AGL: +3]
[VIT: +3]
[STM: +3]
[DEF: +3]
[คะแนนว่าง: +5]
[คลังของระบบ: ปลดล็อค]
[ชื่อ: นัคซ์ ลีอันเดอร์]
[อายุ: 18]
[การบ่มเพาะพลังปราณ: Advance]
[การบ่มเพาะร่างกาย: Advance]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]
[พรสวรรค์: ต่ำ]
[เลเวล: 17 --> 20]
[HP: 540/540]
[MP: 370/370]
[STR: 42 -->51]
[AGL: 49 -->58]
[VIT: 45 --> 54]
[STM: 46 -->55]
[INT: 29 --> 37]
[DEF: 41 --> 50]
[คะแนนว่าง: 72 -->96]
[ความสามารถ: [สัมผัสปลุกเร้า], [ดวงตาหยั่งรู้]]
[สมาชิกฮาเร็ม: เฟลเบอร์ตา อัลเวย์, สไกล่า เฮล, เลน วายน์]
…
'บ้าเอ๊ย! ฉันแข็งแกร่งแล้ว!'
นักซ์อุทานด้วยความประหลาดใจและตื่นเต้น
ขณะที่เขากำลังจะลุกขึ้นแล้วออกไป ข้อความอีกอันก็เด้งขึ้นมา
[ปลดล็อคระบบเควส]
[เควสปัจจุบัน]
[ฆ่าสัตว์ร้าย 1 ดาว]
[รางวัล: 1 คะแนนระบบ]
[รับ: Y/N]
[ฆ่าสัตว์ร้าย 2 ดาว]
[รางวัล: 2 คะแนนระบบ]
[รับ: Y/N]
[ฆ่าสัตว์ร้าย 3 ดาว]
[รางวัล: 5 คะแนนระบบ]
[รับ: Y/N]
[ฆ่าสัตว์ร้าย 4 ดาว]
[รางวัล: 10 คะแนนระบบ]
[รับ: Y/N]
[ฆ่าสัตว์ร้าย 5 ดาว]
[รางวัล: 20 คะแนนระบบ]
[รับ: Y/N]
[ฆ่าสัตว์ร้าย 6 ดาว]
[รางวัล: 50 คะแนนระบบ]
[รับ: Y/N]
[ฆ่าสัตว์ร้าย 7 ดาว]
[รางวัล: 100 คะแนนระบบ]
[รับ: Y/N]
[หมายเหตุ: ไม่มีข้อจำกัดจำนวนสัตว์ร้ายที่คุณฆ่า คุณจะได้รับรางวัลตามที่กล่าวไว้ข้างต้นทุกครั้ง และไม่มีบทลงโทษหรือจำกัดเวลาสำหรับเควสเหล่านี้]
'ระบบเควส… หืม มันเหมือนภารกิจแต่สะดวกกว่า… เจ๋ง'
จากนั้น นักซ์ก็เริ่มคิด
'ฉันควรรับเควสพวกนี้ไหม?
ฉันจะได้คะแนนระบบถ้าทำสำเร็จ
ไม่แค่นั้น ฉันยังจะได้ประสบการณ์การต่อสู้ด้วย ตอนนี้ฉันเป็นแค่คนมีพลังดิบๆ ไม่มีทักษะสนับสนุน ถ้าต้องสู้จริง ฉันอาจแพ้คนที่อ่อนแอกว่าก็ได้
แม้ว่าตอนนี้ฉันไม่ต้องการพลังมากนักเพราะปลอดภัยมาก แต่อนาคตไม่แน่ นี่คือโลกที่หมุนรอบความแข็งแกร่ง การอ่อนแอที่นี่คืออาชญากรรม
ฉันไม่ควรประมาทแม้จะมีของโกงนี้ ยิ่งมีของโกงนี้แล้ว ฉันควรใช้มันให้เต็มที่และมีชีวิตที่ยืนยาวและมีความสุขมากขึ้น'
เมื่อคิดได้ดังนั้น นักซ์ก็ตัดสินใจรับเควสนี้
แน่นอนว่าเขาไม่ได้วางแผนจะออกไปจนกว่าจะยกระดับการบ่มเพาะของเฟลเบอร์ตาให้ถึงขั้น Advance