"เอ๊ะะ? จริงเหรอ? เจ้าชายองค์ที่สาม? แต่ฉันนึกว่าเจ้าชายองค์แรกจะได้เป็นองค์รัชทายาดนะ"
"ฉันก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่มันไม่ถูกต้อง ลองคิดตามตรรกะดูสิ สิ่งเดียวที่เจ้าชายองค์แรกได้เปรียบเจ้าชายองค์ที่สามคือเขาเกิดก่อนเท่านั้น"
เจ้าชายองค์ที่สามฉลาดกว่า ได้รับความรักมากกว่า และมีศักยภาพสูงกว่าเจ้าชายองค์แรก ถ้าไม่ใช่เพราะช่วงอายุห่างกันถึง 60 ปี เจ้าชายองค์แรกคงไม่มีทางเป็นคู่แข่งเลยด้วยซ้ำ
พระราชาคงต้องเป็นคนโง่ถึงจะเลือกเจ้าชายองค์แรกเป็นองค์รัชทายาด"
"ก็พอพูดมาถึง—"
*ก๊อก* *ก๊อก* *ก๊อก*
"เจ้าชายรากุเอล!"
สองคนใช้ที่กำลังคุยกันอยู่หยุดชะงักทันทีแล้วก้มคำนับอย่างโกลกหลกเมื่อเห็นชายรูปงามผมสีดำ ดวงตาสีฟ้าคริสตัล ใบหน้าคมชัดสวย สวมเสื้อโค้ทสีม่วงยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา
'เซล ไอ้บ้าเอ๊ย! ทำไมพูดดังนักหนา!'
คนใช้คำรามเพื่อนในใจ ใบหน้าขาวซีด ร่างกายสั่นสะท้าน
ชัดเจนว่าเขากลัวมาก
ชายตรงหน้าเขาคือรากุเอล สกายฟอลล์ เจ้าชายองค์แรกแห่งอาณาจักรสายฟ้าตก
และก็เป็นชายคนที่พวกเขากำลังพูดถึงนั่นด้วย
'ฉันตายแน่…'
คนใช้เริ่มนึกถึงครอบครัวของตัวเองขณะที่หลับตาลง
"พวกเจ้าไม่ได้รับเงินเดือนมาเพื่อนินทาเรื่องไร้สาระ ไปทำงานของพวกเจ้า"
เจ้าชายองค์แรกสั่ง
"ฮะ?"
คนใช้ที่หลับตาอยู่เปิดตาขึ้นกะทันหันและหรี่ตา
"อะไรนะ? ฉันพูดไม่ชัดเจนหรือยังไง?"
เจ้าชายองค์แรกถาม
"ไม่นะ! ข-ขออภัย เจ้าชายรากุเอล! พวกเราจะกลับไปทำงานทันที!"
พูดจบ สองคนใช้ก็รีบวิ่งหายไป
เห็นพวกเขาวิ่งหนีไป เจ้าชายองค์แรกก็ถอนหายใจ
'นี่เป็นครั้งที่ 4 แล้ว…'
รากุเอลไม่เข้าใจ
ทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดีเมื่อ 2 วันก่อน
ทุกคนเคารพเขาและเชื่อว่าเขาจะได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป
ตกลงมีอะไรเวร้ยวระหว่างสองวันที่ผ่านมานี้?
ทำไมสถานการณ์ถึงเอียงไปทาน้องชายของเขา? แถวเปลี่ยนไปขนาดนี้เลย?
ทำไมศักยภาพของเจ้าชายองค์ที่สามที่เขาว่ากันนั่นไม่เคยถูกพูดถึงมาก่อน? ทำไมต้องตอนนี้? เกิดอะไรขึ้นหรือ?
เขาคุยกับคนมากมาย แม่ของเขา ปู่ของเขา และคนใช้ที่จงรักภักดี แต่ไม่มีใครตอบเขาได้
การไม่ได้คำตอบนี่ทำให้เจ้าชายองค์แรกรำคาญ
ในความเป็นจริง เจ้าชายองค์แรกกำลังตื่นตระหนก
เขาเห็นโอกาสที่จะได้เป็นกษัตริย์กำลังหายไปตรงหน้าเขา
และท่ามกลางความตื่นตระหนก
เขาตัดสินใจไปคุยกับหญิงคนหนึ่ง
หญิงที่เขาไม่เคยคุยด้วยมาก่อน
อามายา สกายฟอลล์
ถ้ามีใครรู้คำตอบของคำถามเขา ก็ต้องเป็นอามายา สกายฟอลล์
เจ้าหญิงจากอาณาจักรอื่น หญิงที่มีเครือข่ายข้อมูลใหญ่ที่สุดในโลก หญิงที่เขามักหลีกเลี่ยงเพราะคำสาปที่น่ากลัวของเธอ
แน่นอนว่า ตอนนี้ชัดเจนว่าเขาหลีกเลี่ยงเธอไม่ได้แล้ว
ดังนั้น
*ก๊อก* *ก๊อก* *ก๊อก*
เขาเคาะประตูห้องของเธอ
"…"
ไม่มีใครตอบ
เจ้าชายองค์แรกขมวดคิ้วและ
*ก๊อก* *ก๊อก* *ก๊อก*
เขาเคาะอีกครั้ง
"…"
แต่ก็ยังไม่มีใครตอบ
รอยขมวดคิ้วของเจ้าชายองค์แรกลึกขึ้น จากนั้นโดยไม่รออีกต่อไป
เขาเปิดประตูและเดนเข้าไปในห้องโดยตรง
'อืม?'
ข้างใน เขาเห็นหญิงคนหนึ่งห่อหุ้มด้วยหมอกดำที่ดูมีมลทินวาดอยู่บนเตียง ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์บนใบหน้าอันงดงามราวนางฟ้า
'เธอ...งามจริงๆ...'
เจ้าชายองค์แรกตะลึง
เป็นเวลาสองนาทีต่อมา เขายืนนิ่งอยู่ที่นั่น คอยชื่นชมความงามของอามายา
อามายาที่รอให้เขาเปิดปากพูดรู้สึกว่าริมฝีปากของเธอกระตุกด้วยความหงุดหงิด
ไอ้ลิงตัวนี้มองเธอทำไมเวร้ย?
มันอยากตายหรือไง!?
ซิ!
หลังจากพึมพำในใจ อามายาตัดสินใจเปิดตาของเธอเอง
"การเข้าห้องหญิงโดยไม่ได้รับอนุญาตมันเป็นการขาดมารยาทไม่ใช่หรือ เจ้าชายองค์แรก?"
อามายาพูดด้วยน้ำเสียงสงบแต่แปลกที่ชวนฟัง
ไม่มีร่องรอยความหงุดหงิดในน้ำเสียงของเธอเลย
เจ้าชายองค์แรกก็เหม่อลอยจนได้สติเมื่อได้ยินเสียงของเขา
"ข-ขออภัย"
เขาตอบแล้วก็พูดต่อ
"ผมเคาะไม่กี่ครั้งแต่ไม่มีใครตอบ"
"และหนูเข้าใจว่าการไม่ตอบหมายความว่าหนูยังไม่พร้อมจะพบใคร"
วิธีกล่าวเรียกคนอื่นว่าเป็นไอ้เวรอย่างสุภาพ
"ขออภัยอีกครั้ง แต่ผมอยากคุยกับคุณเรื่องที่เร่งด่วนมากจริงๆ"
เจ้าชายองค์แรกไม่ได้รู้สึกไม่พอใจ ตรงกันข้าม เขารู้สึกว่าเขาเป็นฝ่ายผิดที่ไปรบกวนการพักผ่อนของท่านหญิงอามายา จึงขออภัยไป
อามายามองใบหน้าของรากุเอลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเธอก็พึมพำ
"มีอะไร?"
เธอถาม
ใบหน้าของรากุเอลกระตก
เธอจะเสนอที่นั่งให้เขาสักหน่อยก็ได้นะ
ทำไมเธอต้องไม่ยินดีต้อนรับขนาดนี้ด้วย?
สุดท้ายเขาก็แค่ถอนหายใจ แล้วดึงเก้าอี้มานั่ง
"คุณได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับผมกับโลวิสล่าสุดนี้หรือไม่?"
เขาถาม
แต่แทนที่จะตอบ อามายากลับมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
รากุเอลรู้ตัวว่าเขาพลาดก็เปลี่ยนวิธีถามใหม่
"ข่าวลือเรื่องผมกับโลวิสนี่ คุณรู้ไหมว่ามันกระจายออกไปยังไง? ใครอยู่เบืหลัง? ทำไมมันแพร่เร็วขนาดนี้? และก็..."
"มันเป็นเรื่องจริงหรือไม่?"
"หนูไม่คิดว่าหนูมีหน้าที่ต้องตอบคำถามใดๆ ของท่าน"
อามายาตอบ
"คุณไม่มีหน้าที่"
รากุเอลยอมรับ
"แต่คุณก็ยังช่วยผมได้นะ ใช่ไหม?"
"และทำไมหนูต้องทำอย่างนั้น? หนูจะได้อะไรจากเรื่องนี้?"
อามายาถาม
"คุณต้องการอะไร? บอกราคามาเลย ผมจะซื้อข้อมูลนี้จากคุณ"
รากุเอลเสนอ
แต่อามายาแค่หัวเราะ
"เหอะ. ท่านลืมหรือเปล่าว่ากำลังคุยกับใครอยู่? หนูจะไปอยากเงินของท่านทำไม?"
รากุเอลกำหมัดแน่น
"แล้วคุณต้องการอะไร?"
แต่เขาก็สะกดความโกรธไว้ได้แล้วถามออกไป
"…"
อามายาสังเกตรากุเอลอยู่ครู่หนึ่ง
ผ่านไปอีกไม่กี่วินาที ตอนนี้รากุเอลเริ่มรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ราวกับว่าอามายากำลังสืบสวนเขาอยู่
ทันใดนั้น ราวกับว่าเธอสืบเสร็จแล้ว
อามายาหันหลังและหลับตา
"ข้อมูลนี้ไม่ได้อยู่ในตลาดขาย"
เส้นเลือดปูดขึ้นบนหน้าผากของรากุเอล แล้วเขาก็เตือน
"คุณควรตอบผมตอนที่ผมยังถามดีๆ อยู่"