พูดตรงๆ แม้นักซ์เองก็แปลกใจที่ตัวเองสังหารหมีได้เร็วขนาดนี้ เขาในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมสกิลถึงสำคัญกับผู้บ่มเพาะมากมายขนาดนี้ ด้วยสกิลระดับ 1 ดาวและ 2 ดาวเพียงเท่านี้ พลังของเขาก็เพิ่มขึ้นมหาศาล
นักซ์รู้สึกตื่นเต้นไปเล็กน้อย เขาอยากจะแกร่งขึ้นและแกร่งขึ้นไปเรื่อยๆ
คิดถึงเรื่องนี้แล้ว เขาก็เริ่มออกตามล่าหาสัตว์อสูร
[ติ้ง]
[ตรวจพบว่าโฮสต์สังหารสัตว์อสูร 1 ดาว 1 ตัว]
[รางวัล: พอยต์ระบบ 1 แต้ม]
[สัดส่วนธาตุไฟ: +1]
...
[ติ้ง]
[ตรวจพบว่าโฮสต์สังหารสัตว์อสูร 1 ดาว 1 ตัว]
[รางวัล: พอยต์ระบบ 1 แต้ม]
[สัดส่วนธาตุน้ำ: +1]
...
[ติ้ง]
[ตรวจพบว่าโฮสต์สังหารสัตว์อสูร 2 ดาว 1 ตัว]
[รางวัล: พอยต์ระบบ 2 แต้ม]
[สัดส่วนธาตุดิน: +2]
...
เขาสังหารสัตว์อสูรต่อเนื่องไม่หยุด บางครั้งก็เป็นการโจมตีทีเดียว บางครั้งก็สู้แบบตัวต่อตัว และบางครั้งเขาก็ถูกสัตว์อสูรซุ่มโจมตีเสียเอง แต่นักซ์ก็ยังคงต่อสู้และแข็งแกร่งขึ้นอย่างน่าตกใจ
ว่ากันว่าประสบการณ์ช่วยให้เรียนรู้สิ่งที่หนังสือไม่สอนได้ ขณะที่เขาใช้สกิลต่อไปเรื่อยๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงความเร็วอันน่าสะพรึงกลัวในการฝึกฝนจนเก่งขึ้น
หลังจากการต่อสู้ครั้งที่ 23 ฝีเท้าพายุวายุของเขาอยู่ในระดับผู้เริ่มต้นแล้ว ส่วนสกิลอื่นๆ อยู่ในระดับผู้เริ่มต้นขั้นสูงสุด และเขายังใกล้ถึงระดับผลงานเล็กน้อยในดาบที่พิฆาตเก้าคมอีกด้วย
เขาก็ไม่ได้หยุดแค่สัตว์อสูร 1 ดาว เขาพบว่าเมื่อมีประสบการณ์ขึ้นมาหน่อย เขาไม่จำเป็นต้องใช้สกิลเลยก็สังหารมันได้ ดังนั้นหลังจากฆ่าสัตว์อสูร 1 ดาวไปราว 14 ตัว เขาก็ย้ายไปสู้กับสัตว์อสูร 2 ดาว
[เสือวายุ]
[การบ่มเพาะ: สัตว์อสูร 2 ดาว]
[ระดับ: 24]
[พลังชีวิต: 320/320]
[พละกำลัง: 33]
[ความว่องไว: 34]
[พลังกาย: 32]
[ความอดทน: 33]
[พลังป้องกัน: 31]
...
ตอนนี้เขากำลังสู้กับสัตว์อสูร 2 ดาว เสือวายุ ที่ซุ่มโจมตีเขา อย่างไรก็ตาม คงเรียกไม่ได้ว่าเป็นการต่อสู้ มันเหมือนกับการฝึกซ้อมมากกว่า
เสือวายุตัวนี้เป็นเพียงเวอร์ชั่นตัวใหญ่กว่าของสัตว์อสูรตัวแรกที่เขาฆ่า
ตอนนี้นักซ์กำลังฝึกใช้สกิลธาตุไฟอย่างลูกไฟกับมัน เพื่อเพิ่มความแม่นยำและลดค่าพลังเวทที่ใช้ เขาต้องการยกระดับความชำนาญของสกิลนี้ให้ถึงระดับผู้เริ่มต้น
แต่สิ่งต่างๆ ก็มักไม่เป็นไปตามแผน ร่างของเสือวายุถูกแผลไฟไหม้และรอยดำทำลายเป็นที่แล้ว มันรู้ดีว่าตัวเองสู้มนุษย์คนนี้ไม่ได้และไม่มีท่าทางจะยอมเป็นคู่ซ้อมให้มันฝึก มันจึงรีบหันหลังแล้ววิ่งหนี
หรือมันพยายามจะทำแบบนั้น เมื่อนักซ์สังเกตเห็นว่ามันพยายามจะหนี เขาเปิดใช้ฝีเท้าพายุวายุและปรากฏกายขึ้นตรงหน้ามันก่อนฟันเข้าที่หัว
"ฮ่า... นายอยู่ได้อีกนานถ้านายยอมเชื่อฟังและเป็นคู่ซ้อมให้ฉันสักหน่อย" เขาถอนหายใจก่อนถอยกลับ หลังจากฆ่าสัตว์อสูรมามากมาย แม้เลือดจะไม่ได้รบกวนเขามากนัก แต่เขาก็ไม่ได้ชอบมันซักเท่าไรและจะไม่ยอมให้มันกระเด็นใส่หน้าถ้าเลี่ยงได้
[ติ้ง]
[ตรวจพบว่าโฮสต์สังหารสัตว์อสูร 2 ดาว 1 ตัว]
[รางวัล: พอยต์ระบบ 2 แต้ม]
[สัดส่วนธาตุลม: +2]
นักซ์เก็บร่างของมันไว้ในมิติเก็บของก่อนจะขมวดคิ้ว เขาสังเกตเห็นว่าการถูกซุ่มโจมตีเพิ่มขึ้นมาก เขาวางแผนจะค้างคืนในถิ่นทุรกันดาร แต่ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป เขาจะหมดแรงและตายอย่างแน่นอน
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว เขาจึงสูดดม
"ฮึด ฮึด"
ดวงตาของเขาสว่างขึ้นด้วยความเข้าใจก่อนจะพยักหน้า
"ที่นี่มันเป็นแบบนั้นนี่เอง..."
เขาเปื้อนเลือดไปทั้งตัว ไม่ แทบจะว่าได้ว่าเขากำลังอาบเลือดอยู่เลย โดยเฉพาะชุดเกราะสีเงินที่ตอนนี้กลายเป็นสีแดงไปแล้ว
สัตว์อสูรมีประสาทสัมผัสที่ว่องไว เมื่อได้กลิ่นเลือด พวกมันจะมองว่าเขาเป็นคนบาดเจ็บหรือคนที่กำลังจะตาย ไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนจะปล่อยโอกาสนี้ไป
นักซ์รีบถอดชุดเกราะออกก่อนจะล้างเลือดแห้งๆ ออกจากใบหน้า เขากะจะเก็บน้ำไว้จนกว่าจะเจอแม่น้ำหรืออะไรทำนองนั้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะต้องใช้มันแล้ว ถ้าหาแหล่งน้ำไม่ได้ภายในสิ้นวัน เขาก็จะออกจากถิ่นทุรกันดารแล้วกลับมาใหม่พรุ่งนี้
หลังจากล้างหน้าและชุดเกราะแล้ว นักซ์ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ด้วย
จากนั้นเขาก็เดินเตร่ไปสักพัก และตามที่คาดไว้ก็ไม่มีการถูกซุ่มโจมตีอีกต่อไป นักซ์ยิ้มและทำการสังหารต่อไป แต่คราวนี้เขาระวังไม่ให้เลือดเปื้อนเสื้อผ้า ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมีไอเดียอัจฉริยะในการใช้สกิลธาตุน้ำอย่างโล่น้ำ เพื่อหุ้มร่างกายด้วยโล่น้ำบางๆ ที่ใช้พลังเวทไม่มาก และมันก็ได้ผล!
ไม่มีสาดเลือดสักหยดเดียวตกบนตัวของเขา!
นี่ดีกว่าการเปื้อนเลือดไปทั้งตัวเยอะเลย เขาไม่ใช่พวกชายซ่าส์จัดจ้านนักฆ่า เขาเป็นชายหนุ่มหล่อเหลาและสุภาพ การเปื้อนเลือดไปทั้งตัวมันไม่เหมาะกับเขาเอาซะเลย
เขาถึงกับคิดว่าสกิลโล่น้ำนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้คนใช้หลีกเลี่ยงเลือดกระเด็นใส่ตัวเท่านั้น
ถ้าผู้สร้างวิชานี้ได้ยินคำพูดของเขา คงจะลุกขึ้นจากความตายมาล่าเขาแน่ๆ
[ติ้ง]
[สังหารสัตว์อสูร 2 ดาว] (ผมจะเปลี่ยนรูปแบบการแจ้งเตือนนะ เพราะมันกินความเยอะ)
[รางวัล: พอยต์ระบบ 2 แต้ม]
[สัดส่วนธาตุไฟ: +2]
...
ขณะที่นักซ์เดินต่อไปหลังจากฆ่าสัตว์อสูรอีกตัว เขาก็ได้ยินเสียงหนึ่ง
'แม่น้ำ'
นักซ์ดีใจไม่น้อย เขารีบเดินไปยังทิศทางที่เสียงมา
"นายเห็นมั้ยล่ะ ว่าฉันสังหารสัตว์อสูรตัวนั้นคนเดียวยังไง?"
"อืมอืม อัลเดน พวกเรารู้ว่านายแกร่ง นายไม่นั่งพักสักหน่อยเลยเหรอ? ยังเป็นวันแรกของพวกเราที่นี่เลยนะ พวกเราต้องอยู่ที่นี่มากกว่าหนึ่งเดือน"
"ใช่ ตอนนี้ก็นั่งลงแล้วเติมน้ำสำรองเก็บไว้สิ"
"หึ! พวกนายนี่ไม่สนุกเลยจริงๆ"
อีกสักพัก เมื่อเขาเดินเข้าใกล้เสียงแม่น้ำมากขึ้น เขาก็ได้ยินเสียงคนกำลังคุยกัน ฝีเท้าของเขาเร็วขึ้นก่อนจะเห็นคน 4 คน หญิง 1 คนและชาย 3 คน นั่งอยู่ข้างแม่น้ำและคุยกันอยู่
เขารีบซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ แต่ก่อนที่เขาจะสังเกตพวกเขาด้วย[ดวงตาหยั่งรู้] การแจ้งเตือนต่างๆ ก็ดังขึ้นในหัวของเขา
[ติ้ง]