"ปากนายนี่เสียงดังจริงๆ นะ ทำไมฉันไม่ปิดมันซะแล้วเอาไปใช้ให้เกิดประโยชน์ล่ะ?"
"หมายความว่าไง?" ไธราเอียงคอสงสัย
นักซ์ยิ้มนิดหน่อยก่อนหันหลังแล้วสั่ง
"ไธรา ตามฉันมา"
ร่างของไธราเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง แต่ครั้งนี้เธอตกใจกับอีกเรื่อง
"เจ้ารู้ชื่อฉันได้ยังไง?"
เธอแน่ใจว่าแม้แต่มือสังหารคนอื่นและอัลเจอร์ยังไม่รู้ชื่อเธอเลย แล้วเขารู้มาจากไหน?
"ฉันมีวิธีของฉัน"
นักซ์ตอบพร้อมรอยยิ้มก่อนหันไปทางอัลเจอร์และบอก
"วันนี้ฉันจะใช้ห้องของนาย ไปหาห้องอื่นเอง"
เขาไม่รอคำตอบแล้วเดินต่อไป ไธราที่ยังคงสงสัยว่าเขารู้ชื่อเธอได้ยังไงก็เดินตามหลังเขาไป
อัลเจอร์เห็นร่างที่ห่างออกไปของทั้งคู่ก็อดอิจฉาไม่ได้ เขาฝันถึงการทำสิ่งที่นักซ์กำลังจะทำกับวันมาตลอด แต่ไม่ใช่แค่นักซ์จะเป็นคนทำเท่านั้น ยังต้องมาใช้เตียงของเขาอีก!
น่าอาชั้นหน้า!
สายตาของเขาก็เลยไปตกอยู่กับมือสังหารคนอื่นๆ พยายามมองหาว่าใครอยากจะค้างคืนกับเขาบ้าง แต่พอเห็นพวกเขาจ้องมาด้วยสายตาขู่ก็ทำให้ร่างสั่นสะท้าน
"ทำไมนายถึงพาเขามาที่นี่?"
มือสังหารคนหนึ่งก้าวออกมาถามด้วยความโกรธ ถ้าเขาไม่พาชายคนนั้นมา พวกเขาก็ยังเป็นอิสระและทำงานให้อาณาจักรของตนอยู่
ตอนนี้ไม่ใช่แค่พวกเขาจะทรยศอาณาจักรเท่านั้น ยังทำเพื่อชายธรรมดาที่ไม่รู้จักมาจากไหนที่ยังไม่ใช่ระดับ Grand Master อีก!
เป็นเพียงเรื่องของเวลาก่อนที่พวกเขาจะถูกจับทั้งหมดแล้วก็จะถูกจัดการ
"อ้อ? นายคิดว่านายฝ่าฝืนคำสั่งของเขาได้เหรอ? ลองดูสิ?"
อัลเจอร์โต้กลับ
เขาเป็นผู้บ่มเพาะระดับ Grand Master ผู้บ่มเพาะระดับ Advance และ Master เหล่านี้ไม่มีสิทธิพูดกับเขาแบบนี้!
มือสังหารคนนั้นก็เงียบไปด้วย เขาเห็น 'วัน' ร้องด้วยความเจ็บปวด เสียงกรีดร้องนั้นยังส่งความหนาวสั่นลงกระดูกสันหลังเขาอยู่ เขานึกไม่ออกด้วยซ้ำว่าต้องเจ็บปวดแค่ไหนถึงได้ร้องแบบนั้น มันเลยกว่าการทรมานทุกอย่างที่เขาเคยเจอ
แล้วเขาก็มองไปที่มือสังหารอีกสองคนที่โชคร้ายถูกทรมานเหมือนกันและสังเกตว่าใบหน้ายังซีดเซียวและผิดปกติไปเงียบไป เขาเห็นแล้วสั่นสะท้านและขนลุกยิ่งกว่าเดิม
"ฮึ่ม!" อัลเจอร์สูดปากก่อนออกจากห้องแล้วเดินไปหาภรรยาของตัวเอง
แต่เขาก็ยังอิจฉานักซ์อยู่ข้างใน เขาไม่รู้ว่าวันจะสวยขนาดไหน แต่เขาแน่ใจอย่างหนึ่ง ร่างกายของเธอน่าหลงใหล บวกกับท่าทีเข้มงวดและปากจัดของเธอ เขาแน่ใจว่ามันคงเสียวสันหลังดีนักที่จะได้ปิดปากเธอด้วยแท่งของตัวเอง
…
"ถอดหน้ากากออก"
ในห้องของอัลเจอร์ นักซ์นั่งอยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์แล้วสั่ง ร่างของไธราเคลื่อนไหวด้วยตัวเองอีกครั้งและเธอก็ถอดหน้ากากออก นักซ์เพ่งมองใบหน้าของเธอแล้วชื่นชม
"ว้าว ได้ผู้บ่มเพาะระดับ Grand Master ที่สวยขนาดนี้มาเป็นทาส แถมยังเป็นมือสังหารอีก ฉันถูกรางวัลใหญ่เลยนะ…"
ไธราเป็นหญิงผิวขาวสวยผมสั้นสีดำสนิทและดวงตาสีฟ้าน้ำแข็ง เธอมีจมูกเล็กและริมฝีปากเหมือนเชอร์รี่ รูปร่างเพรียวลม หน้าอกขนาดเท่าสไกล่า
เสื้อผ้าสีดำของเธอตัดกับผิวขาวและดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งได้อย่างลงตัว โดยรวมแล้วเธอเป็นหญิงที่สวยมากจริงๆ
"จริงสิ... ที่ได้ฉันมาเป็นทาส อาจจะดูดเสียทรัพย์ทั้งหมดที่เจ้าจะมีในชาตินี้และทุกชาติต่อไปที่เจ้าจะเกิด บางทีเจ้าอาจกลายเป็นขอทานขัดสมในชาติหน้าก็ได้นะ"
ไธราตอบด้วยน้ำเสียงเข้มงวดตามสภาพของเธอ
มุมปากของนักซ์กระตุกทันทีก่อนตอบกลับ
"ว้าว นายพยายามกวนฉันสุดๆ เลยใช่ไหม?"
"ฮึ่ม!"
"ก็ได้ ฉันว่าถึงเวลาที่ฉันต้องแสดงให้นายเห็นตำแหน่งของตัวเองแล้ว"
แล้วสายตาของนักซ์ก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาและสั่ง
"คลานสี่ขา"
ร่างของไธราเคลื่อนไหวด้วยตัวเองอีกครั้งและเธอก็คุกเข่าเร็วๆ ก่อนวางมือลงบนพื้น
"เห็นไหม? อยู่บนพื้น คลานสี่ขา เหมือนตัวสาว นั่นแหละคือที่ของนาย นั่นคือสิ่งที่นายเป็นตอนนี้ ตัวสาว ตัวสาวของฉัน ที่จะฟังทุกอย่างที่ฉันพูดจากนี้ไป"
ถูกดูถูก ไธราถูกดูถูกอย่างรุนแรง เธออยากขยับร่างกายและลุกขึ้นยืนแต่ร่างกายไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งของเธอ
หลังจากพยายามและล้มเหลวหลายครั้ง เธอก็ทิ้งความคิดนั้นไปแล้วโต้กลับ
"แล้วยังไง ถ้าเจ้าสั่งฉันได้? ฉันก็ยังไม่ยอมอ่อนน้อมต่อเจ้าโดยดีอยู่ดี"
แล้วรอยยิ้มเยาะก็ปรากฏบนใบหน้าของนักซ์และเขาตอบ
"นายคิดว่าฉันสนหรือว่านายจะยอมอ่อนน้อมหรือไม่? ฉันสั่งนายทำอะไรก็ได้ ฉันถามนายเรื่องอะไรก็ได้ ฉันจะต้องการอะไรอีกล่ะ?"
ไธราจ้องนักซ์ด้วยความเกลียดชัง เธอยังไม่ยอมแพ้เขา
"อือ? สายตาแบบนั้นคืออะไร? โอ? นายไม่เชื่อที่ฉันพูดเหรอ? ลองให้ตัวอย่างนายดูสิ? งั้นถามหน่อย นายจะเห่าเหมือนตัวสาวหน้านายหรือเปล่า ต่อหน้านายท่านคนเก่า?"
"นายท่านของฉันเป็นคนที่มีเกียรติและเคารมคราม ฉันจะไม่ถูกสั่งให้ทำอะไรแบบนั้นเด็ดขาด"
"อ้อ ก็ไม่ว่าอะไร สุดท้ายคำตอบก็คือไม่ใช่เหรอ? แต่ถ้าฉันสั่งให้นายเห่าเหมือนตัวสาวที่นายเป็น นายจะทำโดยไม่ลังเล"
อยากลองไหม?"
"…"
"ไธรา ครูส เห่าเหมือนตัวสาวที่นายเป็น"
...
บันทึกผู้แต่ง: อือ อือ ฉันรู้ว่าหลายคนคงไม่ชอบที่นักซ์ทำตัวแบบนี้ บอกตรงๆ ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกันนะ
เลยอย่ากังวล อ่านไปก่อน
ไว้ใจฉันได้
ฉันเชื่อว่าหลังจากอ่านกันมา 90 กว่าบทแล้ว พวกคุณรู้จักฉันดีพอที่จะไว้ใจฉันได้