"อ-อ-อัลลูร่า สายฟ้าตก!"
อาร์วิน่าเบิกตากว้างด้วยความหวาดผวา
อัลลูร่าจึงหันมามองอาร์วิน่า แล้วยิ้ม
"อาร์วิน่า ไม่ได้เจอกันนานเลย เป็นยังไงบ้าง?"
แล้วเธอก็หันไปทางนักซ์ พร้อมกับหรี่ตา
"ฉันมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า? กำลังยุ่งอยู่หรือเปล่า?"
"ก็แน่น-"
นักซ์กำลังจะตอบ แต่อาร์วิน่าแย่งพูดก่อน
"เ-เ-เธอมาทำอะไรที่นี่!?"
"หา?"
อัลลูร่าหรี่ตา
"เธอไม่ได้… เธอไม่ได้-"
"ถูกลักพาตัว?"
อัลลูร่ายิ้ม
"ลักพาตัว?"
อาร์วิน่าเบะหน้า
"อ่ะ ยังไม่ชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันใช่ไหม?"
อัลลูร่าหัวเราะเบาๆ
อาร์วิน่าไม่เข้าใจสักทีว่าอัลลูร่ากำลังพูดถึงอะไร เลยหันไปถามนักซ์
"เกิดอะไรขึ้น? ทั้งอาณาจักรกำลังตามหาเธออยู่ ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่!? เธอไม่ได้ถูกโจมตีหรือ? เธอไม่ได้หายตัวไปกลางถนนคนเดินเพลียๆ หรือ?
ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
แล้วสองคนนี่มีความสัมพันธ์อะไรกัน?"
อาร์วิน่าระดมถามนักซ์ไปเป็นชุด
"อ่ะ… ก็…"
นักซ์รู้สึกท่วมท้นไปหมดกับคำถามมากมายเหล่านี้
อัลลูร่าเลยเข้ามารับไม้แทน
"งั้นขอให้ฉันตอบคำถามเธอนะ อาร์วิน่า
ใช่ ฉันถูกโจมตีและถูกลักพาตัวโดยชายที่น่าสะพรึงกลัวและหวงแหนสุดๆ ที่ทนอยู่ห่างจากฉันไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว และคนที่ลักพาตัวฉันนั้นก็กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอนี่แหละ"
อัลลูร่าหัวเราะพลางชี้ไปที่นักซ์
"น-น-นักซ์?"
อาร์วิน่าเอียงคอสงสัย
"ใช่เลย เขานั่นแหละคนที่ลักพาตัวฉันกลางถนนคนเดินเพลียๆ ต่อหน้าต่อตาสายลับที่อาณาจักรส่งมา"
อัลลูร่ายิ้ม
นักซ์เอามือจับท้ายทอย แล้วหัวเราะอย่างกระอักกระอ่วน
"เธอก็ไม่ต้องพูดซ้ำแบบนั้นสิ…"
"ฟุฟุฟุ~"
อัลลูร่าหัวเราะ
ส่วนอาร์วิน่า ก็ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
"สองคนนี่กำลังพูดอะไรกัน!? ไม่เข้าใ้จะตาย!"
แล้วเธอก็หันไปทางนักซ์
"นักซ์! แกรู้ตัวไหมว่าแกทำอะไรลงไป!? แกลักพาตัวพระสนมหลวง! เมียของกษัตริย์! ทำไมแกถึงทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้!? ถ้ากษัตริย์รู้ล่ะจะทำยังไง!? แกรู้นะว่าตอนนี้แกยังสู้ทั้งอาณาจักรไม่ได้! ทำไมแกต้องลักพาตัวเมียกษัตริย-"
"เมียของฉัน"
"เมียของนักซ์"
นักซ์และอัลลูร่าแก้พร้อมกันพร้อมเพรียง
"อ-อะไรนะ?"
อาร์วิน่าไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินอีกครั้ง
"พอเรียกฉันว่าเมียของไอ้ตัดไฟตัดลำโพงนั่นซ้ำแล้วซ้ำเลยได้ไหม ฉันรู้สึกอึดอัด"
อัลลูร่าเรียกร้อง
"ห-หมายความว่าไง?"
"ฉันไม่ใช่เมียขอยไอ้บ้านั่น เธอก็รู้นะว่าฉันถูกครอบครัวบังคับ ฉันไม่ได้ทำด้วยใจตัวเอง ฉันเลยไม่ใช่เมียมัน"
อัลลูร่าพูดท้วมทิ้งพร้อมกับทำหน้าขยะแขยง
แล้วรอยยิ้มสวยงามก็ปรากฏบนใบหน้าเธอเมื่อมองไปที่นักซ์
"ฉันเป็นของนักซ์"
"เธอเป็นเมียของเขา…"
อาร์วิน่ารู้แจ้งในที่สุด
พร้อมเวลานั้น นักซ์ก็เอ่ยขึ้น
"ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนะ คุณครูอาร์วิน่า ฉันแค่อยากอยู่ใกล้เมียของฉัน"
อาร์วิน่าหันไปมองนักซ์ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
"แ-แกไปจีบเมียกษัตริย-"
"บอกแล้วว่าอย่าเรียกแบบนั้น"
อัลลูร่าตัดบท
อาร์วิน่าหันไปทางอัลลูร่า แล้วก็ถามไม่ได้ขาด
"ท-ทำไมเธอถึงทำแบบนั้น? ทำไมเธอถึงทรยศกษัตริย์?"
ได้ยินคำถามนั้น อัลลูร่าเบะตา
"ทรยศกษัตริย์? โอ้ยได้โปรดนะอาร์วิน่า ฉันไม่อยากได้ยินคำพูดแบบนั้นจากคนที่แทบจะไม่ได้เห็นหน้ากษัตริย์เลยตลอดชีวิต
ไม่ใช่ทุกคนที่จะโชคดีพอจะหลีกเลี่ยงไอ้ตัดไฟตัดลำโพงนั่นได้เหมือนเธอหรอกนะ
ฉันไม่ได้ทรยศมัน ฉันแค่ทำในสิ่งที่ฉันอยากทำจริงๆ
ฉันไม่อยากทำในสิ่งที่คนอื่นสั่ง ฉันจะทำในสิ่งที่หัวใจฉันปรารถนา"
"ในสิ่งที่หัวใจปรารถนา…"
อาร์วิน่าทวนคำของอัลลูร่า ดวงต้่าเลื่อนลอย
"ใช่แล้ว ในสิ่งที่หัวใจปรารถนา"
อัลลูร่าทวนคำเหล่านั้นเช่นกัน ครั้งนี้มีรอยยิ้มยั่วยวนบนใบหน้าเธอขณะมองไปที่นักซ์
นักซ์หัวเราะเบาๆ พลางกางแขนออกไปหาเธอ
อัลลูร่ายิ้มกว้างขึ้นแล้วเดินเข้าไปกอดเขา
เห็นภาพนั้น อาร์วิน่ารู้สึกถึง… ความรู้สึกแปลกๆ…
เห็นใบหน้าของอัลลูร่า… ใบหน้าที่ไร้กังวล และเปี่ยมไปด้วยความสุข…
อาร์วิน่ารู้สึกอะไรบางอย่าง
แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจ
"ทำไมต้องลักพาตัวเมียตัวเองด้วยล่ะ?"
อาร์วิน่าถาม
"ฉันบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ? เขาทนอยู่ห่างจากฉันไม่ได้น่ะ ฉันน่าสนใจขนาดนั้นเลย"
อัลลูร่าตอบพร้อมสีหน้าว่างเปล่าที่เหนือกว่า
นักซ์หัวเราะแล้วพยักหน้า
"เธอพูดถูก ฉันคิดถึงเธอ"
"แกทำยังไง?"
อาร์วิน่าเบะตาแล้วถาม
"ก็… ฉันมีวิธีของฉัน"
นักซ์ยิ้ม
หน้าอาร์วิน่ากระตุกด้วยความหงุดหงิด
เธออยากรู้สุดๆ ว่านักซ์ลักพาตัวคนกลางวันแสกๆ ต่อหน้าต่อตาสายตามากมายได้ยังไง แต่เธอก็รู้ว่าเขาคงไม่บอกแน่
เธอรู้ว่าเขาทำงานแบบไหน
ถ้าเธอถามมากกว่านี้ เขาก็จะเปลี่ยนเรื่องแบบที่เธอไม่รู้ตัว และพอรู้ตัว เธอก็จะรู้สึกกระอักกระอ่วนเอง
งั้นก็เป็นการดีกว่าที่จะไม่พูดถึงเรื่องที่เขาไม่อยากพูด
ดังนั้นอาร์วิน่าจึงถามคำถามอื่นแทน
"แล้วถ้าตำแหน่งของเธอรั่วไหวและกษัตริย์รู้ล่ะ?"
"เธอคิดว่าทำไมฉันถึงฆ่าไอ้โง่จากหน่วยเงามา?"
"หมายความว่ายังไง?"
อาร์วิน่าเบะหน้า แต่ไม่นานเธอก็เข้าใจสิ่งที่นักซ์หมายถึง
การสืบสวนตอนนี้…
มันกำลังมุ่งเน้นไปที่ทฤษฎีที่ผิดคนละทิศโดยสิ้นเชิง…
กษัตริย์และสมุนกำลังพยายามตามหาอัลลูร่า สายฟ้าตกที่ถูกโจมตีโดย 'องค์กรลึกลับ' หลังจากสืบสวนเพิ่มเติม ปรากฏว่าองค์กรลึกลับนี้แข็งแกร่งกว่าที่คาดไว้และมีขอบเขตครอบคลุมทั้งทวีป
เชื่อกันว่าอัลลูร่ากำลังถูกคุมตัวอยู่ในอาณาจักรอื่น และสมุนของกษัตริย์ก็ยังสืบสวนหาว่าเธออยู่ที่ไหน
แต่ในความเป็นจริง หญิงที่พวกเขาตามหานั้นกำลังพักอยู่ในเมืองหลวงของอาณาจักรพวกเขาเอง อยู่ในอาคารที่อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา และ 'องค์กรลึกลับ' ที่พวกเขาตามหานั้นก็ไม่มีอยู่จริง!
นักซ์กำลังเล่นสีกับกษัตริย์และสมุนของเขาอยู่กลางๆ ตลอด!
ทุกคนกำลังเต้นระบำอยู่บนฝ่ามือของเขา!
ผู้นำระดับสูงสุดของอาณาจักรที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก กำลังถูกเล่นสีโดยเด็กหนุ่มวัย 18 ปี!
มันน่ากลัวขนาดไหนกันแน่?