ตอนนี้นักซ์กำลังทานมื้อเย็น โดยมีสาวสวยสามคนนั่งเป็นเพื่อน ได้แก่ สไกล่า เลน และเฟล
สามคนสลับกันป้อนอาหารให้เขา ถึงขนาดรู้สึกได้ถึงประกายไฟวาบโชติช่วงเวลาที่สายตาปะทะกัน
ทำให้รอยยิ้มกว้างคลี่ออกบนใบหน้าของเขา รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความสุขอย่างท่วมท้น
เขากำลังใช้ชีวิตแบบที่ผู้ชายคนอื่นได้แต่อิจฉา และเขาก็เพลิดเพลินกับมันอย่างเต็มที่
"ฮืม?"
แต่ไม่กี่นาทีต่อมา ขมับของเขาก็ขมิบเข้าหากันขณะจ้องไปทางผนัง ราวกับสายตาของเขาทะลุผ่านกำแพงไปเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น
สกิล [รับรู้] ของนักซ์เริ่มทำงาน เขาเห็นคนแปลกหน้าสี่คนกำลังซ่อนตัวลักลอบอยู่บริเวณคฤหาสน์ของเฟลเบอร์ตา
'มือสังหาร'
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว เขาจึงเปิดสกิล [ดวงตาหยั่งรู้] และข้อมูลของพวกนางก็ปรากฏตรงหน้า
[ชื่อ: แนช รีฟ]
[อายุ: 51]
[การบ่มเพาะมานา: Master]
[การบ่มเพาะกาย: Mortal]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]
[อาชีพ: มือสังหารของตระกูลมาร์ควิสแบนเนอร์เมน]
[พรสวรรค์: ปานกลาง]
[เลเวล: 36]
[พลังชีวิต: 460/460]
[พลังมานา: 620/620]
[พละกำลัง: 45]
[ความว่องไว: 46]
[พลานามัย: 46]
[ความอดทน: 41]
[สติปัญญา: 62]
[ป้องกัน: 40]
…
[ชื่อ: โลน่า วิลค์]
[อายุ: 46]
[การบ่มเพาะมานา: Master]
[การบ่มเพาะกาย: Mortal]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]
[อาชีพ: มือสังหารของตระกูลมาร์ควิสแบนเนอร์เมน]
[พรสวรรค์: ปานกลาง]
[เลเวล: 37]
[พลังชีวิต: 480/480]
[พลังมานา: 630/630]
[พละกำลัง: 45]
[ความว่องไว: 47]
[พลานามัย: 48]
[ความอดทน: 48]
[สติปัญญา: 63]
[ป้องกัน: 41]
…
[ชื่อ: อัลดอร่า ฮอร์น]
[อายุ: 48]
[การบ่มเพาะมานา: Master]
[การบ่มเพาะกาย: Mortal]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]
[อาชีพ: มือสังหารของตระกูลมาร์ควิสแบนเนอร์เมน]
[พรสวรรค์: ปานกลาง]
[เลเวล: 37]
[พลังชีวิต: 470/470]
[พลังมานา: 640/640]
[พละกำลัง: 46]
[ความว่องไว: 48]
[พลานามัย: 47]
[ความอดทน: 48]
[สติปัญญา: 64]
[ป้องกัน: 42]
…
[ชื่อ: แอช วินเทอร์]
[อายุ: 47]
[การบ่มเพาะมานา: Master]
[การบ่มเพาะกาย: Mortal]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]
[อาชีพ: มือสังหารของตระกูลมาร์ควิสแบนเนอร์เมน]
[พรสวรรค์: ปานกลาง]
[เลเวล: 38]
[พลังชีวิต: 490/490]
[พลังมานา: 640/640]
[พละกำลัง: 47]
[ความว่องไว: 49]
[พลานามัย: 49]
[ความอดทน: 49]
[สติปัญญา: 64]
[ป้องกัน: 41]
…
'ตระกูลแบนเนอร์เมนอีกแล้ว... บ้านนั่นเริ่มเล่นประสาทแล้วว่ะ...'
นักซ์คิดในใจก่อนจะติดต่อเอ็ดด้า
'สาวใช้โรคจัดของฉัน~'
'หา? อ-อ้อ! ดิโอ! เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงติดต่อฉันมา?'
'ดิโอ? อ้อ...'
นักซ์พึ่งรู้ว่าเขายังไม่ได้บอกชื่อจริงให้เธอ แต่เนื่องจากยังมีเรื่องสำคัญกว่าต้องจัดการก่อน เขาจึงเลื่อนเรื่องนั้นไปก่อน
'สาวใช้โรคจัดของฉัน วันนี้อย่าออกไปไหนจากวังเลย เพราะฉันจะไปหาเธอไม่ได้'
'หืม? ทำไม? เกิดอะไรขึ้น?'
'มีแขกไม่ได้เชิญที่ฉันต้องดูแลอยู่ที่บ้าน'
'แขก?'
'ใช่ ตระกูลแบนเนอร์เมนส่งมือสังหารมาที่นี่'
นักซ์ตัดสินใจพูดตรงๆ
'อะไรนะ!? อย่-'
'โอเค โอเค ไม่ต้องตกใจไป นางแค่ผู้บ่มเพาะระดับ Master ธรรมดาๆ ฉันตีนางสิบตาปิดก็ได้'
นักซ์ตอบอย่างมั่นใจ
แต่มุมปากของเอ็ดด้าก็กระตุกเมื่อได้ยินคำพูดนั้น...
หมายความว่า 'ผู้บ่มเพาะระดับ Master ธรรมดาๆ' ยังไงกัน!?
เธอเองก็เป็นผู้บ่มเพาะระดับ Master เหมือนกันนะ!
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน แม้แต่ในวังหลวง ผู้บ่มเพาะระดับ Master ก็ยังถือว่ามีฝีมือไม่ใช่น้อย ยิ่งเป็นตระกูลระดับมาร์ควิสด้วยแล้ว พวกนี้ต้องเป็นยอดฝีมือแน่ๆ!
นี่แสดงให้เห็นว่าตระกูลแบนเนอร์เมนจริงจังกับแกมากขนาดไหน!!
และทั้งหมดนี้ก็เพราะเธอ!
เอ็ดด้ารู้สึกผิดที่ดึงเขาเข้ามาเป็นคนของปัญหาของเธอ
'เธออยู่ที่ไหน บอกฉันมา ฉันจะไปช่วย'
เธอเสนอ ยังไงเธอก็เป็นผู้บ่มเพาะระดับ Master เหมือนกัน อาจจะช่วยเขาได้บ้าง
นักซ์คิดพิจารณาแล้วพยักหน้า ตอนนี้เขาอาจยังไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเธอ แต่ต่อไปจะต้องใช้แน่
อีกอย่าง ก็ถึงเวลาที่จะเจอเอ็ดด้าในฐานะนักซ์ เลอันเดอร์ ไม่ใช่ดิโอ บรันโด้ แล้ว
'อืม มาเร็วๆ แล้วเอาดาบหรือมีดที่แข็งแกร่งที่สุดที่มีติดตัวมาด้วย'
'โอเค แต่... เธออยู่ที่ไหน?'
'อ้อ ใช่! แค่มาที่คฤหาสน์ของเฟล-อืม คือ คฤหาสน์ของไวเคาน์ต์เฟลเบอร์ตาน่ะ'
'ไวเคาน์ต์เฟลเบอร์ตา?'
'ใช่ มาที่นี่เลย ฉันจะเล่าให้ฟังทุกอย่างเดี๋ยวนี้'
'โอเค...'
เอ็ดด้าวางเรื่องอื่นไว้ก่อน เรื่องมือสังหารต่างหากที่ต้องจัดเป็นอันดับแรก
…
อีกด้านหนึ่ง เฟลเห็นสีหน้าจริงจังของเขา ก็รู้ว่าเกิดเรื่องขึ้นจึงถาม
"ทำไมถึงทำหน้าจริงจังแบบนั้น?"
"หืม? ไม่มีอะไรหรอก เห็นว่ามีแขกไม่ได้เชิญมานิดหน่อย เธอรอที่นี่ก่อนนะ ให้ฉันไปต้อนรับนางด้วยรอยยิ้มอบอุ่น"
แล้วพร้อมกับรอยยิ้มที่ 'อบอุ่น' นักซ์เปิดสกิล [พรางกาย] และเดินตรงไปหาแอช วินเทอร์ มือสังหารที่แข็งแกร่งที่สุด
เดินสบายๆ ประมาณหนึ่งนาที เขาก็ปรากฏตัวอยู่ด้านหลังแอชที่กำลังซ่อนอยู่หลังกำแพง และจัดตำแหน่งตัวเองไว้อย่างที่จะไม่ถูกพบเห็นเมื่อสกิล [พรางกาย] หมดเวลา
*แป๊ะ*
ฟันหลังคอคาเธอไปหนึ่งไม้ เธอก็หมดสติ
นักซ์ลากศพของเธอไปไกลออกไปอีกนิด เพื่อให้แน่ใจว่าพวกพ้องของนางจะไม่เห็น จากนั้นเปิดสกิล [พรางกาย] อีกครั้งและปรากฏตัวตรงหน้าอัลดอร่า ฮอร์น คนที่แข็งแกร่งเป็นอันดับสองของกลุ่ม
รับฏิกิริยาเดียวกัน ฟันหลังคอคาเธอไปหนึ่งไม้ เธอก็หมดสติ
แต่ครั้งนี้ หญิงสาวชื่อโลน่าบังเอิญเห็นเขาตอนกำลังลากศพเธอ นางจึงตะโกนออกไป
"ห้า! เจ็ด! ระวัง! เขาจัดการห้าไปแล้ว!"
"อะไรนะ!?"
แนชพูดออกมาเสียงดัง ตกตะลึงกับการที่เขาโผล่มาข้างหลังห้าได้ยังไง แต่เขาก็ไม่ได้รับโอกาสให้คิดต่อ
สายตาของนักซ์ตกไปที่แนชที่ซ่อนอยู่หลังต้นไม้ เขาพุ่งตัวไปหาเขาด้วยความเร็วที่เชื่อไม่ได้
แนชไม่ทันตอบสนองเมื่อเห็นความเร็วที่น่าขนหัวลุกนั้น นักซ์โผล่ข้างหลังเขาในพริบตาและ...
ก็... ฟันไปอีกไม้
อีกคนที่ตกลงไปนอนกอง~
'ห-เขาอยู่ระดับ Advance!? บ้าไปแล้ว!'
นี่เป็นความคิดสุดท้ายของแนชก่อนจะหมดสติ
นักซ์หันมามองหญิงสาวคนสุดท้ายที่เหลือ โลน่า รอยยิ้มเย้ายวนก็ปรากฏบนใบหน้าเขา
โลน่าตกตะลึงกับความหล่อเหลาของเขา แต่ฟื้นตัวได้ไวและจ้องเขม้นใส่เขา
แต่ก่อนที่นางจะทันวางแผนอะไรได้ ชายคนนั้นก็เดินหายไปหลังต้นไม้และไม่ออกมา
ร่างของนางเกร็งเป็นเชือก อยู่ในสภาพพร้อมรบเต็มที่ นางจ้องต้นไม้ไม่วางตา กลัวว่าจะพลาดเงาของเขา ซึ่งจะไม่ดีเอาเลย
ทันใดนั้น นางรู้สึกได้ว่ามีคนตบไหล่เธอ และได้ยินเสียงพูด
"มองต้นไม้อยู่ทำไมหน้าตาเหม่อลอยแบบนั้น? ถูกใจรอยยิ้มของฉันหรือเปล่า?"
ตาของโลน่าเบิกกว้างด้วยความหวาดผวา นางหันศีรษะกลับ แต่ก่อนจะทันได้ทำอะไร
ฟันไปหนึ่งไม้ และนางก็หมดสติ
'ฉ-ฉันถูกใจรอยยิ้มของเขาจริงๆ เหรอ?'