"พวกเรามาถึงแล้ว"
แม่ทัพวิดยุทพูดด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
"มันจะเร็วกว่านี้มากถ้าพวกเราแค่วิ่งมา" เอมเบอร์แสดงความคิดเห็น
"นั่นก็จริง แต่ฉันจะให้แขกของพวกเราวิ่งได้ไง ตอนที่มาเยือนพวกเรา?" แม่ทัพวิดยุทหัวเราะเบาๆ
"นึกไม่ถึงเลยว่าท่านเป็นคนที่คนในกองทัพว่ากันว่าหยาบคาย ท่านดูมีไหวพริบทางโวหารมากเลย" เฟลเบอร์ตาพูดขณะที่มองวิดยุท
"เอ้อ ฉันเพิ่งเป็นแม่ทัพไม่นานนี้เอง ดังที่ท่านคงทราบแล้ว ราชวงศ์ของพวกเราได้เสียแม่ทัพไป 2 คนในสงครามครั้งนี้"
"จากที่ได้ยินมา ก็พูดได้ว่าราชวงศ์ของท่านเสียแม่ทัพคนหนึ่งไปเพราะความโง่ของตัวเอง"
เอวานไม่อาจจะพูดเอาไว้ได้
เธอยึดถือเอมเบอร์ วินด์สตาร์เป็นแบบอย่างมาตลอด
และเมื่อได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ... ก็ถือว่าแม้เธอจะยินดีที่เอมเบอร์กลายเป็นพี่สาวของเธอเพราะเรื่องนี้ แต่เธอก็ยังรู้สึกขัดใจเรื่องนั้นอยู่บ้าง
"ฉันขอไม่แสดงความคิดเห็นเรื่องนั้น"
แม่ทัพวิดยุทแค่ยิ้ม
"เอาล่ะ อย่าเสียเวลาเลย ขอเข้าไปข้างในเถอะ"
เอมเบอร์พูดขณะที่ลูบหัวเอวานไปพร้อมกัน
เอวานสงบลง วิดยุทพยักหน้าเห็นด้วย
"ท่านหญิงเอมเบอร์พูดถูก โปรดตามฉันมา ฉันจะพาท่านไปยังค่ายของพวกเรา"
แม่ทัพวิดยุทพูดและพวกเขาทั้งหมดเดินเข้าไปในเรเว่นฮิลล์
ในไม่ช้า พวกเขาทั้งหมดก็เดินเข้าไปในอาคารที่ใหญ่ที่สุดของเมือง มันดูเหมือนคฤหาสน์ของเจ้าเมือง ทว่าตอนนี้ เมืองกำลังถูกพลเมืองทิ้งร้าง หลายคนออกเดินทางไปแล้ว และคนอื่นๆ กำลังออกเดินทางตามคำสั่งของทหาร
เห็นได้ชัดว่าเจ้าเมืองออกเดินทางไปแล้ว
มองรอบด้าน สกัลล่าไม่อาจจะพูดเอาไว้ได้
"สถานการณ์ดูหนักกว่าที่ฉันคิดไว้"
"…"
วิดยุทไม่พูดอะไรและเดินเข้าไปในห้องหนึ่ง
หญิงทั้งหลายเดินตามเข้าไปข้างใน ที่นั่น พวกเขาเห็นเขายืนอยู่หลังโต๊ะใหญ่ที่มีแผนที่ของเมืองวางอยู่
"ฉันรู้ว่าพวกท่านมีข้อมูลบางส่วนแล้ว แต่ขอสรุปสถานการณ์ปัจจุบันเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเราทุกคนเข้าใจตรงกัน"
แม่ทัพวิดยุทพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
หญิงทั้งหลายพยักหน้าและแม่ทัพเริ่มพูด
"เมืองที่พวกเราอยู่นี้ชื่อเมืองเรเว่นฮิลล์ กองทัพเอิร์ธโซลิดได้เข้ายึดป้อมปราการของพวกเราไปแล้ว 2 แห่ง พร้อมกับหมู่บ้านและเมืองที่อยู่ใกล้เคียง พวกเราสามารถพูดได้ว่าแนวป้องกันแรกของพวกเราถูกทะลุไปแล้ว"
หมู่บ้านและเมืองทั้งหมดที่อยู่ระหว่างป้อมปราการทั้งสองได้ถูกโจมตีและปล้นสะดมโดยศัตรู"
เมืองเรเว่นฮิลล์เป็นเมืองเดียวที่มีกำแพงที่แข็งแกร่ง นั่นหมายความว่ามันยังเป็นแนวป้องกันที่สองของพวกเราด้วย หากพวกเราเสียเมืองนี้ให้กับศัตรู เมือง หมู่บ้าน และเมืองทั้งหมดที่อยู่ทางด้านหลังของพวกเราจะตกอยู่ในอันตราย และพวกเราจะต้องถอยกลับไปยังแนวป้องกันสุดท้าย นั่นคือเมืองหลวง"
เห็นได้ชัดว่าพวกเราไม่สามารถเสียเมืองนี้ได้ แต่สถานการณ์กลับไม่เป็นใจ"
กองทัพเอิร์ธโซลิดตั้งใจจะโจมตีพวกเราด้วยทหารมากกว่า 30,000 นาย สุดท้าย เรเว่นฮิลล์ก็เป็นเมืองไม่ใช่ป้อมปราการ ดังนั้น พวกเราจึงไม่ได้เตรียมกับดักใดๆ ไว้สำหรับสถานการณ์นี้"
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือศัตรูได้ตั้งหอสังเกตการณ์นอกกำแพงและกำลังเฝ้าดูกิจกรรมทั้งหมดของพวกเราจากระยะไกล ไม่ยอมให้พวกเรามีโอกาสเตรียมกับดักใหม่เลย"
พวกเรามีทหารพร้อมรบเพียง 15,000 นาย ทหารของพวกเราอีก 20,000 นายกำลังได้รับการรักษาทางการแพทย์ และในจำนวนนั้นเพียง 10,000 นายเท่านั้นที่จะสามารถเข้าร่วมรบได้ภายในหนึ่งเดือน ส่วนที่เหลือจะต้องการเวลามากกว่านั้น"
สำหรับศัตรู นอกจากทหาร 10,000 นายที่โจมตีพวกเราทุกวันและอีก 20,000 นายที่พักอยู่ข้างหลังแล้ว พวกเราไม่รู้ว่าพวกเขามีทหารอยู่อีกกี่นาย"
ในตอนนี้ ศัตรูมีจำนวนมากกว่า ขวัญกำลังใจสูงกว่า และมีสภาพที่ดีกว่า"
แม่ทัพวิดยุทอธิบาย
"…"
"…"
เอมเบอร์ อามาย่า เอวาน และคนอื่นๆ เงียบไป
"สรุปแล้ว..."
พวกท่านเจ๊งแน่ใช่ไหม?"
เอ็ดดาแสดงความคิดเห็น
ทุกคนในห้องหันไปทางหญิงผิวสอง
"อ-อะไร?"
เอ็ดดาถาม
"นั่นถูกต้อง... สถานการณ์เลวร้ายจริงๆ"
แม่ทัพวิดยุทยอมรับ
"ทำไมพวกท่านถึงไม่มีข้อมูลของศัตรูเลย?"
อัลลูร่าไม่อาจจะถามได้
"พวกเราได้รับการติดต่อจากสายลับทุกคนที่ส่งไปและตั้งแต่สงครามระหว่างสองประเทศกลับหนักขึ้น พวกเราไม่สามารถส่งสายลับเพิ่มเติมได้"
แม่ทัพวิดยุทตอบ
ทุกคนในห้องหันไปทางเอมเบอร์
นี่คือปัญหาเดียวกับที่เธอเคยเผชิ้านมาก่อน
แน่นอน เมื่อเอมเบอร์เป็นผู้นำกองทัพวูดส์ สถานการณ์ยังไม่หนักขนาดนี้
"เอาล่ะ พวกเราได้ฟังสถานการณ์แล้ว ตอนนี้พวกเราขอพบรองแม่ทัพและทหารระดับสูงคนอื่นๆ ด้วย"
เอมเบอร์พูด
"แน่นอน" แม่ทัพวิดยุทพยักหน้า
คนรับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องและแม่ทัพวิดยุทสั่งว่า
"เรียกผู้บังคับการทุกคนมา"
คนรับใช้คำนับและเดินจากไป
ในไม่ช้า ผู้บังคับการทุกคน รองแม่ทัพ 4 คน และผู้ช่วยแม่ทัพ 10 คนเดินจากไป
เมื่อเห็นอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของเธอ สีหน้าของเอมเบอร์อ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย แน่นอน เธอไม่จำผู้ช่วยแม่ทัพคนใดเลย แต่รองแม่ทัพทั้ง 4 คนนั้น เธอยินดีที่พวกโง่เหล่านี้ยังมีชีวิตอยู่
ในขณะเดียวกัน อามาย่าเริ่มวิเคราะห์ใบหน้าใหม่ๆ พวกเขาทุกคนดูเหนื่อยล้า เห็นได้ชัดว่าพวกเขาอยู่ในสภาพที่ไม่ดีที่สุด จากเหงื่อที่ยังไม่แห้ง เห็นได้ชัดว่าพวกเขายังอยู่ในสมรภูมิไม่นานนี้ ทว่าเนื่องจากไม่มีบาดแผล อามาย่าจึงคาดการณ์ว่ามันคงไม่ใช่การต่อสู้ที่ดุเดือดนัก
"พวกเขาเป็นกำลังเสริมจากอาณาจักรสกายฟอลล์ ปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนที่พวกท่านปฏิบัติต่อฉัน"
แม่ทัพวิดยุทพูดด้วยน้ำเสียงเข้มงวด ซึ่งต่างจากน้ำเสียงที่เขาใช้พูดกับภรรยาของนักซ์โดยสิ้นเชิง
รองแม่ทัพและผู้ช่วยแม่ทัพก็กำลังมองหญิงทั้งหลายที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาอยู่แล้ว
ผู้บรรลุระดับคิงสเตจ 9 คน...
พวกเขาไม่เคยเห็นผู้บรรลุที่แข็งแกร่งมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
พวกเขาทุกคนรีบคำนับและแสดงความเคารพ
"มีสายลับไหม?"
เอมเบอร์ถามอามาย่า
"ไม่มี" อามาย่าตอบ
"เอาล่ะ" เอมเบอร์พยักหน้าและก้าวไปข้างหน้า
"ฉันได้ฟังเกี่ยวกับสภาพทั่วไปมากพอแล้ว ตอนนี้ฉันต้องรู้เกี่ยวกับทหารของพวกเรา พวกเขาเป็นยังไงบ้าง?"
ทันใดนั้น รองแม่ทัพลอเรนซ์ก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า
"คงจะดีกว่าถ้าท่านหญิงเอมเบอร์ไปดูด้วยตัวเอง"