เห็นเธอหลับสบายขนาดนั้น นักซ์ก็ยิ้มแล้วจูบซับริมฝีปากนุ่มๆ ของเธอเบาๆ ก่อนจะนอนลงข้างๆ
พลังงานไหลเข้าร่างกายเขาหลังจากที่เขาปล่อยข้างใน แต่ครั้งนี้ปริมาณยังไม่พอให้เลเวลอัป นักซ์ส่ายหัวแล้วหลับตาลง เพลิดเพลินไปกับรสหลังจากการร่วมรักอันเร่าร้อนและดื่มด่ำของพวกเขา
…
2 ชั่วโมงให้หลัง นักซ์ลืมตาขึ้น แล้วหันไปมองสไกล่าที่ยังคงหลับสบายพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ บนใบหน้า
นักซ์ยิ้มตามแล้วลุกขึ้น เขาไม่ปลุกเธอแล้วเดินออกจากห้องไปเลย
หลังออกจากห้อง เขาเปิดใช้ [รับรู้] และหาเป้าหมายคนถัดไปเจอทันที จากนั้นเปิดใช้ [พรางกาย] แล้วเดินตรงไปหาเธอ
อีกไม่นาน นักซ์เห็นเลนเดินมาทางระเบียง เขาจึงตัดสินใจตามเธอไป รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้า
เลนเดินต่อไปโดยไม่รู้ว่าคนที่เธอกำลังคิดถึงอยู่นั้นกำลังตามเธออยู่ข้างหลัง
แต่ทันใดนั้น เธอก็หยุดและหันไปมองสามสาวใช้ที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน
นักซ์ขมวดคิ้วแล้วมองตามสายตาเธอ ก่อนจะเห็นสามสาวใช้คนนั้น
"อะไรนะ!? เอดริกขอเธอแต่งงานเมื่อวานนี้!?" หนึ่งในสาวใช้ถาม
อีกสาวใช้ที่ตัวเตี้ยกว่าสองคนเล็กน้อยพยักหน้าพร้อมใบหน้าแดงระเรื่อ
"นานชะมัดรัด!" สาวใช้คนแรกสูดปาก
"เฮ้ เฮ้ ทำครั้งแรกกันแล้วเหรอ?" สาวใช้คนที่สามถามตื่นเต้น
ใบหน้าสาวใช้อีกคนแดงขึ้นไปอีกพร้อมพยักหน้า "…คืนเมื่อวาน"
"ย้า!! เร็วเข้า! เล่ารายละเอียดให้ฟังสิ!"
หน้าสาวใช้แดงเป็นลูกมะเขือเทศ เธอส่ายหน้าน่ารัก "ไม่เล่า…"
"หา— อะไรนะ! ใจร้ายจัง!" สาวใช้คนที่สามบ่น
"ได้แล้ว ได้แล้ว อย่าแหย่เธอเลย โอริเอล บอกฉันสิ จะแต่งงานกันเมื่อไหร่?" สาวใช้คนแรกถาม
โอริเอลยิ้มเล็กน้อยแล้วตอบ "อีกหนึ่งเดือน…"
"จะเชิญพวกเราไปงานแต่งงานใช่มั้ย?" สาวใช้คนแรกแหย่
"แน่นอน… พวกเธอสองคนก็เพื่อนสนิทของฉันนี่…" โอริเอลพยักหน้าพร้อมใบหน้าแดง
นักซ์หันไปมองเลน เขาประหลาดใจที่เห็นว่าดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นและความอิจฉาขณะที่มองไปทางสามคนนั้น
นักซ์ขมวดคิ้ว ความตื่นเต้นก็ยังพอทำเขาใจได้ แต่ความอิจฉาล่ะ?
เธออิจฉาอะไร? ผู้ชายของเธอก็หล่อเหลาและใส่ใจเธอที่สุดในโลกนี้ไม่ใช่เหรอ?
แต่ไม่นานนักซ์ก็เข้าใจ
อะไรที่สาวใช้พวกนั้นคุยกันมันต่างจากของเขาตรงไหน?
การแต่งงาน
นักซ์สารภาพรักกับผู้หญิงของเขามาหลายครั้งแล้ว แต่เขาสังเกตว่ายังไม่เคยขอแต่งงานคนไหนเลย แน่นอน เขาก็ยินดีจะแต่งงานกับพวกเธอได้ตลอดเวลา แต่มันก็ไม่ต่างอะไรถ้าแค่คิดไว้ในใจ
พวกเธออ่านใจเขาได้เหรอ?
ไม่ได้หรอก
เขาต้องบอกพวกเธอเอง
นักซ์พยักหน้าในใจ เขาสัญญากับตัวเองว่าจะขอแต่งงานทั้งสามคนด้วยตัวเอง
สามสาวใช้ก็คุยกันต่อไป สาวใช้คนที่สามก็ยังไม่ยอมละความพยายามถามโอริเอลเรื่องครั้งแรกต่อไป โอริเอลก็แดงหน้าทุกครั้งและปฏิเสธไม่ยอมเล่า
เหมือนนึกอะไรได้ เลนส่ายหัว แล้วเดินเข้าไปหาสาวใช้และแสดงความยินดีกับเธอ
"ยินดีด้วยนะ"
ก่อนที่โอริเอลจะทันตอบ เลนรีบวิ่งหนีไปอย่างอ awkward
นักซ์หัวเราะเบาๆ เห็นท่าทีของเธอแล้วรีบตามไป อีกไม่นาน เลนเข้าไปในห้องน้ำ และนักซ์ก็ตัดสินใจเผยตัวในที่สุด
พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ นักซ์เดินไปข้างหน้าเธอ ปล่อยให้เธอชนเข้ามา
"หืม? เลน? เธอคิดอะไรอยู่นะถึงเพลินจนไม่เห็นผู้ชายของตัวเองเดินอยู่ตรงหน้า?" แน่นอน เขาก็ฉวยโอกาสกอดเธอเข้ามาในอ้อมแขนด้วย
"นักซ์?" เลนไม่ได้รังเกียจที่ถูกเขากอด แต่เธอตกใจ เธอแน่ใจว่าไม่ได้เห็นเขายืนอยู่ตรงนั้น เขามาตั้งแต่เมื่อไหร่? หรือเธอคิดเรื่องแต่งงานกับนักซ์จนไม่เห็นเขายืนอยู่ตรงหน้าจริงๆ?
"คิดถึงฉันอยู่เหรอ?"
ถูกจับได้แบบนี้ เลนตกใจแล้วรีบตอบ "น-ไม่"
"โอ? แล้วคิดถึงผู้ชายคนอื่นเหรอ?"
"ไม่! ไม่มี! จะไปคิดถึงผู้ชายคนอื่นทำไม!?" เลนตกใจไปกันใหญ่
แล้วเธอก็ได้ยินเสียงหัวเราะของนักซ์ก่อนที่เขาจะอุ้มเธอขึ้น พอรู้ว่าเขาจะทำอะไร เลนรีบส่ายหัวแล้วตอบ
"นักซ์ ทำแบบนั้นยังไม่ได้ ฉันยังมีงานต้องทำอยู่"
"ทำทีหลังก็ได้ใช่มั้ย?"
"น-ไม่ ทำไม่ได้ ฉันยังต้อง—" ทันใดนั้น เลนก็รู้สึกถึงสัมผัสนุ่มบนริมฝีปากและเห็นนักซ์จูบเธอเบาๆ
"ทำทีหลังก็ได้ใช่มั้ย?" เขาถามเบาๆ
"น-ไม่ ฉันต้—" นักซ์ปิดริมฝีปากเธออีกครั้ง
"ทำทีหลังก็ได้ใช่มั้ย?" เขาทำซ้ำ น้ำเสียงนุ่มลงไปอีก
หน้าเลนแดงระเรื่อและหัวใจเต้นแรง แต่ในฐานะคนจริงจัง เธอรีบสตารู้ตัวแล้วตอบ "นักซ์ ฉันทำไม่ได้ต—"
เขาปิดริมฝีปากเธนอีกครั้ง
"ทำทีหลังก็ได้ใช่มั้ย?" เขาทำซ้ำ ครั้งนี้เสียงของเขานุ่มจนแทบจะเย้ายวน
ความตั้งใจต่อต้านของเลนหายไปทันทีที่เกิดขึ้น แต่จูบของเขาก็ดีเกินไป เธอจึงพยายามปฏิเสธอีกครั้ง "ฉัน—"
"ใช่มั้ย?" หลังปิดริมฝีปากเธออีกครั้ง นักซ์ถาม ก่อนจะจูบริมฝีปากเธออีกหลายครั้งโดยไม่ปล่อยให้เธอได้ตอบ
"ใช่มั้ย?" เขาถามอีกครั้ง
'ทำทีหลังก็ได้ใช่มั้ย?'
เลนคิดในใจแล้วพยักหน้าพร้อมใบหน้าแดง จากนั้นเธอก็ปล่อยให้นักซ์อุ้มเธอไปยังอ่างอาบน้ำและวางเธนลงข้างใน