"เอาความคิดที่จะทรยศข้าออกจากหัวไป แล้วความปวดก็จะทุเลาลง"
หลังจากทรมานเขาไปซะ 15 นาที นักซ์ก็แนะนำ
หลังจากความเจ็บปวดที่เรียกได้ว่าเลวร้ายที่สุดที่เขาเคยเจอมาตลอดชีวิต อัลเจอร์ได้ยินคำต่อไปของนักซ์แล้วก็รีบทำตามทันที
จริงๆ แล้ว นักซ์พบว่าเมื่อความปวดเริ่มขึ้น เป้าหมายจะไม่มีเวลาไปคิดเรื่องทรยศเขาหรืออะไรพวกนั้นเลย เพราะความปวดมันทนเกินไปแล้ว
เงื่อนไขคือต้องจงรักภักดีต่อเขา เมื่อเป้าหมายคิดว่าจะจงรักภักดีต่อเขา ความปวดก็จะทุเลาลง
แน่นอนว่าเมื่อถูกความปวดระดับนั้นเข้าจู่โจม จะไม่มีใครคิดเรื่องอะไรได้เลย และความปวดก็จะดำเนินต่อไปจนกว่าจะมีคนบอกให้เป้าหมายจงรักภักดีต่อนักซ์
นักซ์หยุดความปวดได้ แต่เขาอยากทรมานเจ้าหนุ่มนิดหน่อยเป็นการลงโทษที่เขาไปทำร้ายเอดดาและเฟล
'ฮาา... หา... ฮาาา...'
อัลเจอร์หายใจหอบหนักหลังจากความปวดทุเลาลง
"ตอนนี้จงภักดีต่อข้า ถ้าแกแม้แต่จะคิดทรยศข้า ความปวดจะกลับมาและจะรุนแรงกว่าเดิมด้วย จำไว้"
ทั้งตัวของอัลเจอร์สั่นเทาด้วยความกลัวเมื่อได้ยินคำนั้น
ทรยศนักซ์... นายท่าน?
ไม่มีทาง เขาจะเป็นข้ารับใช้ที่จงรักภักดีที่สุดที่โลกเคยเห็น
ถ้านายท่านต้องการให้เขาทำอะไร เขาจะทำ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม!
เขาแค่ไม่อยากแบกรับความปวดที่น่าสยดสยองนั้นอีก
"ค-ครับนายท่าน"
"ดี ตอนนี้กินยาแก้พิษแล้วรักษาขาชาของแกสิ"
"ไม่มียาแก้พิษสำหรับอาการนี้นะนายท่าน อาการชาจะทุเลาภายใน 30 นาที"
"ฮาา... ช่างมันเถอะ แค่นอนอยู่บนพื้นก็ได้"
พูดจบ นักซ์ก็เอาแหวนของอัลเจอร์กลับมาอีกครั้งแล้วเก็บของทุกอย่างลงในคลังเก็บของก่อนจะโยนแหวนคืนให้เขา
แล้วเขาก็นอนลงบนเตียงของอัลเจอร์อย่างสบายอารมณ์พร้อมถาม
"งั้น 'วัน' อาศัยอยู่ที่ไหน?"
"วันหรือครับ? เธอกับมือสังหารของเธออาศัยอยู่ด้านหลังของคฤหาสน์ แต่นายท่าน ข้าขอตักเตือนไว้นะ วันเคยสังหารผู้บ่มเพาะระดับ Expert Stage มาแล้วสองสามคน เพราะงั้นระวังตัวด้วย"
แม้อัลเจอร์จะอยากถามว่าเขารู้เรื่องวันได้ยังไง แต่ในฐานะข้ารับใช้ผู้จงรักภักดี เขาก็ไม่ถามและแค่ตอบคำถาม อย่างไรก็ตาม เขายังคงเตือนนายท่านเรื่องความแข็งแกร่งของหญิงที่ถูกถามถึง
นักซ์พยักหน้าก่อนหลับตาลงแล้วรอ
'เป็นยังไงบ้าง? สำเร็จหรือเปล่า?'
ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงของเฟลดังอยู่ในหัว
'ครับ ตอนนี้เขาอยู่ใต้บังคับบัญชาข้าแล้ว'
'ดีมาก ตอนนี้มาคุยแผนส่วนที่สองอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่พลาด'
'ครับ'
นักซ์ยิ้มขณะที่เขา สไกล่า เลน เฟล และเอดดา ปรึกษาแผนต่อไป หรือจริงๆ แล้วมีแค่เฟลกับนักซ์ที่คุยกัน อีกสามคนแค่เงียบแล้วพูมไม่กี่คำเป็นบางครั้ง
...
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ขาที่ชาของอัลเจอร์ก็กลับเป็นปกติ เนื่องจากเขาได้ดื่มยาฟื้นฟูไปแล้วไม่กี่ขวด บาดแผลที่ขาก็ใกล้จะหายเป็นปกติเช่นกัน
อย่างน้อยเขาก็ลุกขึ้นยืนและเดินไปมาได้แล้ว
แต่พอเห็นนักซ์ 'นอนหลับ' อยู่บนเตียงของตน เขาก็คิดจะจัดการโจมตีตัดสินใจ แต่ความปวดน่าสยดสยองก็กลับมาอีกครั้ง
ครั้งนี้เขารีบเอาความคิดเรื่องทรยศออกไปแล้วแทนที่ด้วยความจงรักภักดี ความปวดก็ทุเลาลง
เขาไม่ได้กรีดร้องด้วยความปวดเพราะไม่อยากให้นักซ์รู้ว่าเขาคิดทรยศ และเรื่องนี้ก็ยืนยันให้เขารู้ว่าสิ่งที่นัก... นายท่านบอกไว้ก่อนหน้านี้เป็นจริง ความปวดจะกลับมาทุกครั้งที่เขาคิดทรยศ แม้นายท่านจะกำลังหลับอยู่ก็ตาม
เรื่องนี้ยิ่งทำให้ความมุ่งมั่นในการจงรักภักดีของเขาแน่วแน่ขึ้นไปอีก
"นายท่าน ข้าหายดีแล้ว"
เขาเรียกนักซ์อย่างสุภาพ
นักซ์ลืมตาขึ้นตื่น แล้วมองไปที่อัลเจอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าเคารพ
"ตอนนี้บอกข้าเรื่องกองทัพส่วนตัวของแก มันอยู่ภายใต้การควบคุมของอาณาจักรสคาดี้ด้วยหรือเปล่า?"
อัลเจอร์ตกใจที่นายท่านรู้ชื่ออาณาจักรที่สนับสนุนเขา
ต้องรู้ไว้ว่า แม้แต่ห้องข้อมูลพันชีวิตก็ยังไม่รู้ชื่อของอาณาจักรนี้
เขารู้ได้ยังไง?
แต่ถึงจะประหลาดใจ ร่างกายของเขากลับขยับเองและตอบคำถามของนายท่านไป
"ไม่ครับ กองทัพของข้าอยู่ภายใต้การควบคุมของข้า"
บารอน ไวเคาน์ต์ และเอิร์ลไม่ได้รับอนุญาตให้มีกองทัพส่วนตัว แต่มาร์ควิสกับดยุกไม่เหมือนกัน ยศขุนนางสองระดับนี้ได้รับอนุญาตให้มีกองทัพส่วนตัวที่เชื่อฟังคำสั่งของตนได้
แน่นอนว่าพวกเขาจำเป็นต้องรายงานชื่อทหารทุกนายพร้อมระดับการบ่มเพาะให้อาณาจักรทราบ หากพบทหารที่ไม่ได้รายงานชื่อไว้ บทลงโทษจะรุนแรงมาก
"ได้เลย พาข้าไปหานายพลของแกหรือใครก็ตามที่มียศสูงสุด"
"เป็นตามคำสั่งนายท่าน"
...
ทั้งสองเดินไปยังห้องของหัวหน้ากองทัพแบนเนอร์เมน
ใช่ เพราะเขาเป็นหัวหน้ากองทัพ เขาจึงจำเป็นต้อ้อยู่ในคฤหาสน์ ไม่ใช่ว่าเขาจะบ่นอะไรอยู่ด้วย ห้องที่จัดให้เขากับครอบครัวนั้นหรูหราและปลอดภัยมาก เขาจึงยินดีอยู่ดี
*ต๊อก* *ต๊อก* *ต๊อก*
อัลเจอร์เคาะประตู จริงๆ แล้วเขามักจะเรียกผ่านคนรับใช้เสมอเวลาต้องการ แต่เพราะนักซ์สั่งให้พาไปที่นั่น เขาก็ทำตามดั่งข้ารับใช้ผู้เชื่อฟังที่เขาเป็น
"อืม? มาร์ควิสอัลเจอร์เหรอ? มีอะไรให้มาตอนกลางคืนเล่า?"
หัวหน้ากองทัพ ฮอว์ก รีด เปิดประตูพร้อมถาม
นักซ์รู้สึกได้ว่าเขาเป็นผู้บ่มเพาะระดับ Late Master Stage โดยไม่ต้องใช้ [ดวงตาหยั่งรู้] แล้วพยักหน้า
แล้วโดยไม่เสียเวลา เขาก็ถามสิ่งที่เข้ามาทำ
"ฮอว์ก รีด เจ้ายินดีจะเป็นทาสของข้าไหม?"
...
บันทึกผู้เขียน: บทเสริมจำนวนที่ 3
เหลืออีก 2 วันการประกวดก็จะจบ!!
อีก 10 PS สำหรับอันดับ 2
แต่อันดับ 1 ตอนนี้ค่อนข้างยากแล้ว แต่เราทำได้
แค่อีก 80 PS
โหวตนิยายเรื่องอื่นของข้าด้วย!!!
ว้าาาาาาาา!