"ช่ายะ ไอ้ตัวดีนั่น ก็ต้องไปก่อเรื่องที่นั่นสินะ"
โลวิส เจ้าชายอันดับสาม สูดปากเสียงดังด้วยความโมโห แต่เพียงประเดี๋ยวเขาก็ควบคุมอารมณ์ได้และหันไปทางพี่สาว
"พี่สาว อย่าคิดมากเรื่องมันเลย เขาไม่ได้อยู่ในสภาพที่คิดอะไรได้แล้ว นั่งตรงนี้ก่อนเถอะ ลีโอ เอาชามาเสิร์ฟ"
"ตามรับสั่ง เจ้าชายอันดับสาม"
พลเมืองหลวงที่ยืนอยู่เบื้องหลังโลวิสก้มศีรษะแล้วออกจากห้องไป
เอวานีมองน้องชายและนั่งลงบนเก้าอี้ที่เขาชี้ให้
เห็นดังนั้น โลวิสก็ยิ้มและนั่งตรงหน้าเธอ
"ฮาาห์... พองานเลี้ยงน่ารำคาญจบไปแล้ว เราก็ได้คุยกันอย่างอิสระสักที"
"หนูยังไม่ชอบงานเลี้ยงพวกนี้อยู่ดีใช่ไหม"
"ฮึ่ม! ที่ที่ทุกคนยิ้มหน้ายักกันแบบปลอมๆ น่าสะอิดสะเอียนขนาดนั้น? ขอโทษนะ แต่ข้าไม่มีวันชอบอะไรแบบนั้นหรอก"
โลวิสสูดปากแล้วหันไปมองเอวานีพร้อมยิ้ม
"ข้าอยู่ในห้องของตัวเองกับพี่สาว ดื่มชาอย่างสงบ พลางคุยกันสองคนยังดีกว่า"
ขณะที่พูดอยู่นั้น ลีโอ พลเมืองหลวงของเขาก็กลับเข้ามา เบื้องหลังมีสาวใช้คนหนึ่งเข็นโต๊ะที่มีขนมและชาวางอยู่บนนั้นตามมาด้วย"
"อา ชามาแล้ว"
รอยยิ้มของโลวิสสดใสขึ้นมาทันที
ก่อนที่สาวใช้จะทันขยับ เขาหยิบถ้วยชามาวางตรงหน้าเอวานี แล้วหยิบกาชาเทให้พี่สาว
"นี่"
"หนูไม่ต้องทำเองหรอก"
เอวานีพูด
"อืดด์... พี่สาวด้วยเหรอ ข้าเทให้พี่สาวตัวเองไม่ได้เหรอ"
"ไม่ใช่อย่างนั้น แต่หนูเป็นเจ้-"
"ใช่ ใช่ ข้ารู้ว่าข้าเป็นเจ้าชาย แต่นอกจากเจ้าชายแล้ว ข้าก็เป็นน้องชายของพี่ด้วย ตอนนี้นั่งเงียบๆ แล้วให้ข้าเทชาให้"
พูดจบ โลวิสก็เทชาใส่ถ้วยของเอวานีต่อ เสร็จแล้วก็เทใส่ถ้วยตัวเอง
"เอาสิ รออะไรอยู่ล่ะ ดื่มกันเถอะ"
พูดแล้วเขาก็ยกถ้วยขึ้นดื่ม
ไม่มีร่องรอยของความสุภาพเรียบร้อยแบบที่เขาแสดงตอนอยู่ในงานเลี้ยงเลย ตอนนี้โลวิสดู... อิสระกว่ามาก
เห็นเช่นนั้น รอยยิ้มอบอุ่นแบบเดิมๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าของเอวานี
มันช่างรู้สึกดีจริงๆ
พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า เอวานีค่อยๆ ดื่มชาอย่างสง่างาม
"อืม... แปลกดีนะ"
เธอพึมพำ
"เป็นอะไรไหมพี่สาว"
โลวิสขมวดคิ้ว
เอวานีมองเจ้าชายอันดับสามแล้วยิ้ม
"วันนี้ทำไมไม่บ่มเพาะล่ะ"
ได้ยินคำนั้น โลวิสเกาหัวตัวเองด้วยความอาย
"โอ้ย พี่สาว ข้ารู้ว่าพี่โกรธที่ข้าไม่ไปหาและมัวแต่โฟกัสเรื่องการบ่มเพาะ แต่อย่าแซวข้าขนาดนั้นสิ"
"พี่คิดจริงๆ เหรอว่าข้าจะไม่ไปทักทายหลังจากที่พี่กลับมาที่วังหลังจากหายไปหลายปี?"
"ก็... ข้าพอจะจินตนาการได้นะว่าหนูคิดแบบไหน"
"'เธออยู่ที่นี่ก็เป็นไง ไม่ใช่ว่ามาอยู่แค่วันสองวันหรอก ต่อไปเธอก็อยู่ที่นี่แล้ว ค่อยไปหาทีหลังก็ได้ไม่มีปัญหาหรอก ไปให้ถึงขั้น Expert สำคัญกว่า มวฮาฮาฮา'"
"ข้าหัวเราะไม่เหมือนอย่างนั้นนะ!"
โลวิสบ่น
"ฮาฮาฮา~"
เอวานีหัวเราะออกมาดังๆ แล้วยื่นมือไปจีมจมูกโลวิส
"ยังน่ารักเหมือนเมื่อก่อนเลย"
โลวิสตบมือเธอและทำหน้าเบ้
"ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ"
"โอ้ อย่าห่วงเลย ต่อให้ผมของหนูขาวทั้งหัว ข้าก็ยังเห็นหนูเป็นเด็กอยู่ดี"
เอวานีหัวเราะเบาๆ
"ข้าไม่ใช่เด็ก!"
โลวิสสูดปาก
"ฮาฮาฮา~"
เอวานีหัวเราะดังอีกครั้ง
"เอาไปสิ"
โลวิสยอมแพ้แล้วถามต่อ
"แล้วล่ะ? ราชันวิทยาลัยเป็นยังไงบ้าง? สนุกกับการสอนเด็กท่านขุนนางพวกนั้นไหม"
"ก็... จะว่าน่าเบื่อก็ไม่ใช่"
เอวานีตอบ
"โอ้? อะไรจะน่าสนใจขนาดนั้นได้ล่ะ"
โลวิสถามด้วยสีหน้าสนใจ
"อ้อ มันมีเรื่องน่าสนใจมากมายที่นั่น น่าสนใจกว่าการบ่มเพาะอีก"
เอวานียิ้ม
"ข้าไม่เชื่อ"
โลวิสตอบ
"ก็... นักเรียนบ่มเพาะพลังไปด้วยกันและสนุกไปด้วยกัน"
"นั่นมันเสียเวลา การบ่มเพาะต้องมีสมาธิและจิตใจท่วมสงบ"
โลวิสโต้
"ก็... ไม่ใช่ทุกวิธีบ่มเพาะหรอกที่ต้องมีสมาธินะ..."
เอวานีพึมพำ
"อะไรนะ"
โลวิสได้ยินไม่ชัด
"อ๊ะ ไม่มีอะไร ข้าว่ามีร้านอาหารดีมากที่นั่น"
"โอ้ย ในวังเรามีเชฟที่ดีที่สุดในอาณาจักรอยู่ในครัวเลยนะ"
โลวิสตอบ เอวานีถอนหายใจ
เห็นเธอแบบนั้น โลวิสก็รู้ทันที
"ฮาาห์... ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่ถึงกลับมา"
"หืม? ทำไมล่ะ"
"ราชันวิทยาลัยมันเป็นที่น่าเบื่อนะ ข้าไม่มีวันอยู่ที่นั่นทั้งชีวิตหรอก"
"ก็... ยังดีกว่าวังหลวงนะ อย่างน้อยที่นั่นไม่มีใครต้องทำตัวปลอมๆ"
เอวานีรีบปกป้องราชันวิทยาลัย
"โอ้? แล้วทำไมพี่ถึงอยู่ที่นี่ล่ะ"
โลวิสถามด้วยรอยยิ้มอยากรู้อยากเห็น
"ก็..."
เอวานีก็ไม่รู้อีกว่าจะตอบคำถามนั้นยังไง
เหมือนตอนอยู่ในงานเลี้ยง เธอไม่รู้ว่าควรทำยังไง เธอไม่อยากโกหกน้องชาย แต่ก็พูดความจริงไม่ได้เหมือนกัน
เธอสับสน
เห็นเธอทำแบบนั้น โลวิสก็ยิ้ม
"พี่มาเพื่อบัลลังก์ใช่ไหมล่ะ"
"หะ?"
ตาของเอวานีเบิกกว้างด้วยความตกใจ
"น-ไม่ ไหนล่ะ- ทำไม-"
"ฮาฮาฮา~ ดูพี่สิ ตกใจกลั้นเลย อย่าห่วงนะพี่สาว ข้ารู้จักพี่ดีกว่าใครๆ พี่ไม่ได้ต้องการบัลลังก์หรอก ข้าแน่ใจว่าพี่แค่คิดถึงพวกเรา นั่นล่ะเหตุผลที่พี่มาที่นี่ใช่ไหม"
"ใ-ใช่-ใช่เลย"
เอวานีพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า
"อืม ข้าก็คิดถึงพี่มากเหมือนกัน"
โลวิสพยักหน้า
เอวานีพยักหน้าตอบ แล้วโลวิสพึมพำว่า
"แต่ข้าบอกก่อนนะพี่สาว พี่มาในช่วงเวลาที่แย่มากจริงๆ"
"หืม? หมายความยังไง"
เอวานีขมวดคิ้ว
"ก็... ตามข่าวลือ พระราชาจะแต่งตั้งมกุฎราชกุมารเร็วๆ นี้ และหลายคนคิดว่าพี่มาเพราะอยากได้มงกุฎเป็นของตัวเอง"
โลวิสตอบ
"ข้าก็รู้ว่าพี่ไม่สนใจบัลลังก์หรอก แต่ในฐานะน้องชาย ข้าอยากเตือนให้พี่ระวังตัวด้วย"
"พี่ชายอันดับหนึ่งน่ะ..."
"หมกมุ่นอยู่พอสมควรตอนนี้"
โลวิสพึมพำพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ บนใบหน้า
"หมายความว่ายังไง"
เอวานีขมวดคิ้ว
"ไม่มีอะไร..."
"อย่าห่วง ข้าจะปกป้องพี่เอง"
"ได้..."