อย่าทำร้ายเขา
ริโอน่าพูด
เธอดูเป็นห่วงเขาไม่ใช่น้อยเลย
อามาย่าพูดพร้อมมองริโอน่า
เออ เขาเป็นหนึ่งในสมุนที่จงรักภักดีที่สุดของฉัน แถมฉันก็ไม่อยากให้เธอทำอะไรที่ต้องเสียใจภายหลัง ริโอน่าตอบ
อามาย่าหรี่ตา
ฉันเห็นได้จากสีหน้าของเธอนะ อามาย่า ฉันเห็นความลังเลนิดหน่อยแต่ก็มีความมุมานะในสายตา ฉันไม่ต้องคิดนานก็รู้
สิ่งที่เธอกำลังจะทำกับเคลตันมันเป็นสิ่งที่อาจทำร้ายเขา เธอไม่อยากทำ แต่ดูเหมือนเธอกำลังบังคับตัวเองให้ทำ
เชื่อฉันนะ การตัดสินใจแบบนี้มักเป็นสิ่งที่เธอจะเสียใจในอนาคต ทางที่ดีหยุดเดี๋ยวนี้เลย
…
อามาย่าไม่พูดอะไร
แต่นักซ์และคนอื่นๆ รู้สึกประทับใจ อามาย่าไม่ใช่คนที่ความคิดปรากฏบนใบหน้า ใบหน้าของเธอส่วนใหญ่จะเป็นกลางๆ
แม้นักซ์จะอยู่ทำให้ใบหน้าโป๊กเกอร์นั้นอ่อนลงนิดหน่อย แต่มันก็ไม่น่าจะอ่านสีหน้าอามาย่าได้ง่ายขนาดนี้ โดยเฉพาะขนาดนี้
พวกเราจะไม่ทำร้ายเคลตัน ทันใดนั้นนักซ์แทรกขึ้น
ความจริง ต่างจากอามาย่า เขาไม่ได้สนใจเคลตันเลย เขาเป็นคนแรกที่แนะนำให้ใช้ตราประทับทาสกับเขาเพราะเขาใกล้ชิดกับอามาย่ามาก แต่อามาย่าปฏิเสธก่อนหน้านี้
นักซ์เข้าใจว่าเธอยังไม่พอใจที่จะปลูกตราประทับกับเขา แต่เขาไม่ได้จะปฏิเสธความคิดเธอ
เหมือนอามาย่า เขารู้ความสำคัญของการปลูกสายลับในอาณาจักรสกาดิ แม่ทัพที่เขาปลูกไว้ในอาณาจักรแอนด์เอิร์ธช่วยเขาได้มาก แม้นักซ์จะไม่ได้ติดต่อเขาบ่อย แต่ทุกครั้งที่ติดต่อ เขาจะได้รับข้อมูลใหม่ๆ
การปฏิเสธข้อเสนอของอามาย่าหมายความว่าเขาดูถูกความตั้งใจของอามาย่า ซึ่งจะกระทบอามาย่ามากกว่า นักซ์ไม่มีทางปล่อยให้มันเกิดขึ้น
เขาจะดูแลให้แน่ใจว่าเคลตันได้รับการดูแลและไม่ต้องลำบากมาก
ริโอน่ามองนักซ์แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าเธอ
'ถ้าเขาจงรักภักดีตามที่เขาอ้างจริงๆ ก็เป็นอีกเรื่อง'
แน่นอน เขาไม่ได้พูดคำเหล่านั้นออกมา
เธอกำลังวางแผนอะไร?
ริโอน่าถามพร้อมหรี่ตา
นักซ์ยิ้ม
เขาไม่มีทางบอกเธอหรอก มันจะทำลายจุดประสงค์ทั้งหมดไม่ใช่เหรอ?
ริโอน่ายกคิ้ว
ฉันตอบคำถามของเธอทุกข้อแล้ว เธอไม่คิดว่ามันไม่ยุติธรรมเหรอที่ยังปิดเรื่องจากฉันอยู่?
…
นักซ์เงียบไป แต่ทันใดนั้นอามาย่าเดินไปข้างหน้า
พวกเรากำลังทำให้แน่ใจว่าเขาจะจงรักภักดีต่อฉัน เหมือนที่มันควรจะเป็นตั้งแต่แรก
นักซ์ขมวดคิ้ว แต่อามาย่ายังพูดต่อ
ไม่เพียงเท่านั้น พวกเรายังจะทำให้เคลตันสามารถติดต่อพวกเราคนใดคนหนึ่งได้ทุกเมื่องโดยที่คนอื่นไม่สังเกตเห็น
คิ้วนักซ์ขมวดแน่นขึ้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมอามาย่าถึงบอกเธอหมด
และราวกับรู้สึงเข้าใจสิ่งที่เขากำลังคิด อามาย่าใช้การเชื่อมต่อเพื่ออธิบาย
'พวกเราดึงความสนใจไปที่เคลตันมากเกินไปแล้ว แม้จะปิดเรื่องจากเธอ เธอก็ยังจะระแวงเคลตันต่อไป การใช้ตราประทับทาสกับเขาจะไร้ประโยชน์ อย่างนั้นดีกว่าที่จะวางเธอในตำแหน่งที่ยากลำบาก'
'ตำแหน่งที่ยากลำบาก?'
นักซ์ขมวดคิ้ว
'ถ้าเธอรู้ว่าเคลตันเป็นสายลับของพวกเรา เธอจะพยายามหลีกเลี่ยงเขา แต่ถ้าเธอยังต้องการรักษาความสัมพันธ์กับพวกเรา หรือถ้าเธอ สนใจแต่ลูกสาว เหมือนที่เธอพูด สายลับของลูกสาวเธออยู่ข้างๆ ไม่น่าจะรบกวนเธอ'
'ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเคลตันเป็นสายลับของฉัน มันจะทำให้เธอสับสน เธอจะไม่รู้ว่าจะจัดการและทำตัวกับเคลตันยังไง จะหลีกเลี่ยงเขาดี เก็บเขาไว้ใกล้ตัวดี หรือจะป้อนข้อมูลเท็จให้เขาดี'
'เธอจะไม่รู้ว่าต้องทำยังไงและธรรมชาติที่แท้จริงของเธอจะถูกเปิดเผยในที่สุด'
รอยยิ้มที่โหดร้ายปรากฏบนใบหน้าอามาย่าก่อนจะหายไป
นักซ์ยกคิ้วด้วยความอัศจรรย์ใจ
เขาอาจจะชื่นชมริโอน่ามาสักพักแล้ว แต่ต่อหน้าภรรยาของเขา แม้คนแบบริโอน่าก็ไร้เดียงสา
วิธีที่เขาสามารถติดต่อเธอได้ทุกเมื่องโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น? วิธีรับรองความจงรักภักดี?
ทันใดนั้น ริโอน่าขมวดคิ้ว
นักซ์และอามาย่ามองเธอ สังเกตสีหน้า
ริโอน่ามองอามาย่าแล้วถาม
มันเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์แปลกๆ ของเขาเหรอ?
พูดแบบนั้นก็ได้ ฉันบอกได้แค่ว่ามันจะตรวจไม่พบ แม้แต่ลอร์ดอัมเลตุสก็ตาม
อามาย่ายิ้มเล็กๆ เพลิดเพลินกับสีหน้าสับสนของผู้หญิงคนนี้
ถึงเวลาแล้วที่จะดึงเกมกลับมาอยู่ในมือของตัวเอง
แต่ตรงกันข้ามกับที่อามาย่าคาดไว้ รอยยิ้มตื่นเต้นปรากฏบนใบหน้าริโอน่าขณะที่เธอมองนักซ์
ทำไมไม่บอกว่ามีของแบบนี้ตั้งแต่แรกล่ะ!?
ฮะ? อามาย่าและนักซ์ขมวดคิ้ว
ทันใดนั้นริโอน่าหายไปและปรากฏอยู่ตรงหน้านักซ์ เธอจับไหล่เขาแล้วพูด
เคลตันไม่จำเป็นแล้ว ใช้เวทมนตร์นั้นกับฉันสิ!
อะ-อะไรนะ?
นักซ์สะดุ้ง
เธอยังสงสัยฉันอยู่ใช่มั้ย? งั้นใช้เวทมนตร์นี้สิ มันจะรับประกันความจงรักภักดีของฉันต่อเธอ และฉันก็จะได้คุยกับลูกสาวน่ารักของฉันได้ทุกเมื่อง
ฟุฟุฟุ~ นี่มันยอดเยี่ยมมาก~
ริโอน่ายิ้มสดใส
มะ-มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดนะ มันอาจจะเจ็บ ทรมานด้วยซ้ำ
เหอะ ไม่ใช่เรื่องที่ฉันทนไม่ไหวหรอก
เธอทนไม่ได้หรอก เชื่อฉัน
ทันใดนั้นไธร่าแทรกขึ้น
ในฐานะคนที่เคยสัมผัสมันมาแล้ว เธอรู้ดีว่าตราประทับทาสน่ากลัวขนาดไหน ต้องบอกตรงๆ ว่าเธอยังมีบาดแผลในใจส่วนลึกอยู่
เห็นสีหน้าไธร่า ริโอน่าก็เงียบไป
นักซ์พูดมันก็เป็นอีกเรื่อง แต่เธอรู้จักไธร่าดี ถ้าไธร่ายังบอกว่ามันเจ็บ แล้ว…
ริโอน่าไม่อยากจะนึกด้วยซ้ำว่ามันเจ็บขนาดไหนที่ไธร่าถึงทำสีหน้าแบบนั้นได้
แต่รอยยิ้มเล็กๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าริโอน่าแล้วเธอพูด
ถ้ามันเพื่อลูกสาวของฉัน ฉันจะทนอะไรก็ได้ที่เธอจะโยนให้
จากนั้นเธอมองนักซ์ด้วยสายตาเด็ดเดี่ยว
การใช้เวทมนตร์นั้นกับฉันจะดีกว่าใช้กับเคลตันนะ ใช่มั้ย?
ทำเถอะ
… นักซ์ไม่รู้จะทำยังไง
เขาหันไปทางอามาย่าและเธอก็มีสีหน้าสับสนเหมือนกัน
ทันใดนั้นริโอน่าหันไปทางอามาย่าแล้วพูดด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว
อามาย่า ฉันแค่ต้องการอยู่ใกล้ๆ กับเธอ โดยที่ไม่มีแผนการอะไรอยู่ในใจของทั้งสองคน
ฉันต้องการความสัมพันธ์แบบแม่ลูกที่บริสุทธิ์ และฉันรู้ว่าที่ไหนสักแห่งในใจของเธอ เธอก็ต้องการมันเช่นกัน
เวทมนตร์นี้เป็นทางเดียวที่จะได้สิ่งที่ทั้งสองคนต้องการ โปรดอย่าพรากโอกาสนี้จากฉัน
…
อามาย่ามองใบหน้าริโอน่า
เธอจะเป็นทาสของพวกเราถ้าเธอยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
หลายคนอาจคิดว่าน้ำเสียงของอามาย่าเหมือนเดิม เย็นชาและไม่แยแส แต่นักซ์และริโอน่ารู้ความจริง
รอยร้าวเล็กๆ ในเสียงของเธอบอกพวกเขาว่าเธอกำลังอดกลั้นเอาไว้
อามาย่ากำลังแสร้งทำเข้มแข็ง แต่ตอนนี้ น้ำตาจะไหลออกจากดวงตาของเธอแค่ถูกกระตุ้นเล็กน้อยก็พอ
ฉันไม่สน
ริโอน่ายิ้มขณะที่มองอามาย่า
อามาย่ามองนักซ์ สีหน้าของเธอบอกได้ชัด
นักซ์สูดลมหายใจ
เขาไม่อยากทำ แต่ถ้าเขาปฏิเสธตอนนี้ เขารู้ว่าอามาย่าอาจจะร้องไห้ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากเห็น
เขากำหมัด แล้วสูดลมหายใจอีกครั้ง และมองริโอน่า
ริโอน่า สกาดิ เธอยินดีที่จะเป็นทาสของผมเหรอ?