"หา? จะยิ่งใหญ่ขนาดไหนก็ได้แค่..."
พลเอกเฟรดเจลอร์ดกำลังจะหัวเราะ แต่ว่า
"พวกเราพังแน่..."
เฟรดเจลอร์ดพูดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ
"พวกเขามีผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์ถึง 7 คนได้ยังไง!"
มาร์คัสตะโกนด้วยความหวาดกลัว
"ผมได้ยินมาว่าวูดส์จะได้รับความช่วยเหลือจากอาณาจักรสกายฟอล แต่อาณาจักรสกายฟอลส่งผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์มาเป็นกองหนุนจริงๆ เหรอ?" เล็กซัส พลเอกคนที่สี่ถาม
"พ...พวกเราต้องล่าถอย!"
มาร์คัสพูด
เขาหันกลับอย่างรวดเร็วและสังเกตเห็นว่าพวกเขาอยู่ไกลจากประตูเกินไปแล้ว
ไม่เพียงเท่านั้น แต่ทหารวูดส์ก็แบ่งเป็นสองกลุ่มอย่างกะทันหันและเริ่มเข้าล้อมรอบพวกเขา
"ล้อมพวกมันทั้งหมด!"
ลอเรนซ์ตะโกน
*กุ๊บ* *กุ๊บ* *กุ๊บ*
พร้อมกันนั้น มาร์คัสและพลเอกคนอื่นๆ ได้ยินเสียงฝีเท้า
พวกเขาหันกลับและเห็นทหาร 10,000 นายยืนอยู่ด้านหลัง ไม่เพียงเท่านั้น แต่ชายที่ยืนอยู่ด้านหน้าทหารเหล่านี้ก็เป็นผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์ด้วย!
พลเอกวิดยุต!
"ผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์ 8 คน!"
"พ...พวกเขามาจากไหนกัน?"
มาร์คัสถาม
ดวงตาของเล็กซัสเบิกกว้างขึ้นทันใด
"บ้าน...บ้านพวกนั้น!
พวกเรามองข้ามมันไปโดยสนใจแต่ไล่ล่าทหาร
มันเป็นกับดัก!"
เล็กซัสตะโกนเสียงดัง
สีหน้าของพลเอกทั้งหลายเคร่งเครียด
มาร์คัส คนที่แก่ที่สุดในกลุ่มสงบสติอารมณ์อย่างรวดเร็วและเริ่มวิเคราะห์สถานการณ์
"ฝ่ายศัตรูมีผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์ 8 คน แต่ถ้าคิดดูดีๆ ศัตรูมีทหารแค่ 15,000 นาย ซึ่งน้อยกว่าพวกเรา ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขายังอ่อนแอกว่าทหารของพวกเราอีก
ถ้าพวกเราต้านผู้บำเพ็ญสมาธิ 8 คนนี้ไปสักพัก ทหารของพวกเราก็จะเอาชนะทหารของพวกเขาได้ในไม่ช้า และพวกเราก็จะรุมผู้บำเพ็ญสมาธิเหล่านี้ได้
ในท้ายที่สุด กองหนุนจากอาณาจักรสกายฟอลคงไม่เสี่ยงชีวิตเพื่อวูดส์อย่างแน่นอนและคงถอยไป
ดังนั้นถ้าพวกเร..."
*วูบ*
*ยิง*
*ปัง*
*ประเบิด*
ขณะที่มาร์คัสกำลังวิเคราะห์สถานการณ์และพยายามหาทางออก อาร์มานโดก็พุ่งขึ้นสู่อากาศอย่างรวดเร็ว
ประทัดระเบิดเป็นสีแดง แต่ก่อนที่มันจะจางหายไป อาร์มานโดก็ปล่อยประทัดอีก 2 ลูกขึ้นไปในอากาศ
เห็นดังนั้น ดวงตาของมาร์คัสเบิกกว้างด้วยความตกใจ
"นายกำลังทำอะไรอยู่!?"
เขาถามด้วยความโกรธ
"นายไม่เห็นหรือไง!? ผมกำลังเรียกกองหนุนของพวกเรา! นายคิดหรือว่าพวกเราจะสู้ผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์ 8 คนได้คนเดียว!?"
"แต่..."
"ไม่มีแต่! พวกเราจะใช้กำลังทั้งหมด 8 ต่อ 7 จะง่ายกว่า 8 ต่อ 4 มาก และด้วยทหารเพิ่ม 10,000 นาย ทหารคนอื่นๆ ก็จะทำงานได้ง่ายขึ้นด้วย"
อาร์มานโดพูดซ้ำ
ประทัดที่เขายิงเป็นสัญญาณฉุกเฉินไม่ใช่แบบปกติ แต่เป็นแบบที่บ่งบอกถึงระดับฉุกเฉินสูงสุด
มันถูกใช้เฉพาะเมื่อกองทัพถูกคาดการณ์ว่าจะถูกทำลายล้างอย่างแน่นอน
เมื่อผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์ 3 คนที่คอยอยู่เห็นสิ่งนี้ พวกเขาจะนำทหารที่เหลือมาอย่างรวดเร็ว และครั้งนี้ พวกเขาจะไม่เดินทางกับกองทัพบนพาหนะ แต่จะรีบมาที่นี่ด้วยความเร็วสูงสุด
"นายไม่เห็นหรือไง!? การถูกทำลายล้างอย่างแน่นอนยังไม่ได้รับประกันเลย!" มาร์คัสตะโกน
"อย่าเลอะเลอเลย!
ถ้านายอยากตาย ไปเลยสิ ผมไม่ได้วางแผนจะทำแบบนั้น" อาร์มานโดตะโกน
"ผมเห็นด้วยกับอาร์มานโด" เล็กซัสพยักหน้าเช่นกัน
"ใช่เลย ดีกว่าพึ่งพาทหารไร้สาระพวกนี้ ผมขอลุยเต็มที่กับไอ้พวกเลว 8 คนนี้ดีกว่า!" เฟรดเจลอร์ดหัวเราะเช่นกัน
"..." มาร์คัสไม่รู้จะพูดอะไร
แต่ในท้ายที่สุด เขาก็แค่ถอนหายใจ
สัญญาณถูกส่งไปแล้ว
ไม่มีประโยชน์ที่จะถกเถียงเรื่องนี้อีก
'ยังไงก็ตาม อาร์มานโดจะเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้เอง'
มาร์คัสคิดในใจและส่ายไหล่
อีกด้านหนึ่ง ชายที่เขากำลังคิดถึงอยู่นั้นกำลังมองผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์ฝ่ายศัตรูและ
'พวกเขาจะมาถึงในไม่ช้า ท่านหญิงทั้งหลาย'
'คุณทำได้ดีมาก อาร์มานโด' อามาย่าพยักหน้า
'ฉันเชื่อไม่ได้ว่าพวกโง่เหล่านี้เสียเวลา 5 นาทีไปกับการคุยกัน สงครามมันเป็นแบบนี้จริงๆ เหรอ? ทำไมฉันรู้สึกเหมือนมันเป็นการแข่งอภิปรายล่ะ?' อัลลูร่าไม่อาจฝืนการพูดได้
'พวกเขาเป็นพวกโง่ทั้งนั้น ถ้าพวกเราไม่ได้รอขยะ 3 ชิ้นสุดท้าย พวกเราคงโจมตีพวกเขาไปตั้งนานแล้ว' เอมเบอร์แสดงความเห็น
'ใช่ ยิ่งพวกเขาเสียเวลามากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี' เฟลเบอร์ตาพยักหน้าเช่นกัน
แต่เหมือนกับว่าได้ยินสิ่งที่นางพูด มาร์คัสตะโกน
"ทหารเอิร์ธโซลิด! ไม่ต้องกลัว! กองหนุนจะมาถึงในไม่ช้า! ไม่ว่าพวกมันจะวางแผนอะไรก็ตาม ไอ้พวกเลวพวกนี้จะเอาชนะพวกเราไม่ได้!
ใช้แถวรบ O มอบหลังให้เพื่อนทหารและยืนหยุดไว้จนกว่ากองหนุนจะมาถึง!
เพื่อชัยชนะ!"
"เพื่อชัยชนะ!!!"
ทหารเอิร์ธโซลิดรีบจัดแถวเป็นวงกลม 4 ชั้น 2 ชั้นถือหอก และอีก 2 ชั้นถือโล่ขนาดใหญ่
ความตั้งใจของพวกเขาชัดเจน พวกเขาจะทำตัวเหมือนเต่าจนกว่ากองหนุนจะมาถึง
"เพื่อชัยชนะ...!!!"
พลเอกมาร์คัสกำลังจะตะโกนเพื่อเร้าขวัญกำลังใจของทหารอีกครั้ง แต่ทันใดนั้น
ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจขณะที่มีดแทงทะลุคอของเขา
*แทง*
"อัคคค!!"
พลเอกพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้น สายตาของเขากลับด้านลงและเขาก็รู้สึกได้
เขาถูกตัดคอ
ในไม่ช้า ศีรษะของเขาก็ตกลงบนพื้น
"ฮืดดด!!"
สัตว์รูปร่างคล้ายม้าที่เขาขี่อยู่ร้องสะท้อนเมื่อนายของมันถูกฆ่าตายไปเช่นนั้น
ด้วยพลังที่เหลืออยู่เท่าที่มี มาร์คัสพยายามมองว่าใครเป็นคนฆ่าเขา แต่เมื่อร่างกายของเขาถูกแยกออก สิ่งเดียวที่เขายังขยับได้คือดวงตา ซึ่งไม่สามารถมองไปด้านหลังได้ไม่ว่าเขาจะพยายามขนาดไหน
พลเอกคนอื่นๆ เบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งสวมหน้ากาก ใส่ชุดสีม่วงดำ คล้ายกับชุดที่ผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์คนอื่นๆ ใส่อยู่ ยืนอยู่ใกล้ศพไร้หัวของมาร์คัสด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
ในไม่ช้า ผู้หญิงคนนั้นหันไปทางพลเอกอีก 3 คนและถามว่า
"พวกคุณแน่ใจหรือว่าควรมองฉันอยู่ตอนนี้?"
ดวงตาของพลเอกทั้งหลายเบิกกว้างยิ่งขึ้น อาวุธของพวกเขาปรากฏในมืออย่างรวดเร็วและ
*กร๊าง* *กร๊าง* *กร๊าง*
พวกเขาป้องกันการโจมตีจากผู้บำเพ็ญสมาธิ 7 คนที่เพิ่งโจมตีพวกเขา
'พ...พวกเขามีผู้บำเพ็ญสมาธิขั้นราชันย์อีกคน!'
พลเอกทั้งหลายไม่อาจฝืนการสบถด่าในใจได้
'มันไม่ใช่ 4 ต่อ 8 มันเป็น 4 ต่อ 9!
ไม่ ตอนนี้เป็น 3 ต่อ 9 แล้ว!'
พลเอกทั้งหลายสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวขณะที่ปรารถนาให้กองหนุนมาถึงให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นได้